Στα χωριά μας μέχρι το μέσον της δεκαετίας του ΄60, το πλύσιμο των ρούχων ήταν ξεχωριστό γεγονός.
Γίνονταν σε μέρη που υπήρχε άφθονο νερό,
στις βρύσες του χωριού, στα πηγάδια. Σε άλλα μέρα τα ποτάμια, ακόμα και οι λίμνες ήταν ο ιδανικός χώρος.
Η διαδικασία του πλυσίματος των ρούχων εκείνες τις εποχές αποτελούσε ένα σχεδόν κοινωνικό γεγονός. Οι γυναίκες εύρισκαν ευκαιρία να βρεθούν μεταξύ τους να κουβεντιάσουν, να σχολιάσουν, να πουν τα βάσανά τους η μια με την άλλη.
Η διαδικασία της μπουγάδας διαρκούσε πολλές ώρες. Οι γυναίκες ξεκινούσαν νωρίς το πρωί και με τη βοήθεια κάποιου ζώου μετέφεραν όλα τα απαραίτητα για την μπουγάδα. Απορρυπαντικά δεν υπήρχαν εκείνα τα χρόνια. Χρησιμοποιούσαν πλάκες από σαπούνι είτε πράσινο είτε άλλο που έφτιαχναν τις περισσότερες φορές οι ίδιες. Αφού σαπούνιζαν τα ρούχα τα αφήναν για αρκετή ώρα στον ήλιο να καθαρίσουν και να λευκάνουν. Άλλες φορές πάλι για καθαριστικό και λευκαντικό χρησιμοποιούσαν αλισίβα -γινόταν από στη στάχτη. Το πλύσιμο των ρούχων γινόταν μέσα σε τσίγκινες (μαστέλο) ή ξύλινες σκάφες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου