Το θαύμα του Βουλιαγμένου Αλωνιού στην Αιτωλοακαρνανία !

Στην Αιτ/νία υπάρχει μια παροιμία και ένας μύθος, δηλαδή μια παράδοση, που θα φέρουμε σήμερα στην επιφάνεια.
Η ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ:

Η παροιμία είναι: “Τ’ Αη Κηρύκ’(ου) και τ’ Αη Μηρύκ’(ου), βάλ’τε τ’ άλογα στ’ αλών’(ι)”
Η παράδοση λέει για το θαύμα του “Βουλιαγμένου αλωνιού” κοντά στην Κατούνα, εκείῖ πού σμίγουνε τά σύνορα των χωριών Λαζαράτες καί Πηγαδισάνων Κατούνας προς τά νότια της βρύσης Ακόνη.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΟΥ ΑΛΩΝΙΟΥ:
Εκεί πού σμίγουνε τά σύνορα των Κοινοτήτων Λαζαράτων, Κατούνας καί Πηγαδισάνων στά νότια της βρύσης Ακόνη είναι ένα βύθισμα του εδάφους διαστάσεων σχήματος αλωνιού. Ειναι τό βουλιαγμένο αλώνι.
Η ντόπια παράδοση λέει, πώς στά παλαιά χρόνια εδώ ήτανε ένα μεγάλο αλώνι, πού μαζεύανε και αλωνίζανε τά σιτάρια της περιοχής.

Κάποια χρονιά, εδώ καί ποιός ξέρει πόσα χρόνια, την ημέρα του Αγίου Κηρύκου (15 Ἰουλίου), μή λογαριάζοντας τή γιορτή οι εργάτες αγωγιάτες αλλά καί ο νοικοκύρης, βάλανε τ’ άλογα στ’ αλώνι και αλωνίζανε του καλού καιρού.
Ομως τό μεσημέρι εκείνης της μέρας τ’ αλώνι βούλιαξε παρασέρνοντας στά βάθη της γης, άλογα και αγωγιάτες, σιτάρια καί νοικοκύρη, ακόμη καί τήν νοικοκυρά που αντάμα μέ τήν κόρη πήγαινε φαί στην εργατιά, ακολουθούμενη κι’ από τό σκύλο της. Καί πάνε όλα τά ρούφηξε η Γης.

Καί λένε πώς από τότε, όποιος θά περάσει καταμεσήμερο από τό “βουλιαγμένο αλώνι” την ημέρα του Αγίου Κηρύκου, θα ακούσει μέσα από τά βάθη της Γης τίς φωνές των εργατών αγωγιατών, τόν καλπασμό των αλόγων και τις κουβέντες των νοικοκυραίων καί της κόρης καί τά γαυγίσματα τοῦ σκύλου.
Γι αυτό, ως τά χρόνια μας, ποτέ δεν αλωνίζανε του Αγίου Κηρύκου.
(Από τό βιβλίο: Φιλίππου Λάζαρη, Μἱά φορά κι ἕνα καιρό …, Πεζά, Ποιήματα, Τοπωνύμια Λαζαράτων).
Επιμέλεια ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΡΦΥΡΗ προέδρου Αιτ/νων Αχαϊας Από το ομόνυμο βιβλίο του]αλωνι

http://etolnews.blogspot.gr