Φωτογραφία endless autumn
Η τέχνη των αζουλέζου (azulejo), όπως είναι γνωστά, μεταφέρθηκε στην Ισπανία και την Πορτογαλία από τους Μαυριτανούς της Βόρειας Αφρικής κατά το 14ο αιώνα. Τα μαυριτανικά πλακίδια, που χρησιμοποιούνταν στις πόλεις της Πορτογαλίας κατά το 15ο αιώνα, ήτανδιακοσμημένα με γεωμετρικά σχέδια ή με μορφές ζώων και φιλοτεχνούνταν από Μαυριτανούςτεχνίτες στη Σεβίλλη. Η ονομασία είναι αραβικής προέλευσης από τη λέξη al – zulayj, που σημαίνει «γυαλισμένη πέτρα».
Φωτογραφία Alessandro Grussu Η τέχνη αυτή, που ξεκίνησε να διαδίδεται τον 15ο αιώνα κι έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της τον 17ο αιώνα, είχε πέσει σε δυσμένεια στις αρχές του 20ου αιώνα. «Η πολιτιστική ελίτ τηνπεριφρονούσε θεωρώντας ότι ήταν για τους φτωχούς ανθρώπους", λέει ο Nuno Pereira, ο επικεφαλής για το σύστημα του μετρό της Λισαβόνας.

Φωτογραφία User:Lusitana Φωτογραφία endless autumn Η αναβίωση της τέχνης των αζουλέζου ξεκίνησε την δεκαετία του 1950, όταν οι σχεδιαστές του πρώτου σταθμού του μετρό της Λισαβόνας ήθελαν έναν οικονομικό κι εύκολο τρόπο, ώστε οιυπόγειοι χώροι να μην ξεχωρίζουν από τον έξω κόσμο. Δύο από τα πιο εντυπωσιακάπαραδείγματα είναι οι σταθμοί Parque και Restauradores, που καλύπτονται με πλακίδια μεγεωμετρικά σχέδια. Σήμερα, στην Πορτογαλία τα azulejos υπάρχουν παντού. Συχνά απεικονίζουν στιγμές από την ιστορία της χώρας, αναδεικνύουν τα πιο όμορφα αξιοθέατά της ή απλά χρησιμεύουν ως πινακίδες σε δρόμους και σε σπίτια. Φωτογραφία Pedro Nuno Caetano Φωτογραφία * starrynight1 Φωτογραφία CorreiaPM
Φωτογραφία alémdoquesevê
Φωτογραφία * starrynight1
Φωτογραφία jaime.silva
Φωτογραφία Alessandro Grussu
Φωτογραφία Alessandro Grussu Η τέχνη αυτή, που ξεκίνησε να διαδίδεται τον 15ο αιώνα κι έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της τον 17ο αιώνα, είχε πέσει σε δυσμένεια στις αρχές του 20ου αιώνα. «Η πολιτιστική ελίτ τηνπεριφρονούσε θεωρώντας ότι ήταν για τους φτωχούς ανθρώπους", λέει ο Nuno Pereira, ο επικεφαλής για το σύστημα του μετρό της Λισαβόνας.
Φωτογραφία User:Lusitana Φωτογραφία endless autumn Η αναβίωση της τέχνης των αζουλέζου ξεκίνησε την δεκαετία του 1950, όταν οι σχεδιαστές του πρώτου σταθμού του μετρό της Λισαβόνας ήθελαν έναν οικονομικό κι εύκολο τρόπο, ώστε οιυπόγειοι χώροι να μην ξεχωρίζουν από τον έξω κόσμο. Δύο από τα πιο εντυπωσιακάπαραδείγματα είναι οι σταθμοί Parque και Restauradores, που καλύπτονται με πλακίδια μεγεωμετρικά σχέδια. Σήμερα, στην Πορτογαλία τα azulejos υπάρχουν παντού. Συχνά απεικονίζουν στιγμές από την ιστορία της χώρας, αναδεικνύουν τα πιο όμορφα αξιοθέατά της ή απλά χρησιμεύουν ως πινακίδες σε δρόμους και σε σπίτια. Φωτογραφία Pedro Nuno Caetano Φωτογραφία * starrynight1 Φωτογραφία CorreiaPM
Στη Λισαβόνα λειτουργεί το Εθνικό Μουσείο Αζουλέζου, όπου καταγράφεται η ιστορία της τέχνης των αζουλέζου με εκθέματα κατά χρονολογική σειρά από τα μαυριτανικά πλακίδια μέχρι αυτά του 20ου αιώνα. "Πολλές χώρες έχουν τέχνη πλακιδίων, τα οποία χρησιμοποιούν ωςδιακοσμητικά, όπως το μωσαϊκό, λέει η διευθύντρια του μουσείου. Στην Πορτογαλία όμως αποτελούν μέρος του κτιρίου. Χρησιμοποιούνται ως δομικό υλικό, καθώς και ωςδιακοσμητικό."













Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου