Είναι τραβηγμένη στα Παραπούγγια Βοιωτίας, που σήμερα ονομάζονται Λεύκτρα, σε ένα αγροτικό γάμο του 1924. Το χαμηλωμένο βλέμμα της νύφης, ο τρόπος που ανεμίζει το φόρεμά της, η μετέωρη φιγούρα του άντρα που σέρνει το χορό, οι σιλουέτες στο βάθος, συνθέτουν μια εικόνα μεγάλης ποιητικής δύναμης.
Η Βurr (1900 – 2001), εξέχουσα αρχαιολόγος στην μελέτη των ελληνιστικών πήλινων ειδωλίων και η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στις ανασκαφές της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα που αγάπησε βαθιά την Ελλάδα.

Γράφει στο προσωπικό της Ημερολόγιο, στις 9 Νοεμβρίου του 1924: Μόνη μου σε ένα χωριό της Βοιωτίας, με τη βουή του ανέμου και τις κραυγές των μεθυσμένων αντρών στα αυτιά μου! Μ’ αρέσει αυτός ο τόπος! Είναι τόσο γεμάτος ενδιαφέρον και την αίσθηση ότι εδώ συμβαίνει η αληθινή ζωή ― βλέποντας γάμους κάθε λίγο και λιγάκι… διαβαίνοντας αργά τους πορφυρούς αγρούς, κυματιστά, στο πανδαιμόνιο από καμπάνες, γνωρίζοντας τους χωρικούς… Ω, είναι τόσο γεμάτος ζωή!
Πηγή: www.lifo.gr
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου