Η ιστορία των τριών αθηναϊκών σπιτιών που έμεινε η Τζένη Καρέζη, μαζί με τους έρωτες, τους γάμους και τις σχέσεις που τα σημάδεψαν.• Κυψέλης 23 (Κυψέλη)
«Θυμάμαι στο “Τρελοκόριτσο” [1958] που πήγαινα και την έπαιρνα απ’ το σπίτι της με το αυτοκινητάκι μου. Βοηθός σκηνοθέτη, εγώ. Τότε έμενε στην Κυψέλη» γράφει ο Γιάννης Δαλιανίδης στην αυτοβιογραφία του («Ο Κινηματογράφος, τα Πρόσωπα κι Εγώ», εκδόσεις Καστανιώτη, 2005), μιλώντας για την Τζένη Καρέζη και το σπίτι που βλέπετε.
Στις 24 Δεκεμβρίου 1961, της Αγίας Ευγενίας, ο Ζάχος Χατζηφωτίου θα περνούσε την είσοδο της ίδιας πολυκατοικίας για να ξαναδεί την ηθοποιό που είχε γνωρίσει τρεις μήνες πριν στο Λονδίνο.
Όπως γράφει στο βιβλίο του «Η Τζένη Καρέζη όπως τη γνώρισα» (εκδόσεις Ωκεανίδα, 1998), «όταν άνοιξε η πόρτα και μπήκα μέσα, είτε έμπαινα σε πάρτι στην Αθήνα είτε στο Τιμπουκτού, το ίδιο έκανε. Δεν ήξερα ούτε έναν. Ή μάλλον ήξερα, μία ήταν η Μίκυ [Μεσολωρά] και δεύτερος ήταν ο Τάκης Χορν, τον οποίο γνώριζα από παλιά “εξωθεατρικώς”. Η Τζένη, πάντως, έμοιαζε ενθουσιασμένη με την άφιξή μου, με φίλησε στο μάγουλο ευχαριστώντας με για τα λουλούδια που της είχα στείλει το πρωί για τη γιορτή της, εγώ βεβαίως ζήτησα συγνώμη που πήγα τόσο αργά κι εκείνη με πήρε από το χέρι να με περιφέρει και να με συστήνει στους καλεσμένους της, οι οποίοι βέβαια ήταν όλο το ελληνικό θέατρο».
• Πλουτάρχου & Χάρητος (Κολωνάκι)
Πολύ σύντομα, και συγκεκριμένα στις 7 Μαΐου 1962, Τζένη και Ζάχος θα ενώνονταν με τα δεσμά του γάμου. Το ζευγάρι θα ζούσε στο Κολωνάκι.
«Πήγαμε κατευθείαν στο σπίτι που είχα νοικιάσει στη γωνία της οδού Πλουτάρχου με τη Χάρητος στο τέταρτο πάτωμα» αφηγείται ο γαμπρός. «Δεν ήταν τίποτα το συγκλονιστικό, αλλά το ’χαμε φτιάξει πολύ συμπαθητικό. Είχε μεγάλους χώρους υποδοχής… κι έτσι χώραγε όλον το θίασο – γιατί οι ηθοποιοί ζουν ομαδικά, οι δε πρωταγωνιστές έχουν κοντά τους όλον το θίασο. Είχε ευτυχώς και δύο κρεβατοκάμαρες, γιατί ο μεσημεριανός ύπνος μου –ο οποίος ήταν ιερός για μένα– ήταν σε τελείως διαφορετικό ωράριο με της Τζένης».
«Το σπίτι μας ήταν ευχάριστο και διασκεδαστικό» προσθέτει. «Ήταν σπίτι, καφενείο θεάτρου, ήταν στούντιο, ήταν φωτογραφείο, ήταν θέατρο όπου εγίνοντο πολύωρες πρόβες, ήταν πλατό όπου εγυρίζοντο σκηνές από ταινίες, ήταν επίσης καμαρίνι και κομμωτήριο και άλλα παρόμοια. Βασικά, πάντως, ήταν θέατρο… γαρνί με λίγο σπίτι».
• Ίωνος Δραγούμη 34 (Ιλίσια)
Θα περνούσαν τριάμισι χρόνια ως παντρεμένοι. Προς το τέλος του έγγαμου βίου τους, η Τζένη θα του πει: «Θέλω αύριο να ’ρθεις μαζί μου να δεις ένα σπίτι που μου βρήκε ο Ντίνος Δημόπουλος, ο σκηνοθέτης, πλάι στο δικό του, που χτίζεται τώρα».
«Πήγαμε πράγματι στην οδό Ίωνος Δραγούμη, απέναντι από το πάρκο, και το είδαμε» γράφει ο Ζάχος. «Το σπίτι ήταν ακόμα στα “τούβλα”. Πολύ κακή διαρρύθμιση αλλά φτηνό. Δεκατέσσερις χιλιάδες το τετραγωνικό τότε. Πάντως, της είπα: “Έτσι όπως είναι, μην το πάρεις. Θα σου βρω, όμως, εγώ αρχιτέκτονα να σ’ το φτιάξει και θα γίνει ένα ωραίο σπίτι, αφού πάρεις και το από πάνω τελευταίο ρετιρέ να το κάνεις “ντούμπλεξ””. […] Πάω, λοιπόν, και βρίσκω τον Αντώνη Κιτσίκη, αρχιτέκτονα στο ταλέντο τού οποίου πίστευα ακράδαντα και φίλο μου παλιό. Πήγαμε και είδαμε το σπίτι και, πράγματι, μου είπε πως μπορούσε να γίνει καταπληκτικό μαζί με το από πάνω ρετιρέ».
Όπως και έγινε. Στο σπίτι αυτό θα έμενε μέχρι το τέλος της ζωής της η Τζένη. Από το 1968 με τον δεύτερο σύζυγό της, Κώστα Καζάκο, και εν συνεχεία και τον γιο της, Κωνσταντίνο Καζάκο, ο οποίος το διατήρησε μέχρι σήμερα ως την κύρια κατοικία του.
Στέλιος Κοντέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου