Όπως θα σου πουν οι Σκυριανοί, πρόκειται για μια αρχαία, σπάνια ελληνική φυλή που επιβίωσε στη Σκύρο και σήμερα αριθμεί περίπου 190 άτομα στο νησί. Κατατάσσεται στην κατηγορία των πόνι, γιατί το ύψος του φτάνει στα 1,10 μέτρα, όμως η ανατομία του σώματος του έχει στοιχεία κανονικού αλόγου και είναι απολύτως συμμετρικά - μάλιστα θεωρείται ότι τα σκυριανά άλογα εμφανίζονται και στη ζωφόρο του Παρθενώνα.
Τα σκυριανά αλογάκια ξεχωρίζουν για την μακριά και πλούσια χαίτη τους, τον ιδιαίτερο σωματότυπο, τον ήρεμο χαρακτήρα που τα κάνει πολύ φιλικά στον άνθρωπο και κατάλληλα για δραστηριότητες για παιδιά και ιπποθεραπεία. Είναι δε αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης του νησιού: δεκαετίες ολόκληρες τα σκυριανά αλογάκια χρησιμοποιούνταν για τις καλοκαιρινές αγροτικές εργασίες των Σκυριανών και μετά αφήνονταν πάλι ελεύθερα στα βουνά του νησιού, συνδράμοντας έτσι κι αυτά στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου. Η εκμηχάνιση της αγροτικής παραγωγής και η ανάπτυξη της εκτροφής αιγοπροβάτων που έδρασαν ανταγωνιστικά προς το άλογο απείλησαν το είδος με εξαφάνιση.
Σε μια βόλτα στο όρος Κόχυλας, στη Νότια Σκύρο, σίγουρα θα δεις αγέλες ελεύθερων αλόγων να κάνουν τις βόλτες τους ή να ξεκουράζονται. Αν έχεις όμως διάθεση να μάθεις περισσότερα, " target="_hplink">να χαϊδέψεις και να ταϊσεις ένα αλογάκι ή και να δώσεις την ευκαιρία στο παιδί σου να συναναστραφεί με αυτό το φιλικό ζώο, μπορείς να κάνεις μια βόλτα στο Καλικρί, στο κτήμα Μουριές, όπου λειτουργεί από το 1995 ένας «Χώρος Ελεγχόμενης Αναπαραγωγής για τη Διάσωση του Σκυριανού Αλόγου» - αυτό έκανα κι εγώ, μαζί με το συνεργείο του «Μένουμε Ελλάδα».
Στο κτήμα φιλοξενείται ο μεγαλύτερος πληθυσμός σκυριανών αλόγων (47 άλογα), το ένα τέταρτο του πληθυσμού που ζει σε όλο το νησί. Στόχος του ιδιοκτήτη της φάρμας Μανώλη Τραχανά, της ιπποτρόφου Μάριον Οφφρέ και των πολλών εθελοντών απ' όλο τον κόσμο που εργάζονται ακούραστα στις Μουριές είναι πρώτα απ' όλα η διάσωση της φυλής, η δημοσιοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο της προσπάθειας για τη διάσωση του σκυριανού αλόγου καθώς και η συγκέντρωση και η διαχείριση πόρων για την επίτευξη του βασικού σκοπού.
Τα τελευταία χρόνια κρατική οικονομική ενίσχυση για την συντήρηση των αλόγων δεν υπάρχει (οι ετήσιες ανάγκες του κάθε αλόγου ανέρχονται στο ποσό των 500 ευρώ το χρόνο και αφορούν το φαγητό και την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη) και η προσπάθεια των παιδιών στηρίζεται στη δωρεά χρημάτων ή την αναδοχή αλόγων.
Ακόμα κι εθελοντική εργασία μπορείς να προσφέρεις, αν τα οικονομικά σου δεν «αντέχουν» μια βοήθεια προς τα φιλικά τετράποδα, ακόμα και τις εξειδικευμένες γνώσεις που μπορείς να έχεις στο αντικείμενο. Όπως συνέβη με τη μικρή Ελπίδα, ένα μικρό αλογάκι που γεννήθηκε με πρόβλημα στο πόδι της, αλλά χάρις στον ορθοπεδικό Περικλή Νικόπουλο, που δημιούργησε και τοποθέτησε δωρεάν ένα τεχνητό μέλος στο καταπονημένο ζώο, η Ελπίδα... ξαναβρήκε την ελπίδα και την χαρά στη ζωή!
Αν θες να μάθεις κι άλλα για το αγαπημένο τετράποδο, αν θες να συνεισφέρεις με οποιονδήποτε τρόπο, αν θες να προσφέρεις στο παιδί σου χαρές και συγκινήσεις μοναδικές, μπορείς να μάθεις περισσότερα, στη σελίδα του Κτήματος Μουριές.
Δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα Reniagoes.com.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου