Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων -Τα δημοσιεύματα στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν τους συγγραφείς.

Οκτωβρίου 17, 2017

ΠΕΡΙΕΡΓΑ - STRANGE ΟΙ ΚΡΥΦΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ… ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΠΡΙΝ 150 ΧΡΟΝΙΑ, Ο ΕΦΟΠΛΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΤΙΣΕ ΚΑΙ ΟΙ…ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΙ!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Το Μέγαρο Μαξίμου, που στεγάζει τα γραφεία του εκάστοτε Πρωθυπουργού της Ελλάδος, βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας, της Αθήνας, στην οδό Ηρώδου Αττικού, δίπλα ακριβώς στο Προεδρικό Μέγαρο και απέναντι από τον Εθνικό Κήπο.

Αρχιτεκτονική

Το Μέγαρο Μαξίμου είναι δείγμα του αθηναϊκού νεοκλασικισμού έτσι όπως αυτός εμφανίζεται στην όψιμη περίοδό του, με εμφανή την επίδραση των νέων αρχιτεκτονικών ρευμάτων της Δύσης. Η όλη σύνθεση είναι λιτή και αποπνέει ένα ήρεμο κλασικό ύφος.

Εξωτερική όψη

Η αυστηρή συμμετρία χαρακτηρίζει την κυρία όψη του, με το μαρμάρινο ιωνικό πρόπυλο με τις κλασικές αναλογίες, τη φατνωματική οροφή και το επιβλητικό κλιμακοστάσιο που εξαιρεί τον άξονα της εισόδου.

Τα χωρίς πλαίσιο ανοίγματα ανάμεσα στις ελαφρές, τύπου παραστάδας, προεξοχές της τοιχοποιίας τονίζουν το αίσθημα του κατακόρυφου, ενώ οριζόντιοι παράλληλοι αρμοί διατρέχουν τις όψεις. Πάνω από το γείσο, ένα απλό χαμηλό στηθαίο με μπάλουστρα στέφει το οικοδόμημα.

Εσωτερικά το κτήριο ακολουθεί την τυπική διάταξη των αστικών μεγάρων. Από την είσοδο οδηγούμεθα σε ένα μεγάλο, πλακοστρωμένο με μάρμαρα, κεντρικό χολ που οροθετείται από τέσσερις, επίσης μαρμάρινους, ιωνικούς κίονες. Ένα ορθογώνιο γυάλινο άνοιγμα στην οροφή, σε ύφος art nouveau, αφήνει να περνά το αττικό φως. Στον διακριτικά φωτισμένο, λιτό και ταυτόχρονα επιβλητικό αυτόν χώρο κλασικιστικά και εκλεκτικιστικά στοιχεία συνδιαλέγονται με επιτυχία.

Δεξιά και αριστερά από το κεντρικό hall διατάσσονται οι χώροι υποδοχής: Το γραφείο του Μαξίμου (σημερινό γραφείο Πρωθυπουργού), δύο σαλόνια (το ένα σήμερα έχει μετατραπεί σε γραφείο) και η μεγάλη τραπεζαρία. Στο πίσω μέρος του κτιρίου, καθώς και στον όροφο που περιορίζεται επίσης προς τα πίσω μέρος, έτσι ώστε να μην είναι διακριτός από την όψη της οδού Ηρώδου του Αττικού, βρίσκονται οι υπόλοιποι ιδιωτικοί χώροι του μεγάρου.

Οι εσωτερικές διακοσμήσεις των χώρων υποδοχής και του πρωθυπουργικού γραφείου είναι μεταγενέστερες και ανήκουν στη φάση αποκατάστασης του 1972, το ίδιο και η σημερινή επίπλωση του μεγάρου. Κάποιες ακόμη μικρότερες εργασίες ανακαίνισης και μετατροπές πραγματοποιήθηκαν από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το 1998.

Οι πίνακες που κοσμούν το γραφείο του Πρωθυπουργού και τους υπόλοιπους χώρους υποδοχής ανήκουν στην Εθνική Πινακοθήκη και επελέγησαν έτσι ώστε να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της νεοελληνικής ζωγραφικής του 19ου και του 20ού αιώνα. Οι μόνοι χώροι που διατηρούν την αρχική τους μορφή είναι η είσοδος με το κεντρικό χολ.

Σχετικά με τους αρχιτέκτονες

Υπάρχουν αμφισβητήσεις ως προς τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε το κτήριο. Ο γνωστός ιστορικός της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής Κώστας Μπίρης, στο βιβλίο του Αι Αθήναι από του 19ου εις τον 20όν αιώνα, αναφέρει ως αρχιτέκτονα του μεγάρου τον Αναστάσιο Χέλμη. Την πληροφορία επαν

αλαμβάνει και ο ακαδημαϊκός καθηγητής Σόλων Κυδωνίατης, στο βιβλίο του Αθήναι, παρελθόν και μέλλον. Εντούτοις, στις Αναμνήσεις του, ο Δ.Α. Καμπάνης, προγονός του γνωστού ευπατρίδη αρχιτέκτονα και «αρχιτέκτονα των ανακτόρων» Αναστάσιου Μεταξά, το αποδίδει στον πατριό του.

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έχουν βρεθεί αποδεικτικά τεκμήρια που να μας βοηθούν να εντάξουμε με βεβαιότητα το κτήριο στην εργογραφία του ενός ή του άλλου αρχιτέκτονα. Πολύ περισσότερο που για τον Αναστάσιο Χέλμη τα στοιχεία που διαθέτουμε είναι ελάχιστα, ενώ, αν και γνωρίζουμε πολλά για τη ζωή και το έργο τού Αναστάσιου Μεταξά, εντούτοις δεν έχει ακόμη επισημανθεί το αρχιτεκτονικό του αρχείο.

Είναι πάντως πολύ πιθανόν να έχουν ασχοληθεί και οι δύο με το κτήριο, ο ένας στην πρώτη φάση της κατασκευής του, στις αρχές της δεκαετίας του 1910, κι ο άλλος κατά την αποπεράτωσή του, τη δεκαετία του ’20.

Ιστορία

Τα παλαιότερα στοιχεία που γνωρίζουμε για το οικόπεδο όπου βρίσκεται σήμερα κτισμένο το Μέγαρο Μαξίμου χρονολογούνται στα μέσα του 19ου αιώνα, λίγα χρόνια μετά την ανακήρυξη της Αθήνας ως πρωτεύουσας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Τα συμβόλαια του 1856 φέρουν ως ιδιοκτήτες του οικοπέδου τους αδελφούς Άγγελο και Αργύρη Καραγιάννη. Δεν έχουμε κανένα άλλο στοιχείο γι’ αυτούς. Οπωσδήποτε πάντως η περιοχή, αρκετά έξω από το παλαιό κέντρο της πόλης, την Πλάκα, ήταν ακόμα χωράφια και λαχανόκηποι. Η επιλογή της θέσης για την ανέγερση των ανακτόρων (1836 – 1843), όπου σήμερα στεγάζεται το Κοινοβούλιο, πάνω σε σχέδιο του Friedrich von Gartner δεν φαίνεται να επηρέασε σημαντικά την αξία της γης στην περιοχή.

Σε χαρτί του γαλλικού Γενικού Επιτελείου Στρατού το 1854 ολόκληρη η έκταση μεταξύ των Παλαιών Ανακτόρων και του Μεγάρου της Δούκισσας της Πλακεντίας στα Ιλίσια είναι ακατοίκητη. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε ότι όταν το 1855 συστήνεται το «Εν Αθήναις Ορφανοτροφείον Κορασίδων Αμαλίειον», υπό την προστασία της Βασίλισσας Αμαλίας, το οικόπεδο που του παραχωρείται βρίσκεται πίσω ακριβώς από το σημερινό Προεδρικό Μέγαρο (αρχικά Ανάκτορα Διαδόχου και μετά το 1909 επίσημη κατοικία της βασιλικής οικογένειας).

Η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, όταν επί της λεωφόρου Κηφισίας (η σημερινή Βασιλίσσης Σοφίας) οικόπεδα απελευθερώνονται από το Δημόσιο.

Ακολουθούν οι πρώτες πωλήσεις σε ιδιώτες. Το ένα μετά το άλλο μια σειρά από πλούσια αστικά μέγαρα ξεπροβάλλουν στην αριστερή προς την άνοδο πλευρά της.

Το 1891, στην οδό Ηρώδου του Αττικού, στον χώρο που μέχρι τότε χρησιμοποιείται ως βασιλικός λαχανόκηπος, αρχίζουν να κτίζονται τα Ανάκτορα του Διαδόχου, για να στεγάσουν και την οικογένεια του πρωτότοκου γιου του Βασιλιά Γεωργίου του Α’, Κωνσταντίνου, και της γυναίκας του πριγκίπισσας Σοφίας Χοεντζόλλερν, θυγατέρας του Κάιζερ Φρειδερίκου της Γερμανίας. Τον σχεδιασμό του αναλαμβάνει ο Ερνέστος Τσίλλερ. Η περιοχή γίνεται τώρα η πιο αριστοκρατική γειτονιά της πρωτεύουσας.

Όταν ο εφοπλιστής Αλέξανδρος Μιχαληνός αγοράζει, το 1912, το οικόπεδο στη γωνία των οδών Ηρώδου του Αττικού και Διοχάρους (η σημερινή Γεωργίου του Β’), το Ανάκτορο του Διαδόχου είναι πλέον το Βασιλικό Ανάκτορο. Αμέσως μετά αρχίζει η ανοικοδόμηση του μεγάρου, για να χρησιμεύσει ως κατοικία του ιδιοκτήτη του.

Λίγα χρόνια αργότερα, η χήρα του Ειρήνη, το γένος Μανούση, παντρεύεται τον Δημήτριο Ε. Μάξιμο και το 1916 πωλεί το οικόπεδο της οδού Ηρώδου του Αττικού με την ημιτελή οικοδομή στον Λεωνίδα Ανδρ. Εμπειρίκο. Πέντε χρόνια αργότερα, η Ειρήνη Μαξίμου αγοράζει και πάλι από τον Λ. Εμπειρίκο το οικόπεδο, το ζεύγος Μαξίμου ολοκληρώνει το κτήριο και εγκαθίσταται σ’ αυτό.

Η αγορά του Μεγάρου Μαξίμου από το Ελληνικό Δημόσιο

Το 1952 το Ελληνικό Δημόσιο έρχεται σε συνεννόηση με τον Δ. Μάξιμο προκειμένου να αγοράσει την κατοικία του. Για την εκτίμηση του ακινήτου συστήνεται επιτροπή από τους καθηγητές του Ε.Μ.Π. Κ. Κιτσίκη και Ε. Ρουσσόπουλο και τον οικονομικό έφορο Π. Σταυρόπουλο. Η επιτροπή εκτιμά την αξία του ακινήτου σε 11 δισεκατομμύρια δραχμές. Στη συνέχεια, ο Υπουργός των Οικονομικών Χ. Ευελπίδης επισκέφθηκε τον Δ. Μάξιμο, οποίος του δήλωσε ότι δέχεται να πουλήσει την κατοικία του στο Δημόσιο αντί του ποσού των 5,75 δισεκατομμυρίων δραχμών, δηλαδή στο μισό περίπου της εκτίμησης της επιτροπής. Επιπλέον δε προσφέρει στο Κράτος όλη την επίπλωση της κατοικίας του, καθώς και τους πίνακες που βρίσκονται σ’ αυτήν, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως «Κυβερνητικόν Μέγαρον» και για τη φιλοξενία ξένων υψηλών προσώπων.

Η αγοραπωλησία ολοκληρώνεται. Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, σε ευχαριστήρια επιστολή του προς τον Δ. Μάξιμο για τη γενναιόδωρη προσφορά του, δηλώνει ότι το κτήριο θα διατηρήσει το όνομά του, ως «Οικία Μαξίμου».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου