Τί είπατε, τί είπατε κ. Γιάκομπ;
Συνήθως όταν ακούμε κάποια ονόματα, μας πιάνει το πατριωτικό και αρχίζουμε
το βρισίδι… για όλους αυτούς τους…. ανθέλληνες που…..
“θέλουν να μας…. φάγουν” (όπως λέει και ο κυρ-Γιάννης Μακρυγιάννης).
.
Στο σημείωμα δεν υπάρχει αναφορά σε επιχειρήματα, αλλά στο αν υπήρξε κάτι θετικό στην προσπάθεια αυτή του Φαλμεράιερ, ανεξάρτητα από την όποια επιχειρηματολογία, την οποία μπορεί να δει κανείς σε πλήθος ιστοσελίδες.
.
Γιατί λοιπόν φίλος, έστω και άσπονδος, του Ελληνισμού ο Φ. / Ποια η η θετική πλευρά της θεωρίας του.
.
Είναι απλό:
Συγκέντρωσε και συστηματοποίησε τις διάφορες ασαφείς, γι’ αυτό
και δυσκολοπολέμητες “απόψεις” για τον Ελληνισμό και έτσι
έδωσε μια θαυμάσια ευκαιρία στην Ελληνική και Παγκόσμια επιστημονική
κοινότητα να αντεπιτεθούν αποτελεσματικά επί ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ πλέον
και επώνυμων κατηγοριών και να τεκμηριώσουν
την καταγωγή και την συνέχεια των Ελλήνων.
.
Ωστόσο πρέπει να αναγνωρίσουμε
την ΑΚΟΥΣΙΑ “συμβολή” του Φαλμεράιερ
.
Για αλλού το πήγαινε, άλλα του προέκυψαν, όπως κι ο ίδιος απογοητευμένος
ομολογούσε προς το τέλος της ζωής του.
.
Ένα εκπληκτικό ΑΝΑΛΟΓΟ:
.
ΥΠΑΡΧΕΙ άλλωστε ένα εξίσου θαυμάσιο παράδειγμα “ανθελληνισμού”,
που κατέληξε σε ΝΤOΚΟΥΜΕΝΤΟ Ελληνισμού.
.
Αναφέρομαι στον ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΒΟΛΦ (Friedrich August Wolf).
.
Μερικές δεκαετίες ΠΡΙΝ τον Φαλμεράιερ, το 1795, ο ΒΟΛΦ προσπάθησε να ΑΠΑΞΙΩΣΕΙ τον Πυλώνα του Ελληνισμού, τον ΟΜΗΡΟ.
.
Έκανε όμως ΑΘΕΛΑ του ένα αντιστοιχο, με τον…. συμπατριώτη του, καλό.
.
Και ο ΒΟΛΦ, όπως ο Φαλμεράιερ, συγκέντρωσε- συστηματοποίησε όλες
τις “εναντίον του Ομήρου” (ακόμη και από τον 7ο π.Χ αιώνα κατηγορίες)
δημιουργώντας το περίφημο “ΟΜΗΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ”
.
Ποιο το αποτέλεσμα, από την αντίδραση-γόνιμο προβληματισμό
της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας;
.
Προέκυψε ένας ΟΜΗΡΟΣ, αδιαίρετος…ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ
και προπάντων ΕΛΛΗΝΑΣ.
.
Συμπέρασμα: Από μια άποψη οφείλουμε χάριτας και στον έναν και στον
άλλον κρίνοντας εκ του ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου