Σοβαρή ανακοίνωση-Δελτίο τρύπιου
Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως τη χειρότερη Πρωτοχρονιά τη πέρασα στο ξημέρωμα του 2009 με κλειστό κινητό, σακούλες μετακόμισης και μαύρους κύκλους, να κλαίω για τον χαμένο μου έρωτα καπνίζοντας ασταμάτητα και γράφοντας στο μπλόγκ τη στιγμή που ο κόσμος γελούσε και γλεντούσε (όπως στις
"πρωτότυπες" Ελληνικές ταινίες που η πικραμένη πρωταγωνίστρια καθισμένη μόνη της στην άκρη του δωματίου, αρχίζει να ζαλίζεται απ' τον άμπακα που έχει πιεί και βλέπει τους άλλους να γελάνε σατανικά-τάχα εις βάρος της- καθώς περιστρέφονται πάνω απ' το κεφάλι της σαν το γύρω-γύρω όλοι και μετά αυτή κλείνει τ' αυτιά της κι αρχίζει και τρέχει αλαφιασμένη προς την πόρτα, και την πατάει ένα αμάξι που κατά διαβολική σύμπτωση το οδηγεί ο πρώην γκόμενος που τρέχει κι εκείνος με τη μπουκάλα στο χέρι για να τη βρει και να της εξηγήσει χρρρρ...ζζζζ....) ενώ σαν να μην μου έφταναν όλα αυτά, μερικές εβδομάδες μετά έχασα και τη δουλειά μου (που όπως προ-είπα ήταν σκατά αλλά τουλάχιστον είχα σκατά-λεφτά).
Μέσα σε όλη εκείνη την παραφροσύνη της σκατοδουλειάς, του χωρισμού, της ανεργίας, των συνεντεύξεων και της υστερίας κάθισα κι έγραψα ένα βιβλίο που τα έχει όλα. Τί καραγκιόζηδες Διευθυντές, τί αγάμητες γεροντοκόρες, τί εταιρίες του κώλου, τί μέντιουμ, τί αμερικλανιές, τί συνεντεύξεις σε πλαστικούς, τί πρώην γκόμενους, τί ραντεβού με φέλιουρες, τί μπινελίκια, τί γαμοσταυρίδια, μέχρι ολοκαίνουριους Χοιρομέρηδες έχουμε για γκράν φινάλε. Ποιός Χαντάς και ποιά Τένια Μακρή, μιλάμε για το νούμερο 1 αντικαταθλιπτικό που δεν θα σας αφήσει άντερο, πάρε-πάρε, όποιος διαβάζει, ξαναδιαβάζει (στο τέλος το βλέπω κι αυτό κι εμένα σε πάγκο, να μας πετάτε λεμόνια!).
Με μεγάλη, λοιπόν, χαρά και συγκίνηση (ίδια με αυτή της Ρούλας Βροχοπούλου που όποτε ετοιμάζεται να κλάψει-δηλαδή συνέχεια-της ανοίγουν τα ρουθούνια σαν Μινώταυρος!) σας παρουσιάζω το πρώτο μου τρελοβιβλίο με τίτλο "Πάρτα μωρή άνεργη!", έναν τίτλο που εμπνεύστηκα κυριολεκτικά καθώς κατούραγα (εξου και η χέστρα στο εξώφυλλο), το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Falimento Books (www.kapsimi.gr) και μπορείτε να το αγοράσετε είτε ηλεκτρονικά είτε επί τόπου από τον ίδιο τον εκδοτικό (Ζωοδ. Πηγής 55-57,Εξάρχεια). Ωστόσο για να μην μου προβάλλετε δικαιολογίες τύπου "Νιάου είναι μακριά", "Νιάου βαριέμαι" "Νιάου έχουμε κανονίσει με τον Γιάννη-Μήτσο-Μαλακαντρέα να βγούμε δεν προλαβαίνω" "Νιάου φοβάμαι να κατέβω στα Εξάρχεια μη φάω ρουκέτα", μπορείτε επίσης:
α) να το αγοράσετε στα βιβλιοπωλεία "Ιανός", Πολιτεία" και από την ερχόμενη εβδομάδα και στον "Παπασωτηρίου" ενώ για καινούρια σημεία διάθεσης, δεν θα ξεχάσω να σας ενημερώσω οπωσδήποτε!
β) να το παραγγείλετε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας δίνοντας το όνομα του εκδοτικού και του βιβλίου
γ) και για όποιον μένει μακριά και δεν μπορεί να το βρεί ή έχει μαλάκα βιβλιοπώλη που κάνει τον Chinese ή ξύνεται και δεν γουστάρει να βγει απ' το σπίτι του, μπορεί να το παραγγείλει σε μένα στέλνοντάς μου email στο magissa.kirki@yahoo.gr να του το πετάξω εγώ η ίδια στα μούτρα με αντικαταβολή σε δέμα-βόμβα και με σπέσιαλ ιδιόχειρη αφιέρωση να γουστάρει!
(ακολουθεί λόγος κατά τη διάρκεια του οποίου όλοι παριστάνετε ότι ακούτε με ενδιαφέρον, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθείτε να τεμαχίσετε τη μοσχαρίσια)
[Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τη φίλη μου Σοφία Κολοτούρου και τον άντρα της για τη πολύτιμη υποστήριξή τους καθώς και τα παιδιά από τον εκδοτικό για την καθοδήγηση. Θέλω να ευχαριστήσω την Ε. και τη Χ. που συνεργάστηκαν για να γίνει αυτό το βιβλίο αλλά και τους δικούς μου ανθρώπους που έδειξαν κατανόηση και υπομονή. Κυρίως όμως θέλω να ευχαριστήσω όοοοοολους εσάς τους αφανείς ήρωες, τους ανθρώπους πίσω από τις κάμερες που με στηρίξατε, που κλάψατε, γελάσατε, αστειευτήκατε, θυμώσατε, ήπιατε καφέ, φάγατε το ντερλίκωμα, παίξατε μπόουλινγκ, φτύσατε χυμούς και κόκα κόλες στις οθόνες σας μαζί μου, γιατί περνάμε καλά κι αυτό φαίνεται στον κόσμο (μου), αυτόν που δεν πίστευα ποτέ ότι θα άλλαζε μόλις δύο χρόνια μετά από εκείνο το απόγευμα Κυριακής 19 Οκτωβρίου του 2008 που πάτησα τη πρώτη μου "Δημοσίευση Ανάρτησης" . Γι' αυτό θέλησα από σήμερα να σας το ανταποδώσω με σελίδες γεμάτες γέλιο μέχρι δακρύων]
(κάπου εδώ παλιο-λιγούρια, αφήνετε το κότσι και σηκώνεστε για να χειροκροτήσετε!).
Κι ύστερα ήρθε ο πελτές.......
Υ.Γ.1 Μη δίνετε σημασία, δεν είναι μόνο η εγκυμοσύνη που με έχει κάνει ευσυγκίνητη....
Υ.Γ.2 .....είναι και που αυτές τις μέρες έχω ναρκωθεί σαν φίδι απ' τα παυσίπονα. Φαντάζομαι μόλις συνέλθω, όλο και κάποιον θα διαολοστείλω βρίσκοντας επιτέλους τον παλιό καλό εαυτό μου! :p
Υ.Γ.3 Σε όλους τους φοιτητές ή άνεργους ή και τα δύο, αλλά και σε όποιον θελήσει να το αναρτήσει στο μπλόγκ του ή να το πεί στους φίλους του, προσφέρεται εικοσαποντος δονητής από ανθεκτικό καουτσούκ αρίστης ποιότητας για τις δύσκολες μέρες!
Υ.Γ.4 Peslac το φράκο να'ναι Βάρδας! :p
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου