Η Εποχή του Υδροχόου

Το 1937 ο μυστικιστής P.Cour αναφέρει για πρώτη φορά την έννοια της Υδροχοϊκής εποχής. Ο όρος αυτός αναφέρεται σε μία αστρολογική αντίληψη κατά την οποία ο ήλιος αλλάζει ζώδιο κάθε 2.160 χρόνια. Η ημερομηνία έναρξης της Υδροχοϊκής εποχής κυμαίνεται κάπου ανάμεσα στα 1904 και 2160, γενικά όμως θεωρείται ως η εποχή στην οποία θα λάβουν χώρα σημαντικές αλλαγές στην κοινωνία και στους θεσμούς της. Ενώ η προηγούμενη εποχή του Ιχθύος ήταν αφιερωμένη στην ανάπτυξη του Χριστιανισμού, η νέα εποχή του Υδροχόου μας μεταφέρει σε μία αύξηση της πνευματικότητας. Ο όρος εποχή του Υδροχόου έχει πλέον αντικατασταθεί από τον όρο Νέα Εποχή.
Ο λεγόμενος Ζωδιακός των Αστερισμών καθορίζει το Μεγάλο Ζωδιακό Έτος, με μια διάρκεια 25.920 χρόνων, κατά τον οποίο η γη περνάει από το κάθε Ζώδιο μέσα σε 2.160 χρόνια. Αυτές οι περίοδοι ή «αστρολογικοί μήνες» αποτελούν τις Αστρολογικές Εποχές.
Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι η γη μπήκε κάτω από την επίδραση του Υδροχόου από το 1950 και θα παραμείνει μέχρι το 4000 – 4100. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όλες οι αστρικές επιδράσεις, πριν φτάσουν στη γη και στην ανθρωπότητα, θα περνούν από το Ζωδιακό Οίκο του Υδροχόου.

Το πέρασμα από τη μια Εποχή στην άλλη δεν γίνεται απότομα, αλλά μεσολαβεί μια μεταβατική φάση και μια περίοδος αργής μετάλλαξης της ενέργειας. Ο Rudhyar υπολογίζει ότι αυτή η περίοδος διαρκεί το 1/10 της συνολικής διάρκειας της Εποχής, δηλ. 216 χρόνια και τοποθετεί αυτό το πέρασμα από το 1846 έως το 2062, συμπεριλαμβάνοντας έτσι τον τελευταίο αιώνα των Ιχθύων και τον πρώτο του Υδροχόου. Στο έργο του «Η Ιστορία στο ρυθμό του κόσμου», που εκδόθηκε το 1983, καθορίζει τις χρονολογίες αυτής της περιόδου:

Από το 1846 ως το 1918: Βρισκόμαστε στην αποκορύφωση του «Δυτικού κόσμου»: Η βιομηχανική επανάσταση, τα όνειρα για τη βελτίωση της κοινωνίας, η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας. Η φάση αυτή τελειώνει με τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από το 1918 ως το 1990: Είναι μια έντονη περίοδος για την ανθρωπότητα: Ανέρχονται στην εξουσία ολοκληρωτικά καθεστώτα, είναι εποχή συνεχόμενων κηρυγμένων και ψυχρών πολέμων. Χαρακτηρίζεται από τη νίκη του Κομουνισμού, αν και η φάση τελειώνει με την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Από το 1990 ως το 2062: Ακολουθεί μια φάση κοινωνικής διάλυσης και μεταναστεύσεων. Ο πλανήτης υφίσταται επίσης φυσικές καταστροφές: σεισμούς, πλημμύρες, οικολογικές καταστροφές. Είναι η περίοδος των μεγάλων αποφάσεων, ώστε να μπορούν να απορροφηθούν οι πνευματικές ενέργειες του Υδροχόου, όπου χρειάζεται να αναπτυχθεί η αλληλεγγύη και η υπευθυνότητα.
Μπορούμε να διαιρέσουμε κάθε Αστρολογική Εποχή σε δύο φάσεις:
Στο πρώτο μισό μοιάζει να υπάρχει μια οπισθοδρόμηση. Όλα τίθενται υπό αμφισβήτηση. Καταρρέουν τα αρχέτυπα του προηγούμενου πολιτισμού και διαφαίνονται νέες μορφές για την ανθρωπότητα.
Το δεύτερο μισό είναι η εξέλιξη των αρχετύπων της Εποχής.
Πιο αναλυτικά, και ακολουθώντας τον καθ. Livraga, μπορούμε να διαιρέσουμε την Εποχή του Υδροχόου με τον εξής τρόπο, που ακολουθεί την παραδοσιακή αστρολογία:
Υπάρχουν συνολικά τέσσερις φάσεις: μία πρώτη μεταβατική φάση και άλλες τρεις που σχετίζονται συμβολικά με τις τρεις καταστάσεις του Νερού (Ζωή): τον πάγο, το υγρό και τον ατμό. Τα γενικά χαρακτηριστικά των τριών φάσεων της εποχής του Υδροχόου, αν λάβουμε υπόψη μας τους ρυθμούς της Ιστορίας, των αστρολογικών επιδράσεων και της ανθρώπινης ψυχολογίας, είναι τα εξής:
1η φάση: Πάγου (1950-2700 μ.Χ.)
Κλιματολογικές αλλαγές με τάση πτώσης της θερμοκρασίας (ιδίως στο βόρειο ημισφαίριο) μέχρι το επίπεδο ενός μικροπαγετού. Ένας τέτοιος μικροπαγετός συνόδεψε όλο τον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα. Ο μεσαίωνας, σύμβολο της ακινησίας, του παγώματος των ερευνών και των ανθρώπινων σχέσεων, της εξαφάνισης των γνώσεων και των αρχετυπικών μορφών, βυθίστηκε σε μία όχι και τόσο παράδοξη περίοδο πάγου. Με την Αναγέννηση εμφανίζεται ένας καιρός πιο ήπιος και γλυκός. Φαίνεται ότι το ψυχολογικό ψύχος συνοδευόταν από κλιματολογικό ψύχος. Έλλειψη τροφίμων και καυσίμων. Μεγάλοι σεισμοί και τυφώνες. Πόλεμοι και ανταρτοπόλεμοι. Εγκατάλειψη των μεγαλουπόλεων και φυγή σε μικρά αγροτικά κέντρα. Επανεμφάνιση του νομαδικού ανθρώπου, μεγάλες μεταναστεύσεις. Αύξηση ατομικισμού και ομαδικών υποσυνείδητων φόβων μετά την πτώση των υλιστικών συστημάτων. Το αμυντικό ένστικτο (τυπικό φαινόμενο στους μεσαίωνες) θα ενισχυθεί από οργανωμένες συμμορίες από κακοποιά στοιχεία, κοινωνική αναρχία. Επιστροφή θρυλικών προσώπων και της εποποιίας. Εξαφάνιση πλουτοκρατικών και δημοκρατικών πολιτευμάτων, πολιτικά συστήματα βασισμένα στην ηγετική ικανότητα. Δεισιδαιμονίες… οι άνθρωποι θα γίνουν σκληροί.
2η φάση: Υγρού (2700-3300 μ.Χ.)
Θα εξαφανιστεί ο δικός μας Δυτικός τρόπος ζωής. Οι άνθρωποι θα τείνουν να ξαναβρούν την επαφή μεταξύ τους, θα οικοδομήσουν ξανά εγκαταλειμμένες πόλεις και θ’αποκατασταθούν ορισμένα είδη επικοινωνιών. Όλα αυτά θα διαρκέσουν για λίγο. Ο ανθρώπινος εγωισμός θα ματαιώσει πολλές ευκαιρίες… ο μεσαίωνας θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Θα εμφανιστούν νέες μεγάλες θρησκευτικές δυνάμεις στρατιωτικού τύπου.
3η φάση: Ατμού (3300-4000 μ.Χ.)
Θα υπάρχει μία τάση πνευματικής ανύψωσης, κάπως ακραία, με τις συνέπειες των καταδιώξεων και τελετουργικών θυσιών. Θ’αρχίσει να προετοιμάζεται μία αναγέννηση με βάση «κιβωτούς επιβίωσης» που θα έχουν αντέξει τις δυσκολίες ως τότε μέχρι το τέλος του μεσαίωνα. Η ανθρωπότητα θα μπει σε μεταβατική φάση (3900-4100 μ.Χ ) δύσκολη ίσως, που θα οδηγήσει στην επόμενη εποχή του Αιγόκερου που θα κυβερνάται από τους πλανήτες Ουρανό και Κρόνο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- Η μεγάλη Αστρολογία -  Derek & Julia Parker
- Το τρίτο κύμα  - Α. Tofler
- Άρθρο: «Τι μας φέρνει η Υδροχοϊκή Εποχή», Περιοδικό Ανεξήγητο τεύχος 104
- Προς ένα νέο Μεσαίωνα Javier Alvarado Planas  Εκδόσεις Ν.Α
- Θεμελιώσεις του Εσωτερισμού  Γ.Α.Πλάνας   Εκδόσεις ΝΑ
- http://www.myfriendsgr/cosmicdetail.php;id=1308
- http://www.anelixis.com.gr/articles.asp?ar

nea-acropoli-athens