Ο Πλάτανος του...τροχονόμου

Είναι το κεντρικότερο σημείο της Κηφισιάς και ίσως ο κόμβος για την συγκοινωνία στα βόρεια προάστεια. Φυσικά ο πλάτανος που υπάρχει ακόμα στην ομόνυμη πλατεία δεν είναι αυτός που έδωσε το όνομά του στην πλατεία. Αφού ο αρχικός κόπηκες στα μέσα της δεκαετίας του `60 και βρίσκονταν στην γωνία της οδού Κασσαβέτη με την σημερίνη Λ. Κηφισίας.


Ο πλάτανος βρίσκονταν στην θέση αυτή από τον καιρό της Τουρκοκρατίας.
Εκείνη την εποχή υπήρχε κόντά στον πλάτανο το μοναδικό τουρκικό τζαμί για τα περίχωρα της Αθήνας. Το γεγονός αυτό το κατέστησε γρήγορα ισχυρό τοπόσημο για την περιοχή.

Με την πάροδο του χρόνου όμως και όσο ελαττώνονταν τα νερά από τον Κοκκιναρά που τον πότιζαν συνεχώς ξεράινωνταν. Ο Ροϊδης στο έργο του «Αι εξοχαί των Αθηνών» το 1837 έγραφε: «…η κόμη τοη ηραιώθη και οι κλάδοι του έχουν ανάγκην του στηρίγματος πασάλων…».

Στην Πλατεία Πλατάνου υπήρχε και η εξέδρα με το κουβούκλιο του τροχονόμου που ρύθμιζε την κυκλοφορία. Με την εγκατάσταση των φωτεινών σηματοδοτών το γαλανόλευκο κουβούκλιο έμεινε σε ανάμνηση να θυμίζει την έκφραση των παλαιότερων και να δίνει την κατεύθυνση «στην Κηφισία μετά τον τροχονόμο».



Κέντρο κοινωνικής ζωής των βορείων προαστείων η Πλατεία Πλατάνου, όπως μας θυμίζει και ένα έμμετρο παράπονο μιας Κηφισσιώτισας που περίμενε εκεί τον αγαπημένο της:

«Τον Πλάτανο τον ξέχασες να μου τον αναφέρεις,

κι` εγώ σου απαντώ αν ίσως υποφέρεις

από μεγάλο έρωτα, περίμενε με εκεί

αύριο στις επτά, αύριο Κυριακή,

αν μετανοιώσεις φίλε μου, κι` αν δεν συναντηθούμε

χαιρέτα μου τον Πλάτανο και θα τα ξαναπούμε».