Τον πρώτο καιρό που ξεκίνησα να εργάζομαι στο Λονδίνο, πάνε ήδη 3 χρόνια, ένα βράδυ επέστρεφα σπίτι μου καθισμένη στον πάνω όροφο του λεωφορείου 207 που θύμιζε διαφήμιση United Colours of Beneton, οι μεγαλύτεροι θα θυμάστε εκείνες τις διαφημίσεις που είχαν μαζέψει μαυράκια κινεζάκια σκανδιναυάκια, ιταλάκια και τα φωτογράφιζαν να χαμογελάνε ευτυχισμένα στο ίδιο πλάνο επειδή φορούσαν όλα ευρωπαϊκά ρούχα Benetton.
Λοιπόν, θυμάμαι μιλούσα στο κινητό μου στα ελληνικά όταν ένα συνεπιβάτης, ο μόνος Άγγλος στο λεωφορείο, ένας 55άρης ο οποίος ήταν ντυμένος με ρούχα άγγλου μεσοαστού, καμπαρντίνα, γιλέκο κλπ αλλά εμφανώς φθαρμένα, άρχισε να μου επιτίθεται φραστικά φωνάζοντας:
-Υου are in my country! Speak my language! Speak my language!
Έκλεισα το τηλέφωνο αναστατωμένη κοίταξα γύρω μου είδα κάτι πρόσωπα φοβισμένων ινδοπακιστανομπαγκλαντεσιανών να κάνουν ότι κοιτάνε έξω αδιάφοροι με τα μάτια κολλημένα στο τζάμι του λεωφορείου και το ίδιο βλέμμα του παιδιού του φαναριού που κολούσε στο τζάμι του αυτοκινήτου μου στην Αθήνα για να το καθαρίσει να πάρει λίγα λεπτά του ευρώ...μάζεψα όση ψυχραιμία μπορούσα να βρω βράδυ χειμώνα μόνη μου σε ένα λεωφορείο σε μια χώρα που ο,τιδήποτε μου συνέβαινε δεν υπήρχε κανείς αρκετά δικός μου ώστε να αναγνωρίσει το πτώμα μου, και φώναξα:
-Υοu don't have a language sir!....Your language isn't yours! .....Half the words in your language are Greek, my language. ....Your language is my language, you speak my language all the time in medicine, science, everywhere and your country is my country, Europe! So shut the ****** up οr I call the police!
Έμεινε και με κοίταζε αποσβωλομένος να μετατρέπομαι σε χρυσαυγίτισσα εκεί στον πάνω όροφο ενός λονδρέζικου λεωφορείου ένα βροχερό βράδυ...
Τον σκεφτόμουν προχτές και αναρωτιώμουν τι να ψήφισε άραγε αυτός στο δημοψήφισμα...
Ελίνα Κρομμύδα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου