Πουλάδες», μου είπε ο κυρ. Μιχάλης ο «Μπελάς», λένε στην Σαντορίνη το ανοιγμένο λουλούδι του κρόκου, αν και, από ό,τι κατάλαβα
από κάτι άλλο που μου είπε αργότερο, «πουλάδες» λένε όλα τα μεγάλα ανοιχτά λουλούδια…Ο κυρ. Μιχάλης και ο γιός του, Λευτέρης, είναι έτοιμοι για την κροκοσυλλογή…
Πρέπει να παραδεχτώ ότι, όταν είδα το πανεράκι που κρατούσε ο κυρ. Μιχάλης, αμέσως σκέφτηκα ότι, 3623 χρόνια μετά, η παράδοση παραμένει ζωντανή στο νησί…
Ο γιός του κυρ. Μιχάλη, ο Λευτέρης, ψάχνει για ζαφορά στην άκρη του γκρεμού, στον Λόφο του Ταξιάρχη, στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης…
Το καλαθάκι έχει αρχίσει να γεμίζει…
Η «πουλάδα» του κρόκου, της ζαφοράς, όπως το λένε οι ντόπιοι…
«Πουλάδες» βγάζει και ο ασπάλαθος, που είναι διαφορετικός από την άψινθο, όπως έμαθα σήμερα, και, όπως λένε οι Σαντορινιοί, «όταν ο ασπάλαθος πουλιάζει, η πέρδικα αυγουλιάζει».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου