Σε κάθε ένα από αυτά τα καταστήματα που παραχωρήθηκαν μπήκαν δύο συνέταιροι. Με μόνη ρήτρα στα συμβόλαιά τους να μην αλλάξουν ποτέ χρήση στο κατάστημα τους. Αυτό έδινε την ευκαιρία η ιδιοκτησία τους να μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Κάτι που ταύτισε για πάντα τα ανθοπωλεία με το χώρο της Βουλής δημιουργώντας έτσι ένα ένα τοπόσημα: «Στα ανθοπωλεία».
Βέβαια η αρχική τους τοποθέτηση εκεί είχε περισσότερο λειτουργικό χαρακτήρα. Προκειμένου να αποτελούν «προμηθευτή ανθών της βασιλικής αυλής» και το σημείο όπου ο καθένας θα μπορούσε να αγοράσει λίγα λουλούδια και να τα αφήσει στο διπλανό μνημείο. Ο κεντρικός χαρακτήρας των ανθοπωλείων τα ευνόησε να αποτελούν πέρασμα όλης την καλής κοινωνίας των Αθηνών. Κολωνακιώτες, πρέσβεις, ανώτεροι υπάλληλοι έβρισκαν κάθε άνθος που ήθελαν να προσφέρουν στα ανθοπωλεία της Βουλής.
Η κατάσταση άρχισε να μεταβάλλεται την δεκαετία του `80. Με τα ανθοπωλεία να κατακλύζουν τους δρόμους του Κολωνακίου αλλά και τις περιοχές του κέντρου. Όπως ήταν λογικό η δουλεία για τα ανθοπωλεία της Βουλής έπεφτε διαρκώς και περιορίζονταν ολοένα. Τελικό χτύπημα υπήρξε ο σταθμός του μετρό στο Σύνταγμα. Μιας και η κίνηση του κόσμου από τις στάσεις των λεωφορείων στη Βασιλίσσης Σοφίας, στις εξόδους του Μετρό πάνω στην πλατεία.Σήμερα διατηρούνται σε λειτουργία έξι ανθοπωλεία. Οι ιδιοκτήτες τους λειτουργούν τα καταστήματα εκ περιτροπής και το απόγευμα προκειμένου να έχουν όλη δουλεία. Με την δημιουργία του υπόγειου χώρου στάθμευσης ανακαινίσθηκαν πλήρως και τα ανθοπωλεία της Βουλής.
Λίγα χρόνια πριν η πρόταση της Βουλής των Ελλήνων να προβεί σε κλείσιμο των ανθοπωλείων, είχε δημιουργήσει ολόκληρο σάλο. Η σκέψη ήθελε ο χώρος τους να χρησιμοποιηθεί για εκθέσεις και ως πωλητήριο βιβλίων του Ιδρύματος της Βουλής. Μετά από πολλές πολιτικές πιέσεις με ειδική τροπολογία τα ανθοπωλεία της Βουλής χαρακτηρίστηκαν ως διατηρητέα μνημεία.
Τα άνθη τους την Άνοιξη δίνουν χρώμα και άρωμα στην πολύβουη λεωφόρο της πόλης. Τα δάφνινα στεφάνια με τις κυανόλευκες κορδέλες φιγουράρουν συνήθως στις βιτρίνες τους λίγο πριν κατατεθούν στον Άγνωστο Στρατιώτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου