Πριν να φτάσουμε στον τελικό προορισμό μας που είναι η πόλη του Μπρασόβ δεν θα ήταν δυνατόν να μην επισκεφτούμε τον πύργο του Δράκουλα (1) που βρίσκεται στα όρια Βλαχίας και Τρανσυλβανίας.
Το 2006 το κάστρο, μουσείο από το 1957, επεστράφη στον εγγονό της, αρχιτέκτονα στην Νέα Υόρκη, που το 2007 προσπάθησε να το πουλήσει έναντι του ευτελούς τιμήματος των 135 εκατομμυρίων δολαρίων. Πάντως το 2009 δήλωσε πως θα παραμείνει μουσείο.
Το Μπρασόβ είναι σχεδόν στο κέντρο της Ρουμανίας και είναι μια πόλη που ιδρύθηκε τον13ο αιώνα από Τεύτονες ιππότες και στην συνέχεια έγινε εμπορική αποικία των Γερμανών, περιστοιχίζεται δε από βουνά και λόφους(6).
Έχει αδελφοποιηθεί με τα Τρίκαλα.
Σε σύντομο διάστημα βρισκόμαστε στην κεντρική πλατεία του Sfatului(10,11,12) όπου και υπάρχει πλήθος κόσμου γιατί γίνεται ένα φεστιβάλ αυτή την εβδομάδα μετά το Πάσχα. Στην πλατεία αυτή έγινε και το τελευταίο κάψιμο μάγισσας στον μεσαίωνα.
Στο βουνό βλέπουμε από εδώ το όνομα της πόλης(12) ,όπως στο Χόλυγουντ, και το μεγάλο μπεζ κτήριο αριστερά είναι το σπίτι των εμπόρων (1539-45) που κατασκευάστηκε από τότε για να μπορούν οι έμποροι να κάνουν τις διαπραγματεύσεις τους χωρίς να βρίσκονται στο ύπαιθρο και να βρέχονται.
Στο μέσο της δεσπόζει το παλιό Δημαρχείο του 1420 που σήμερα είναι Ιστορικό Μουσείο(13).
Κοντά στην πλατεία Sfatului και σε μια εσωτερική αυλή είναι και η Ελληνική εκκλησία, η Αγία Τριάδα, ενώ στα γύρω σπίτια έμεναν παλιότερα αρκετοί Έλληνες(16,17).
Η βόλτα έκλεισε τον κύκλο της από τον πεζόδρομο της Δημοκρατίας που είναι γεμάτος καφέ, εστιατόρια και παγκάκια (18).
Μερικά χιλιόμετρα έξω από το Μπρασόβ είναι το ορεινό θέρετρο της Σινάϊα.
Σήμερα έχει χιονοδρομικό κέντρο και περίπου 200 ξενοδοχεία.
Η ολοκλήρωση της διακόσμησης του εσωτερικού του έφαγε 39 χρόνια για να ολοκληρωθεί, από 400 τεχνίτες και εκατοντάδες εργάτες, και τελείωσε το 1914 λίγο πριν πεθάνει ο Κάρολος.
Την εποχή του Τσαουσέσκου τα 160 δωμάτια του χρησιμοποιήθηκαν για τις λαϊκές διακοπές των στελεχών του κόμματος αλλά και για την φιλοξενία υψηλών προσκεκλημένων όπως ο Νίξον, ο πρόεδρος Φόρντ αλλά και ο Αραφάτ και βέβαια ο Καντάφι.
Στην Σινάϊα υπάρχει και το μοναστήρι που έκτισε το 1695 ο Μιχαήλ Καντακουζηνός όταν γύρισε από το Σινά(26,27). Από το μοναστήρι πήρε και το όνομα της η πόλη.
Έχει γίνει σωστός καθαρισμός των αγιογραφιών στην εκκλησία του και εκτός των αγίων βλέπουμε και τον ίδιο τον Καντακουζινό που είχε 18 παιδιά από δύο γάμους αλλά βέβαια τα μισά ήταν υιοθετημένα(28).
Τελειώνοντας αυτό το οδοιπορικό βάζω μερικές φωτογραφίες με τα πιο όμορφα διακοσμητικά που στολίζουν πολλά από τα σπίτια στις πόλεις της Ρουμανίας και τα οποία αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο αισθητικής που είχαν αυτοί που τα έφτιαξαν.
επιμέλεια:kataggeilte.blog
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου