Τη νοστιμιά τους όλοι τη γνωρίζουμε, αυτό που ίσως είναι λιγότερο γνωστό, είναι η αφροδισιακή τους ιδιότητα. Ο λόγος για τα υπέροχα άγρια σπαράγγια, που αυτή την εποχή βρίσκουμε σε αρκετές περιοχές της Κρήτης και όχι μόνο.
Το φυτό αυτό οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν αφιερώσει στην θεά Αφροδίτη με τη μαγειρική του ιστορία να πηγαίνει πίσω πολλούς αιώνες πριν. Τα έτρωγαν όχι μόνο οι πρόγονοι μας αλλά και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι καθώς και οι Ρωμαίοι, οι οποίοι μάλιστα τα καλλιεργούσαν σε κήπους.
Στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Γαλλία, όπου έγιναν φαγητό για αριστοκράτες, έφθασαν μέσω των κατακτήσεων της σε Συρία, Αίγυπτο και Ισπανία.
Πέραν πάσης αμφιβολίας η δράση τους είναι θεραπευτική, δυναμωτική και εξόχως διουρητική . Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στον Αγάπιο τον Κρης για τα σπαράγγια: «κάμνουσιν αίμα, ωφελούσι τον στόμαχον, αυξάνουσι το σπέρμα, κινούσι το ούρον, καθαρίζουσι τα νεφρά από αμμούδα και παύουσι τον πόνον αυτών».
Η διουρητική του ικανότητα εξουδετερώνει την αμμωνία που προκαλεί σωματική κούραση. Μάλιστα μην θορυβηθείτε αν μετά την κατανάλωση σπαραγγιών τα ούρα σας μυρίζουν έντονα καθώς το φυτό αυτό περιέχει χλωροφύλλη, σαπωνίνη, μαννίτη, ασπαραγίνη (που δίνει την οσμή) . Είναι δε εκπληκτικό πως αν στα ούρα αυτά προσθέσουμε λίγες σταγόνες νέφτι η οσμή τους θα μοιάζει με εκείνη του μενεξέ!
Ο χυμός του σπαραγγιού μαζί με χυμό καρότου είναι αποτοξινωτικός για το συκώτι και διουρητικό μέσο. Βοηθά σε προβλήματα ρευματισμών και ενισχύει τη διανοητική λειτουργία. Ο συνδυασμός σπαραγγιού, με χυμό καρότου και αγγουριού βοηθά σε προβλήματα προστάτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου