Η ΜΗ ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...!

Τα άτομα της ύλης, αποτελούνται από έναν πυρήνα, ο οποίος και αυτός αποτελείται από σωμάτια, νετρονίων και πρωτονίων. Τα άτομα έχουν την τάση να διασπούν την
σύσταση του πυρήνα τους και αυτά τα σωμάτια που διασπώνται, μεταστοιχειώνονται σε άλλα στοιχεία. Αυτό το φαινόμενο, εκδηλώνεται ως εκπομπή ακτινοβολίας προς το περιβάλλον (ραδιενέργεια). Έτσι λοιπόν οι ειδικοί των επιστημών, έδειξαν αρχικά στον κόσμο ότι αυτός ο ρυθμός μεταβολής μείωσης των σωμάτιων από τον πυρήνα του ατόμου, είναι πάντοτε 
σταθερός (παγκόσμια σταθερά πυρηνικής διάσπασης λ), ως προς τον χρόνο . Πάνω σε αυτό λοιπόν το απόλυτο ορθό για την επιστήμη θεώρημα βασίστηκαν, νόμοι, εξισώσεις, τύποι και εν γένει η μισή σχεδόν, Φυσική του ανθρώπου. Είναι όντως όμως σταθερός αυτός ο ρυθμός σε σχέση με τον χρόνο; 
Όλα αυτά όμως μέχρι πολύ πρόσφατα, διότι ανακάλυψαν οι ειδικοί, επάνω σε μελέτες που διεξήγαγαν αρχικά σε δυο τύπους στοιχείων , ενός μετάλλου και ενός αμέταλλου και ειδικότερα του πυριτίου και του ραδίου 226, ότι δεν ακολουθούν αυτήν την παγκόσμια σταθερά διάσπασης, σε σχέση με το χρόνο, αλλά ακολουθούν μιαν αρμονική ημιτονοειδή χρονική αλληλουχία μέγιστων και ελάχιστων, σε σχέση με την απόσταση του Ηλίου και της Γης! Αρχικά δεν μπορούσαν το δεχτούν αυτό, ότι έτσι έχει, διότι αν δεχόντουσαν, ότι η απόσταση του Ηλίου και της Γης επηρεάζει αυτήν την ραδιενεργή διαδικασία, τότε η μισή Φυσική θα έπρεπε να αναθεωρηθεί!!! 
Για αυτό το λόγο, προέβησαν σε εκ νέου πειράματα που σε αυτήν την περίπτωση θα αποδείκνυαν, ότι εν μέρει η απόσταση του ήλιου και της γης μπορεί να επηρεάσει αυτόν τον ρυθμό διάσπασης (είχαν αρχίσει ήδη να δέχονται το αναπάντεχο), και όχι όλα τα στοιχεία της φύσης, να ακολουθούν αυτόν τον κανόνα, ως μόνο μέτρο εξάρτησης. Έτσι λοιπόν πήραν και πάλι το πυρίτιο, αλλά αυτή την φορά θα το συγκρίνουν με ένα άλλο ραδιενεργό στοιχείο, το χλώριο 36. Έλαβαν σε διάστημα τεσσάρων χρόνων, μετρήσεις ανά εξάμηνο (απόσταση Γη-Ηλίου) και σχεδίασαν μιαν νέα γραφική παράσταση, που θα απεικόνιζε τον λόγο πυριτίου, ως προς το χλώριο 36. Σε αυτήν την περίπτωση οι ειδικοί ανέμεναν τα αποτέλεσμα της γραφικής παραστάσεως να είναι μιαν ευθεία γραμμή. Και αυτό γιατί με βάση αυτό που υποστηρίζουν, είναι ότι, ο ρυθμός μεταβολής των διασπάσεων είναι σταθερός.

d(Si-32)/d(Cl-36)= ct , σταθερή μεταβολή στον χρόνο. Σταθερός αριθμός

Όμως τα πειράματα δεν ήταν έτσι!!! Η καμπύλη του διαγράμματος σε σχέση του λόγου των στοιχείων και την απόσταση του ήλιου και της γης, έδειξαν την ίδια ακριβώς ημιτονοειδή καμπύλη, όμοια απόλυτα σε φάσεις και συγχρονισμό με εκείνη που έλαβαν μέσω των προηγούμενων πειραμάτων. Ακριβώς τα ίδια δηλαδή! Αυτό σημαίνει ότι, οι ρυθμοί μεταβολής κάθε στοιχείου παρουσιάζουν την ίδια μεταβλητότητα ως προς την μεταβολή της αποστάσεως Ηλίου και Γης. 
Με λίγα λόγια τίποτε από όσα περίμεναν να επαληθεύσουν δεν έγινε. Αφού λοιπόν αυτό έκαναν και σάστισαν μπροστά στην θέα αυτού του φαινομένου, έψαξαν και βρήκαν παρεμφερή πειράματα από ένα ινστιτούτο στην Γερμανία, που επί πολλών ετών διεξήγαγαν και εκείνοι τα ίδια πειράματα στο στοιχείο ευρώπειο 152. Σύγκριναν λοιπόν αυτό, με τα δικά τους αποτελέσματα και αυτό που είδαν, δεν το χωρούσε πραγματικά, ο νους τους. Παρατήρησαν και πάλι μια ίδια ακριβώς ημιτονοειδή συμπεριφορά στο χρονικό των διασπάσεων με την απόσταση Ηλίου κι Γης!!!
Οπότε εν κατακλείδι, η απόσταση του ηλίου και της Γης (ανά εξάμηνο) επηρεάζουν λειτουργικά και δραστικά ακριβώς το ίδιο όλα τα υλικά σε τούτο τον κόσμο! 
Παράδοξο! Γιατί να γίνετε αυτό;

Για να θυμηθούμε όμως τι ακριβώς ειπώθηκε πριν από είκοσι χιλιάδες χρόνια περίπου από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο στους λόγους του,

«.... οι αστέρες ηλίου και σελήνης επηρεάζουν την αύξηση και την διάλυση των υλικών...»

"....Αν όμως, ισχύει αυτό, τότε καθόλου τυχαίο δεν είναι με την ύπαρξη της ζωής και της ύπαρξης. Διότι σε έναν κόσμο που οι συνθήκες του, οι αμέτρητες, έτυχαν να είναι έτσι και για αυτό υπάρχει η ζωή. Τότε πως γίνεται και οι αστέρες να μην ακολουθούν αυτήν την τυχαιότητα και να μην κινούνται ανεξέλεγκτα ο ένας από τον άλλον? Αλλά αντί αυτού, ακολουθούν συγκεκριμένες τροχιές, συγκεκριμένες αποστάσεις και συγκεκριμένες ταχύτητες ο καθένας από αυτούς. Αν κάτι δεν ακολουθεί την τυχαιότητα, τότε και τίποτα άλλο δεν την ακολουθεί, διότι το ένα προδίδει τα πολλά και το όμοιο τα όμοια και όχι τα ανόμοια...."

-Ερμής Τρισμέγιστος, Σωκράτης

Από σχετικό λόγο του Ερμή

…. Τώρα αφιέρωσέ μου προσοχή (μιλάει στον Ασκληπιό) … γιατί ό ιερός λόγος για το Θείο παρασύρει στο πέρασμα του αυτά που διαπραγματευόμαστε. Ο Ουρανός λοιπόν, ο αισθητός θεός, είναι αυτός που κυβερνάει όλα τα σώματα που έχουν ανατεθεί στον Ήλιο και στην Σελήνη την αύξηση και την διάλυσή τους. Αυτός που κυβερνάει όμως , τον ουρανό, την ψυχή και όλα μέσα στον κόσμο, είναι ό ίδιος ο Θεός. Όλα τα προαναφερθέντα, όλων των οποίων κυβερνήτης είναι ο Θεός, επηρεάζουν από ψηλά τη φύση όλων των πραγμάτων μέσω του κόσμου και τη ψυχής κάθε είδους και γένους! Έτσι και αλλιώς η ύλη δεν έχει δημιουργηθεί από τον Θεό για να υποδεχτεί την μορφή όλων των ειδών. ( εδώ μιλάει για τις πληροφορίες – δεδομένα του ψηφιακού υλικού κόσμου, αφού για να γίνει οτιδήποτε πρέπει να έχει και το κατάλληλο software). Και η φύση διαμορφώνοντας τον κόσμο με βάση τα τέσσαρα στοιχεία απλώνει τα πάντα μέχρι τον ουρανό, ώστε να είναι ικανοποιημένος ο Θεός. (εδώ εννοεί ότι η προσευχή και η δοξολογία μπορεί να γίνει δια του πνεύματος του ανθρώπου και μόνο)…..
…. Υπάρχουν δυο τροφές μέσω των οποίων τρέφονται οι οργανισμοί. Οι τροφές της ψυχής και οι τροφές του σώματος. Η ψυχή τρέφεται μέσω της αιώνιας περιφοράς του κόσμου, όπου αυτό έχει ανατεθεί στην επίβλεψη της Θεία Πρόνοιας, η οποία για όλα προνοεί και συντηρεί. Έτσι αυτή (η ψυχή) συντηρείται αιώνια, μέσα από τον αεικίνητο και αθάνατο κύκλο της Ζωής όπου η μοίρα δημιουργεί συνεχώς την ανάγκη του αυτό να γίνεται. Τα σώματα δε τρέφονται από τις τροφές του κατώτερου κόσμου. Το πνεύμα ενυπάρχει στα πάντα αναμιγνύεται με τα πάντα και δίνει ζωή και κίνηση στα πάντα. Αλλά ζωή άλογη. Σε αυτό προστίθεται τώρα ο νους, η ουσία του Θεού, ως πέμπτο στοιχείο, οποίος προέρχεται από τον αιθέρα και εστίν άϋλος. Και έτσι η ύλη έγινε λογική. …


Ιδεογραφήματα