Όταν η μυθολογία ωρίμασε αρκετά και έγινε πια ιστορία, άρχισαν να καταγράφονται πράξεις ηρώων και θεών, μάχες αλλά και επαναστάσεις, ακόμη και η καθημερινότητα απλών ανθρώπων , ανδραγαθήματα, αλλά και όσα μέχρι τότε διαδίδονταν από στόμα σε στόμα.
Κάποτε λοιπόν, έτσι όπως έχει καταγραφεί, έγινε ο πόλεμος Σπάρτης -Μεσσηνίας.
Νικητές οι Σπαρτιάτες .
Ηττημένοι οι Μεσσήνιοι...φαντάζεσαι τι επακολούθησε.
Και βέβαια ήταν τα λάφυρα πολέμου και πρωτίστως οι δούλοι.
Οι Σπαρτιάτες παίρνουν όλους τους άντρες και τα αγόρια ως δούλους.
Ανάμεσά τους ήταν και ένα μικρό αγόρι,Δρίμακος το όνομά του, που έμελλε να γίνει γνωστός, ειδικά στη Χίο.
Ο Δρίμακος από τον αφέντη Σπαρτιάτη βρέθηκε στη Χίο αφού πουλήθηκε στους Χιώτες οι οποίοι αγόραζαν --ήσαν οι πρώτοι που αγόραζαν δούλους-- τόσους πολλούς που έφτασε ο πληθυσμός των δούλων να είναι μεγαλύτερος από των κατοίκων.
Πλούσια η Χίος τότε. Και τα πλούτη ήθελαν εργατικά χέρια.
Μα λένε οι καταγραφές ότι οι δούλοι δεν περνούσαν καλά-και πού περνάνε καλά;- στα χέρια των αφεντικών τους. Κακομεταχείριση, εξοντωτική εργασία, έλλειψη ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης και βεβαίως έλλειψη ελευθερίας. Φυσικά εξεγέρσεις θα γίνονταν πολλές Και οι αφεντάδες τις κατέπνιγαν αμέσως.
Ο Δρίμακος δεν άντεξε. Ξεσηκώθηκε, παρέσυρε και άλλους δούλους, τους πήρε μαζί του και ανέβηκε στα βουνά.
Ικανός και έξυπνος ηγήθηκε ενός μεγάλου αριθμού δούλων και τους εκπαίδευσε, ώστε να αποκτήσει ετοιμοπόλεμο στρατό με πειθαρχία που οι αφέντες του νησιού δεν κατόρθωναν να νικήσουν.
Να μην στα πολυλογώ, ο Δρίμακος , φόβος και τρόμος των πλούσιων κατοίκων του νησιού, κάποια στιγμή ήλθε σε συμφωνία με τους αφέντες. Δική του ιδέα...Θα πεις ότι έκανε άσχημα με αυτή τη συμφωνία, αλλά λάβε υπόψη τις συνθήκες της εποχής.
Λοιπόν, έλεγε η συμφωνία: δεν θα λήστευαν πια τις αποθήκες των Χιωτών, απλά θα είχαν το ελεύθερο να παίρνουν ότι χρειάζονται, για να τραφούν φυσικά, και μετά θα κλείδωναν τις αποθήκες να αποφύγουν έτσι άλλες ληστείες. Αλλά και δεν θα δεχόταν ο Δρίμακος δούλους άλλους μια και είχε γίνει μάστιγα να το σκάνε οι δούλοι και να πηγαίνουν κοντά του. Εκείνος συμφώνησε, όμως τους είπε, ότι αν οι δούλοι που κατέφευγαν σ'αυτόν είχαν σοβαρή αιτία δηλ αν κακομεταχειρίζονταν απο τους αφέντες τους, τότε θα τους κρατούσε. Αν όχι θα τους έστελνε πίσω.
Και έτσι ηρέμησαν για λίγο τα πράγματα. Ο Δριμακος με το στρατό του έμειναν ήσυχοι να απολαμβάνουν την ελευθερία τους όπως εκείνοι την είχαν εφαρμόσει.
Όμως οι αφεντάδες επικήρυξαν το κεφάλι του Δρίμακου έναντι σεβαστού ποσού και υποσχέθηκαν ότι θα έδιναν την ελευθερία του σε όποιον δούλο θα σκότωνε τον αρχηγό του
Και τι έγινε αφού κανείς δεν έκανε τίποτε;
Ο Δρίμακος λέγεται ότι κάλεσε αγαπητό του πρόσωπο και του είπε να του πάρει το κεφάλι, να το πάει στους αφέντες, να αποκτήσει την ελευθερία του και με τα χρήματα που θα εισέπραττε να ζούσε ζωή καλή.
Έτσι με θυσία τη ζωή του έδωσε την ελευθερία του σε ένα δούλο -φυγά της εποχής εκείνης
Αυτός ήταν ο πρώτος επαναστάτης ενάντια στη δουλεία και μάλιστα λένε ότι μετά το θάνατό του οι ελεύθεροι Χιώτες του έκαναν Ηρώο γιατί κατάλαβαν πόσο σπουδαίος ήταν μια και οι δούλοι αφού έπαψαν να έχουν αρχηγό, επιδίδονταν σε ληστείες κι όχι μόνο.
Αυτά λέει η μυθολογία-ιστορία.
Μη βιαστείς να χαρείς που η δουλεία καταργήθηκε, γιατί έρευνα λέει οτι τον προηγούμενο χρόνο πάνω από 40 εκατομ άνθρωποι ζούσαν υπό καθεστώς δουλείας!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ!
Αυτή ήταν η αφορμή να θυμηθούμε ή να μάθουμε, όπως εγώ, για το Δρίμακο.
Εδώ αλλά και εδώ πηγές με περισσότερα στοιχεία. Ακόμη και όποια εγκυκλοπαίδεια ανοίξεις θα διαβάσεις για το Δρίμακο και την επανάστασή του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου