Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων -Τα δημοσιεύματα στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν τους συγγραφείς.

Μαρτίου 01, 2012

«Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»

Έχοντας ρίξει στους ώμους της μια κουβέρτα και κρατώντας τη γερά για να προστατευθεί από το κρύο η νεαρή γυναίκα κοιτά με απόγνωση τα συντρίμμια που άφησε πίσω του το φονικό τσουνάμι μετά τον
καταστροφικό σεισμό που χτύπησε πριν από περίπου ένα χρόνο την Ιαπωνία.
Η εικόνα, που είχε τραβήξει τότε ο Tadashi Okubo από την εφημερίδα Yomiuri Shimbun, είχε κάνει τότε το γύρο του κόσμου αποτυπώνοντας όσα είχε αφήσει πίσω του το τσουνάμι στην πόλη Ishinomaki και από το οποίο έχασαν τη ζωή τους 20.000 άνθρωποι.
 «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»
Η γυναίκα αυτή είναι η 19χρονη Yuko Sugimoto, η οποία τότε έψαχνε στα συντρίμμια του παιδικού σταθμού που πήγαινε ο για της το παιδί της.
 «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»
«Εκείνη τη στιγμή πίστευα ότι οι πιθανότητες να τον βρω ζωντανό ήταν 50%. Κάποιοι μου είχαν πει ότι τα παιδιά του σταθμού είχαν διασωθεί, αλλά άλλοι μου έλεγαν ότι είχαν δει το τεράστιο κύμα να παρασέρνει κάποια από αυτά» θυμάται ένα χρόνο μετά για τις τραγικές στιγμές που έζησε.
 «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»
Την ώρα που έγινε ο σεισμός και το τσουνάμι χτύπησε την Ιαπωνία η ίδια δούλευε και όσο κι αν προσπάθησε να πάει εκεί δεν τα κατάφερε, καθώς αναγκάστηκε να περάσει την πρώτη νύχτα μέσα στο αυτοκίνητό της.
Η Yuko είδε τον άντρα της την επόμενη μέρα και άρχισαν μαζί να επισκέπτονται τα κέντρα διάσωσης, πρώτα με το αυτοκίνητό τους και όταν έμειναν από καύσιμα με το… ποδήλατο.
 «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»
Στη συνέχεια ο άντρας της βρήκε μια βάρκα και έκανε κουπί μέχρι το σημείο που κάποτε βρισκόταν ο παιδικός σταθμός, αλλά δεν βρήκαν κανέναν εκεί.
 «Οι πιθανότητες να βρω το γιο μου ζωντανό ήταν 50%»
Μία ημέρα μετά το ζευγάρι άκουσε ότι ο γιος της και άλλα παιδιά, που είχαν βρει καταφύγιο στην οροφή του κτιρίου, είχαν διασωθεί από ομάδα του στρατού.
«Μόλις αντίκρισα τον Raito άρχισα να κλαίω τόσο πολύ που μέσα σε λίγα λεπτά δεν μπορούσα να δω μπροστά μου» είπε η ίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου