«Κι από τις αμαρτίες μας, δεν είχε ο δρόμος άκρη».(Οδύσσεια)

 «Κι από τις αμαρτίες μας, δεν είχε ο δρόμος άκρη».
Τα……. πρόσωπα της αμαρτίας.

Ομηρική εποχή. Η αμαρτία είναι μια καθαρή σχέση ελεγχόμενης, μετρήσιμης «ασέβειας»…
.
Αγνόησες η Σήκωσες κεφάλι στους θεούς;
.
Λ.χ Έσφαξες…. απρόδοντο γουρουνάκι, έκαψες μόνο, τάχα μου τάχα μου, μερικές τρίχες του και κράτησες όλα τα….. φιλετάκια για σένα… την έβαψες.

.
Τον 5ο αιώνα η αμαρτία, οριοθετείται ως προγονική κληρονομιά, αλλά έχει και την έννοια της ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ «ύβρεως»-αλαζονείας. Στην Τέχνη η αντίληψη αυτή έδωσε πολύ πολύ μεγάλα πράγματα.
.

Την ρωμαϊκή εποχή η αμαρτία πολιτικοποιείται. Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ αντίληψη ΕΞΟΥΣΙΑΣ θεοποιεί το πρόσωπο του ΗΓΕΤΗ. Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις που τελειώνει η «αμαρτία» και αρχίζει η «υποταγή» των πληβείων, του όχλου.
.
Την Χριστιανική εποχή γίνεται η πρώτη αναφορά στην πνευματικότητα της αμαρτίας.
Η απλή φαινομενικά φράση του Χριστού: «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα του Θεού τω Θεώ» ξεκαθαρίζει τα πράγματα:
.
Ο χριστός είχε την γενναιότητα να πει ότι η αμαρτία
πριν και πέρα από την Θεϊκή Πίστη (τα του Θεού τω Θεώ)
είναι και τρόπος ζωής (τα του Καίσαρος τω Καίσαρι).
.
Είναι κοινωνικό γεγονός. Και αποδεικνύεται στις σχέσεις μας με τον συνάνθρωπό μας.

.
Ο «αναμάρτητος» Φαρισαίος και ο «αμαρτωλός» Τελώνης είναι μια θαραλλέα παραβολή του Χριστιανικού ρεαλισμού.

Τον Μεσαίωνα: Η αμαρτία ως δεισιδαιμονία θα γίνει ένα καταλυτικό φοβικό
αγχωτικό γεγονός προς ποικίλη εκμετάλλευση από την ΤΟΤΕ «Εκκλησία»

.
Αργότερα η αμαρτία αποκτά μια ταξική διαβάθμιση: Οι άθλιοι του Βίκτορα Ουγκώ,
η καλύβα του μπάρμπα θωμά και ο Κάρολος Ντίκενς οριοθετούν την αμαρτία της εποχής.
.
Ανύπαρκτη στα σαλόνια των πλουσίων, η αμαρτία εννοιοδοτείται ως παραβατικότητα των εξαθλιωμένων μαζών στην ανάγκη τους για επιβίωση.

.
Φράσεις όπως «φτωχός πλην τίμιος», «Μπαλωμένα ρούχα, αλλά καθαρά»,
«το καθαρό κούτελο» θα λειτουργήσουν ως ένας υποκριτικός εφησυχασμός τους.

.

Κάτι το οποίο όμως λίγο μετά θα… εμπλέξει τον προσδιορισμό της αμαρτίας στα γρανάζια πολιτικο-ιδεολογικών αναζητήσεων και συστημάτων.

.
Στα νεότερα χρόνια η αμαρτία «προτείνεται» μέσα από την Τέχνη, την Παιδεία την
περιρρέουσα, ως ένα ενοχικό και…. νομοθετικό γεγονός.

Chris Blog