Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Ποιό ήταν το παιχνίδι των παιδικών μας χρόνων ‘Αμπάριζα» από όπου επικράτησε η φράση «Παίρνω αμπάριζα;»


Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η κάθε ομάδα ορίζει ένα δέντρο ή μια κολόνα για μάνα. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να προστατεύει η κάθε ομάδα τη μάνα της.
Τα παιδιά αποφασίζουν ή βάζουν κλήρο, για το ποια ομάδα θα θα ξεκινήσει πρώτη. Ένα από τα παιδιά της ομάδας βγαίνει στο χώρο

ανάμεσα από τις μάνες (συνήθως στην αρχή παίζουν πιο αδύνατοι παίκτες) και παράλληλα βγαίναι και από την άλλη ομάδα ένα παιδί.
 Συναντιούνται και προσπαθούν να αγγίξουν ο ένας τον άλλο. Όποιος
προλάβει να χτυπήσει τον άλλο, τον αιχμαλωτίζει και τον οδηγεί στη μάνα του. . Ύστερα βγαίνει ένα παιδί από τη δεύτερη ομάδα και παράλληλα άλλο ένα από την πρώτη.
 Παίζουν με τον ίδιο τρόπο, μέχρι να φτάσουν στον τελευταίο παίκτη. Ο τελευταίος που μένει, προσπαθεί να προστατεύσει τη μάνα. Από την άλλη ομάδα μπορούν να του επιτεθούν δύο αντίπαλοι, όχι περισσότεροι. Μπορεί να προσπαθήσει να ελευθερώσει τους αιχμάλωτους συμπαίκτες του για να τον βοηθήσουν, με ένα άγγιγμα. Τότε αυτοί φωνάζουν: «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω και κανένα δεν το λέω.»

Συνήθως μαζευόμασταν στις γειτονιές ή στην αλάνα του γηπέδου και παίζαμε τα παιχνίδια μας. Η αλήθεια είναι ότι όσες φορές πηγαίναμε στις γειτονιές μας φώναζαν οι νοικοκυρές γιατί με τις φωνές μας, δημιουργούσαμε οχλαγωγία. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου