Λέω να κάνω ένα ψυχικό διάλειμμα.
Να τα γράψω όλα στα παλιά μου τα παπούτσια (σε λίγο έτσι κι αλλιώς όλοι μόνο παλιά θα έχουμε) και να αποδράσω από την πραγματικότητα (ή τον εφιάλτη) που ζούμε.
Να σκεφτώ δικά μου πράγματα, να ταξινομήσω τα όνειρά μου (αυτά δεν τα χαρίζω σε κανέναν).
Να αφήσω τον έρωτα να μου χαϊδέψει την καρδιά.
Να δώσω ένα γλυκό φιλί (σαν να ΄ναι το πρώτο μου).
Να πω ένα «σ΄ αγαπώ» και να νομίζω πως πετάω στα ουράνια.
Να γελάσω με ένα σπουργίτι, που – άγνωστο για ποιον λόγο – μου χτυπάει το τζάμι σαν γνώριμος επισκέπτης.
Να κλείσω τα μάτια και ν΄ ακούσω τα κύματα να σκάνε στην ακροθαλασσιά (νομίζοντας πως είμαι σε μόνιμες διακοπές).
Έχω ανάγκη να κάνω ένα ψυχικό διάλειμμα, για να ξαναθυμίσω στον εαυτό μου να μην τα ξεχνάει όλα αυτά. Γιατί φεύγουν οι μέρες και τα παίρνουν μαζί τους, χωρίς εγώ να τα έχω γευτεί.
Θέλω να θυμάμαι να τα ζω. Αυτό μόνο..
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου