Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με μία blogger σχετικά με το τι σημαίνει ανατροπή και ποιότητα, αποφάσισα να ξανασυστηθώ για όσους δεν με γνωρίζουν ή για όσους με γνωρίζουν όπως θα ήθελαν.
Το blog αυτό το άνοιξα τον Οκτώβρη του 2008, σε μια πολλή
δύσκολη φάση της ζωής μου. Είχα κάνει το λάθος της έκτρωσης και μερικούς μήνες μετά έχασα και τη δουλειά μου. Τον καιρό εκείνο το μόνο που ζητούσα απελπισμένα, ήταν να γίνει καλά το μέσα μου και το γράψιμο με βοήθησε πολύ. Σιγά σιγά τα γραπτά μου, έβρισκαν απήχηση και έφτασα σε σημείο ένας άνθρωπος μόνος μου με ένα κείμενο την εβδομάδα, να έχω 4.000 unique visitors και 17.000 page views τον μήνα. Δεν αναφέρω τα νούμερα για να καυχηθώ, εξάλλου στη μόνη περίπτωση που θα είχαν σημασία θα ήταν αν χτυπούσα πόρτες για να μου δώσουν διαφήμιση κάτι που δεν έκανα ποτέ. Όχι επειδή είμαι κατά της επαγγελματικής εξέλιξης, αλίμονο, αλλά επειδή ακόμη και εγώ που είμαι χύμα και έχω εκμυστηρευτεί πολλά από τα προσωπικά μου, κάποιες στιγμές είναι πολύ ιερές για να τις απλώνω στα μανταλάκια του ίντερνετ.
Θα μπορούσα που λέτε αυτή την απήχηση να την εκμεταλλευτώ και να «απλώσω» τη θλίψη μου ανεβάζοντας φωτογραφίες από τους υπερήχους εκείνου του μωρού, από την ψυχολόγο που πήγαινα όντας σε βαριά κατάθλιψη, άλλες φωτογραφίες δικές μου στις οποίες έκλαιγα και κάπνιζα κάτι «ωραία» βράδια που δεν ξημέρωναν και ύστερα βίντεο και φωτογραφίες του γάμου μου, της μετέπειτα εγκυμοσύνης μου, των υπερηχογραφημάτων, του τοκετού, της τραμπάλας και της βάφτισης. Είχα όλα τα φόντα γι αυτό και δεν το έκανα (παρένθεση: παρόλο που πολλές φορές μου « χρέωσαν» ότι χρησιμοποιώ το μπλόγκ για να πουλήσω το βιβλίο μου λες και είχα κανένα eshop εδώ μέσα ή πήρα κανέναν με το ζόρι, για να μην αναφέρω ότι το βιβλίο βγήκε τρία χρόνια μετά. Βέβαια αν ήμουν κόρη ή γυναίκα του Χ celebrity θα είχα το ακαταλόγιστο, διότι στην Ελλάδα αν κάτι μέτραγε πάντα είναι ποιος σε γέννησε και με ποιόν πηδιέσαι-κλείνει η παρένθεση).
Που λες δεν το άπλωσα το θέμα, πρώτον διότι το οικονομικό μου στάτους δεν μου επέτρεπε να περιμένω πότε θα καρποφορήσει το χόμπι μου για να ζήσω, καθώς η ανάγκη να εργαστώ ήταν επιτακτική και δεν μπορούσα να έχω τέτοιες «πολυτέλειες». Κατά δεύτερον ακόμη κι αν τις είχα, δεν είχα τα κότσια. Δεν μου πήγαινε να κάνω την σελίδα μου προέκταση του σαλονιού μου και δεν πήγαινε και στον άντρα που αργότερα παντρεύτηκα και που επειδή είναι τρομερά χαμηλών τόνων, ήταν εξαρχής κάθετος με τη δημοσιοποίηση οποιασδήποτε στιγμής μας.Και είχε δίκιο. Τη δουλειά σου μπορείς να την κάνεις και χωρίς υπερβολές, για αυτό εξάλλου μερικά από τα πιο πετυχημένα σε επισκεψιμότητα site, είναι αυτά που κάνουν ριάλιτι. Ευτυχώς βέβαια υπάρχουν και αρκετά που έχουν πετύχει αξιοπρεπώς (όπως πχ το "Συνταγές Παρέας" στο οποίο κάνω άπειρα respect) κάτι που με κάνει ακόμα να ελπίζω.
Μερικές φορές λοιπόν σαν την χθεσινή πραγματικά νιώθω σαν εξωγήινος.Αισθάνομαι ότι όλα γύρω μου μπορούν να ξεπουληθούν και μάλιστα αυτό το παζάρι να ονομαστεί ποιότητα και ανατροπή (??) κι αν πείς και τίποτα, σε κατηγορούν για ζήλια. Διαφωνείς με αυτό που βλέπεις; Ζηλεύεις. Πιάνεις κάποιον να λέει απανωτά ψέμματα; Ζηλεύεις. Ένας φαύλος κύκλος νηπιαγωγείου, που προσπαθεί να σε αφοπλίσει και να σου κλείσει το στόμα μπροστά στο προφανές που όλοι βλέπουν αλλά αποδέχονται και επικροτούν επειδή έτσι «πρέπει». Πρέπει να δέχεσαι ότι μαλακία σου σερβίρουν και να την ονομάζεις και καινοτομία, είτε επειδή κατά βάθος το ήθελες και για σένα αλλά δεν το τόλμησες είτε απλά επειδή δεν θέλεις να μένεις εκτός (και αυτό δεν το λέω για την blogger που είχαμε τη συζήτηση και που έχει αποδείξει πως είναι άτομο με δική της άποψη, για να μην παρεξηγηθώ). Κι επειδή μιλάμε για ανατροπή, η λογική του στρατού και η πλειοψηφία δεν μου είπαν ποτέ τίποτα διότι είχα πάντα δική μου άποψη για τα πράγματα και δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να την προσαρμόσω για να αρέσω στους άλλους κάτι που με στοχοποίησε χιλιάδες φορές. Εξάλλου μην ξεχνάμε πως από την πλειοψηφία βγήκαν και τα κόμματα που μας κυβερνάνε σήμερα και που μας έχουν κάνει το μπουρδέλο που είμαστε. Το να σερβίρεις αυτό που σου ζητάει ο άλλος ονομάζεται marketing plan, διδάσκεται στα Πανεπιστήμια και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ανατροπή, αντι-εξουσιασμό και βία στη βία της εξουσίας.
Είμαι πολλή ευχαριστημένη από τη ζωή μου, δεν μετανιώνω για τίποτα, δεν θα ήθελα να ήμουν αλλιώς και περνάω πολύ καλά σε αυτό που έχω φτιάξει. Για αυτό και δεν αισθάνομαι την ανάγκη να επιβεβαιώνομαι μες από αυλές και μάζες. Όλες οι επιλογές στη ζωή είναι απολύτως σεβαστές μέχρι το σημείο που ξεκινάνε να προσβάλλουν τη νοημοσύνη σου κι αν μη τί άλλο, αυτό δεν είναι καθόλου τιμητικό προς τους ανθρώπους που όχι μόνο σε έχουν για πρότυπο αλλά και που έχουν συμβάλλει στο να βάζεις κάθε μέρα φαί στο τραπέζι σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου