Επειδή όπως όλοι γνωρίζετε είμαι τρομερά φιλήσυχο και βολικό άτομο που ποτέ δεν γκρινιάζει-υποτροπιάζει-τσαντίζεται, μου τη σπάνε πολύ περισσότερα από εφτά πράγματα αλλά άμα αρχίσω να γράφω δεν μας φτάνουν τριάντα blogs. Πάρτε τώρα την εφτάδα και στο μέλλον επιφυλάσσομαι και για χιλιάδα!
1. Πενταώροφη τούρτα σε μπιζουτιέρα: Πάω στο ζαχαροπλαστείο, με υποδέχεται ευγενέστατη και χαμογελαστή η υπάλληλος, τη ρωτάω τί έχει μέσα η μία πάστα και τί έχει η άλλη, τελικά τις παίρνω όλες κι εκείνη αναλαμβάνει να τις βγάλει απ' τη βιτρίνα και να τις βάλει σε κουτί.... για μονόπετρο μην τυχόν και πέσει έξω η επιχείρηση. Κι όχι μόνο τις στοιβάζει με τις κρέμες να ξεχειλίζουν και τις σοκολάτες να χώνονται στις κόγχες αλλά αν έχεις παραγγείλει και τίποτα σιροπιαστό το βάζουν κι αυτό μαζί με τα άλλα ώστε μέχρι να φτάσεις σπίτι να΄χουν γίνει όλα σούπα.
2. Τσιφουρνιά: Και στο φούρνο μια απ' τα ίδια. Να κουβαλάς οριζόντια και με τα χέρια απλωμένα, τρείς τυρόπιτες και μια χωριάτικη (όπως στις Ελληνικές ταινίες που όταν οι ηθοποιοί ψωνίζουν δεν κρατάνε σακούλες αλλά μπαίνουν στο σπίτι αγκαλιά με τυλιγμένα πακέτα που τους κρύβουν τη μούρη) μην τυχόν χαλάσουν καμιά σακούλα και φαληρίσει το μαγαζί. Η ακόμη χειρότερη τσιφουτιά είναι όταν ζητάς π.χ. μια σπανακόπιτα-η οποία μετά από τόση ώρα έξω, έχει γίνει κατεψυγμένη-και δεν μπαίνουν στον κόπο να τη ζεστάνουν μη και κάψουν 0,0056 Watt ρεύματος!
3. Σούπερ Μάρκετ: α) Περιμένεις στην ουρά καθώς η ταμίας χτυπάει τα πράγματα του μπροστινού σου ο οποίος με σαδιστικό χαμόγελο, τα τοποθετεί στις σακούλες ένα προς ένα ενώ παράλληλα τα χαιδεύει, εξετάζει τις ετικέτες κι αν είναι και λίγο πορνόγερος πιάνει και την κουβέντα στην ταμία για την ακρίβεια και τις γυναίκες. Μόλις εκείνη του ανακοινώνει το ποσό κάνει μια ώρα να βρεί το πορτοφόλι του, άλλη μια να βρεί τα λεφτά μέσα στο πορτοφόλι του, τρείς ώρες να ξεχωρίσει τα κέρματα απο τα χοντρά, άλλες τρείς να χώσει τα υπόλοιπα πράγματα στη σακούλα και δύο ώρες να ρωτήσει πόσους πόντους έχει στη κερδοκάρτα και πόσους ακόμη χρειάζεται για να αγοράσει το σερβίτσιο...είκοσι φορές να πέρναγες από το ταμείο express με δέκα πράγματα τη φορά, γρηγορότερα θα τέλειωνες β)....και τώρα η σειρά σου.Είσαι γρήγορος και τα πράγματα τα βάζεις αμέσως στις σακούλες αλλά η ταμίας εκστασιάζεται και σχεδόν σου τα εκσφενδονίζει στα μούτρα οπότε δεν έχεις προλάβει να τα χώσεις όλα μέσα. Με μια σβέλτη κίνηση βγάζεις τα χρήματα, της τα δίνεις, παίρνεις τα ρέστα και εκείνη προκειμένου να επιβραβεύσει την ταχύτητά σου αναλαμβάνει να σε βοηθήσει βάζοντας στις τσάντες....αυγά με γυάλινα ποτήρια μαζί, απορρυπαντικά με φαγώσιμα μαζί, ντομάτες με κουτιά εβαπορέ μαζί, το κεφάλι της στο φούρνο με πατάτες μαζί..... γ)...φεύγοντας κι αφού παίρνεις τα μισά πράγματα στουμπηγμένα και σε θανατηφόρες δόσεις (βλ. μπισκότα χλωρίνης) ανακαλύπτεις οτι ο προηγούμενος έχει αρπάξει ένα σκασμό επιπλέον άδειες σακούλες και δεν σου έχει αφήσει καμία να αρπάξεις κι εσύ...τί γύφτος!
4. Ενεργητική-παθητική: Της ενεργητικής και της παθητικής φωνής τις έχουν απαυτώσει τα ράμματα κι επειδή βλέπω συνεχώς-και μάλιστα από σπουδαγμένους ανθρώπους που κάθε τρείς και λίγο "απλώνουν" τα ντοκτορά τους σαν προικιά παρθένας-κάτι τραγικά του στύλ "φαίνετε ότι είσαι ζώον" ή "τον παίρνεται και γέρνεται" και μου γέρνει κι εμένα το μάτι, πάμε όλοι μαζί:
α) Ενεργητική φωνή- Στη φωνή αυτή ανήκουν τα ρήματα που τελειώνουν σε –ω. Η πράξη που γίνεται στη φωνή αυτή πηγαίνει σε κάποιον άλλον ή κάπου αλλού. Π.χ. δέρνω, χέζω, γ@μάω κ.λ.π.
β) Παθητική φωνή: Στη φωνή αυτή ανήκουν τα ρήματα που τελειώνουν σε -μαι. Η πράξη που γίνεται στη φωνή αυτή γυρίζει πίσω στο πρόσωπο που την κάνει (σαν να λέμε μπούμερανγκ!). Π.χ. δέρνομαι, χέζομαι, γ@μιέμαι κ.λ.π. με μόνη εξαίρεση το Β' πρόσωπο πληθυντικού που όπως πολύ σωστά επεσήμανε η Καρυάτιδα, γράφεται ως "Γ@μιέστΕ". Το καταλάβαμΕ;
5.Μπλογκοτένοντας: Βλέπεις μια ανάρτηση κι από κάτω 125 σχόλια."Ουάου..πόσος κόοοοσμος...κάτσε να γράψω κι εγώ" μονολογείς για να συνειδητοποιήσεις ότι τα 62,5 είναι αναγνωστών και τα υπόλοιπα 62,5 του blogger που απαντάει στον καθένα ξεχωριστά.Κι επειδή το βλέπω σχεδόν παντού να φοριέται το συγκεκριμένο συνολάκι αλλά δεν καταλαβαίνω τον λόγο που θέλει κάποιος να πατάει 62,5 φορές το κουμπί "Δημοσίευση σχολίου" και να παθαίνει τενοντίτιδα, ρώτησα γιατί συμβαίνει αυτό που βασικά είναι μαζοχιστικό και καθόλου πρακτικό.Η απάντηση που πήρα ήταν "Γιατί η επαφή γίνεται πιο προσωπική". Δηλαδή αν κάποιος απαντήσει σε μένα και σε άλλους πέντε χρήστες στο ίδιο post comment θα νομίζω ότι απευθύνεται γενικά σε πολλές Μάγισσες Κίρκες ενώ αν απαντήσει σε ένα ξεχωριστό post comment ειδικά για το άτομό μου, τότε μόνο θα καταλάβω η αυτιστική ότι απευθύνεται σε μένα προσωπικά....πλάκα μου κάνετΕ;!
6. Ταχύρρυθμα ιατρικής: Πολλές φορές όταν οι άνθρωποι, και ειδικά οι πιο αγχώδεις, πηγαίνουν στον γιατρό είτε για εξέταση είτε για επέμβαση τον ρωτάνε το κλασσικό "Τί θα μου κάνετε γιατρέ;" για να εισπράξουν την επίσης κλασσική-βαριέμαι-και-ξύνω-τα-@@-μου απάντηση "Τί θες τώρα, να σου μάθω την ιατρική;". ΩΠΑ ρε Μαγκντί δεν σου είπαμε να μας δείξεις πώς γίνεται το by pass ούτε να μας φέρεις το πτώμα απ' το νεκροτομείο για πρακτική. Πώς θα κάνεις το σφράγισμα σε ρωτήσαμε. Όταν δηλαδή η γυναίκα σου σε ρωτάει στο κρεβάτι τί της κάνεις, εσύ απαντάς "Τί θες τώρα να σου μάθω πως πηδιούντΑΙ";
7. Σακουλάκια πολυμπάγκ: Για έναν άγνωστο λόγο οι περισσότερες μαμάδες έχουν κόλλημα ή με τα τάπερ ή με τα σακουλάκια πολυμπάγκ.Η δική μου λοιπόν έχει κόλλημα με τα σακουλάκια.Τόσο κόλλημα που αν πάρει χαμπάρι η Greenpeace το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής που έχει προκαλέσει, θα πρέπει να της βάψω με κόκκινο σπρέι τη ραχοκοκκαλιά για να μην της γδάρουν το τομάρι. Θέλει να πάρει μαζί τα φάρμακά της; Τα βάζει σε πολυμπάγκ. Θέλει να έχει μαζί της το τηλέφωνο του τάδε; Το γράφει σε χαρτάκι post it και το βάζει σε πολυμπάγκ. Θέλει να τη συνοδεύουν ο Άγιος Ευφραίμ, ο Άγιος Πατάπιος, ο γέροντας Παστίτσιος και όλη η αρχιεπισκοπή; Βάζει τις εικονίτσες μαζί με τα ασορτί λιβανάκια-καρβουνάκια-λαδάκια τους σε πολυμπάγκ. Μου στέλνει φαγητό; Βάζει τα μαχαιροπήρουνα σε πολυμπάγκ, τις χαρτοπετσέτες σε άλλο πολυμπάγκ και το τάπερ σε τρίτο πολυμπάγκ το οποίο και δένει με 56.789 κόμπους μην τυχόν και χυθεί έξω το φαί και μετά θέλεις τα χέρια του Hulk Hogan και όλων των sequel του Ράμπο για να τ' ανοίξεις. Το αποκορύφωμα ήταν όταν, τον περασμένο μήνα που νοσηλεύτηκα μια μέρα στο μαιευτήριο λόγω πρόωρων συσπάσεων, ήρθε και άρχισε να βάζει τα αθλητικά μου τα παππούτσια σε σακουλάκι, τις κάλτσες μου σε σακουλάκι, τα νεύρα μου σε σακουλάκι κι αφού κόντεψα να της φέρω τον ουροκαθετήρα καπέλο, φεύγοντας μου πέταξε επάνω στο κομοδίνο και μερικά σακουλάκια με λάδια, αγιασμούς prive (δηλαδή διαβασμένους στο όνομά μου) εικόνες διαφόρων Αγίων και ένα χόρτο-φυτό-whatever από κάποια Μονή που δεν την ξέρουν ούτε αυτοί που μένουν μέσα. Μάλιστα την ημέρα που έβγαινα απο το νοσοκομείο, με πήρε τηλέφωνο να μου πει να μην ξεχάσω να τα πάρω μαζί μου.......άμα περνώντας απ' το μαιευτήριο δείτε μια τρελλή να βάζει ένα μωρό σε πολυμπάγκ και μια άλλη τρελλή να της κάνει επισκληρίδιο στο μάτι, είμαστε εγώ κι η μάνα μου!
Υστερ(ι)όγραφο: Σας ευχαριστώ όλους που περνάτΕ. Το ξέρω ότι χάθηκα αλλά λόγω αφόρητων πόνων στη μέση απο το βάρος, μου είναι εξαιρετικά δύσκολο πλέον να κάθομΑΙ στον υπολογιστή οπότε τις τελευταίες μέρες την περνάω ξάπλα, τρώγοντας σαν φαλαινοθηρικό.Κι επειδή τα γεννητούρια πλησιάζουν δεν ξέρω πότε θα καταφέρω να ξαναμπώ αλλά υπόσχομΑΙ να σας αποζημιώσω με ένα ποστ τοκετού-κόλαφο. Μέχρι τότε να περνάτΕ γαμώ.ΦύγαμΕ για Κάιρο (fuck Mubarak!).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου