Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευ ζην.Το ζην όμως τι είναι;

Θέλω να σας εξηγήσω τι είναι το αίμα.Όχι την χημική του σύσταση,αλλά την σημασία του.Αίμα είναι,οικογένεια,είναι δεσμοί.Φιλία, αγάπη,ίσως και μίσος.

Είναι ζωή και πάνω από όλα είναι εκείνο που δεν σταματά να κυλάει μέσα μας.Είναι ένα ποτάμι μέσα στο οποίο υπάρχει ψυχή, υπάρχει πνεύμα υπάρχει ορμή.Όσο κυλάει υπάρχει ελπίδα.Ακριβώς.Για να έχει κάποιος ελπίδα, μόνο αυτό χρειάζεται.Αίμα να κυλάει μέσα του.Τι άλλο υπάρχει για να μας επιτρέψει να συνεχίσουμε;Να ονειρευτούμε;Να παλέψουμε σαν λιοντάρια για αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι αξίζει;Κάθε μέρα βλέπουμε τόσο πολύ αίμα.Μα αντί να μας υπενθυμίζει την θνητότητα μας και τους φόβους μας ,δεν είναι πιο σωστό να μας θυμίζει ότι παντού,μα παντού υπάρχει ζωή;Στην γη και στον ουρανό, στο χώμα και την θάλασσα,μέσα στην ίδια την καρδιά μας.Το αίμα μας είναι τόσο κόκκινο, τόσο λαμπερό τόσο ζεστό.





Είναι ένα θαύμα και είναι μέσα μας.Με αυτό ερωτευόμαστε.Αγαπάμε τόσο δυνατά που νομίζουμε πως θα σωριαστούμε κάτω,με κάθε δυνατό συναίσθημα κυλάει πιο γρήγορα,πιο ζωντανά και από ζωντανά,σε κάθε επαφή με κάποιον που αξίζει.Το αίμα γεννάει την ζωή.Το αίμα κάνει δυο εντελώς αγνώστους αδελφούς.Μητέρα με κόρη.Αχώριστους φίλους.Το αίμα,όχι η συγγένεια.Έχει σημασία.Για αυτό άλλη φορά αν αναρωτηθείτε για ποιον λόγο να συνεχίσετε,να παλέψετε,να αγωνιστείτε,σωπάστε για λίγο και ακούστε τους χτύπους της καρδιάς,νοιώστε το αίμα που κυλάει στις φλέβες σας.Το αίμα που δημιούργησε την ανθρώπινη ιστορία με τους δεσμούς του και τις προτιμήσεις του.Είναι κοινό αλλά και τόσο μοναδικό.Ποτέ δεν είναι το ίδιο για τον καθένα.Είναι ιδιαίτερο.Μέσα κρύβει θάρρος.Κρύβει πίστη.Κρύβει αψηφισιά.Ελπίδα.Ανθρωπιά.Μα πάνω από όλα αγάπη.

πηγη