Μπαίνοντας φίλοι μου , ο Δεκέμβριος ,και πλησιάζοντας τα Χριστούγεννα , έχουμε ένα τριήμερο γιορτών , σημαντικών , που το λέμε " ΝΙΚΟΛΟΒΑΡΒΑΡΑ " , και όπως παλιά λέγαμε : ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΝΝΗΣΕ ΑΪ ΣΑΒΒΑ ΚΙ' ΑΊ ΝΙΚΌΛΑ ...
Εμείς βέβαια στο χωριό μας , το Λιδορίκι , δεν είχαμε Ούτε Βερβάρες αλλά ούτε και..Σάββα , από Νικολάδες όμως , δόξα τω θεώ , είχαμε μπόλικους ...
Τα παιδιά λοιπόν της κάθε γειτονιάς , το χωριό μας είχε τότε πολλές γειτονιές , Βαρούσι , Μαχαλά ( το κέντρο ) , Ψαλά , Γυφτομαχαλά , Αντώνη και..Λάκκες , ΄φτιάχναμε καταλόγους , λίστες δηλαδή , με τα ονόματα που γιόρταζαν στην κάθε γιορτή κι έτσι, όταν ερχόταν η γιορτή , ξεκινάγαμε όλη η..κομπανία και πηγαίναμε προς άγραν ..γλυκών , γιατί όπως καταλαβαίνετε το..γλυκό ήταν..πανάκριβο και φυσικά λεφτά δεν..υπήρχαν ..φτάνει να σας πω , με βαθιά μου θλίψη , πως πολλά παιδιά , συμμαθητές και φίλοι , χωριανοί ή όχι , έρχονταν το απόγευμα στο ζαχαροπλαστείο μας , που έκανα βάρδια , παρακαλώντας με να τους ' αφήσω να ξύσουν " τα ταψιά για φάνε το σιρόπι ...δυστυχώς κάπως έτσι ήταν η.."γλυκιά..ζωή μας " τότε ...
Τέλος πάντων , τα παιδιά αυτά που σπούδασαν με χίλιες δυο..στερήσεις , έγιναν σωστοί άνθρωποι , χρήσιμοι στην κοινωνία και κατέλαβαν υψηλές θέσεις στην ζωή , μάλιστα , ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟΤΕ , ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΑΛΙΌΤΕΡΑ , ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΎΤΩΣ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΜΗ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ...ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΩΡΑ ΑΦΉΝΩ ΝΑ ΚΡΊΝΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ...
Όπως λοιπόν είπαμε , τα γειτονόπουλα φτιάχναμε ομάδες και έκαναν τις επισκέψεις ..ομαδικά , και βέβαια , είχαν και ενημέρωση και επικοινωνία , απ' τις άλλες ομάδες , για το τι..γλυκό..." παίζει " στο κάθε σπίτι , αποφεύγοντας έτσι τις,,κακοτοπιές ..
Βέβαια , υπήρχαν και σπίτια που δεν μας ..άνοιγαν , και φυσικά..άκουγαν εξάψαλμους , αλλά κατα κανόνα , παρά τη φτώχεια μας , όλο και κάποιο γλυκάκι μας κερνούσαν ..
Θυμάμαι όμως μιά φορά του Αγίου Ανδρέα συγκεκριμένα, είχε έρθει μια οικογένεια δημ. Υπαλλήλου , που φαίνεται τα'φερνε δύσκολα ..πηγαίνοντας εμείς λοιπόν συναντήσαμε άλλη παρέα που έφευγε , η οποία μας είπε να μην πλησιάσουμε καν στο συγκεκριμένο σπίτι , ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΓΛΥΚΟ...ΔΕΝ ΤΡΏΓΕΤΑΙ , ωστόσο εμείς αποτολμήσαμε και πήγαμε και το θέαμα που αντικρυσαμε ήταν...απίθανο , όλη η πόρτα του σπιτιού ήταν γεμάτη από μικρά ..μικρά ..χρωματιστά κομματάκια λουκουμιών , ως φαίνεται η σπιτονοικοκυρά έκοβε τα λουκούμια στα 2 ή στα 4 και έδινε στα παιδιά ...
Φυσικά ούτε που χτυπήσαμε , παρότι ο εορτάζων γιος τους , Ανδρέας στο όνομα , ήταν και..συμμαθητής μας ..όπως καταλάβατε είχαμε και τέτοιες περιπτώσεις ...
Όπως καταλαβαίνετε φίλοι μου πολλά έχουμε να θυμηθούμε αλλά και να πούμε , για τις Χριστουγεννιάτικες μέρες , όπως επισης και για το..στριφτό , τι είναι το στριφτό ; αυτό που λέμε κορώνα γράμματα και.. " φοριόταν " πολύ στο χωριό μας για πολλά χρόνια αλλά αυτά άλλο..βράδυ , ύστερα...ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΕΝΑ ΧΕΙΜΩΝΑ ...ΟΛΙΓΗ ΥΠΟΜΟΝΗ..ΛΟΙΠΌΝ ...
Καλό σας βράδυ και καλές γιορτάδες
Με αγάπη Κωνσταντινος Ευθ. Καψάλης ...
lidoriki
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου