ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΜΑΜΩΝΑ

Είναι τουλάχιστον περίεργο το πώς οι ΓΟΧ (γνήσιοι ορθόδοξοι χριστιανοί) αντιμάχονται την αγάπη των αλλήλων και συνεχώς επικαλούνται τα λόγια των Αγίων Πατέρων για να στηρίξουν τα λεγόμενά τους. Θα μου πεις τώρα «μα τι λες, τι είναι αυτά που γράφεις». Κι όμως αδέρφια μου, όταν οι ΓΟΧ και όλοι οι παλαιοημερολογίτες δεν δέχονται αυτό που ονομάζεται αναλαμπή της Ορθοδοξίας αυτό δηλώνουν, ότι δεν δέχονται την αγάπη μεταξύ μας. Γιατί αυτό είναι η αναλαμπή: η αγάπη του λαού· η εφαρμογή στην πράξη της αγάπης μέσα στην αλήθεια του Χριστού. Εδώ να σημειώσουμε για τα καλόπαιδα της νέας τάξης που προπαγανδίζουν την αγάπη με τα ομοφυλοφιλικά τους σύνδρομα, ότι η αλήθεια του Χριστού δεν έχει καμία σχέση με τις ανωμαλίες σας, που τολμάτε να ισχυρίζεστε τα αντίθετα της φύσης του ανθρώπου.

Προφανώς δεν γνωρίζετε οι περισσότεροι Έλληνες ότι το Πάτριο όπως και το Νέο είναι διαιρεμένο σε πολλά σχίσματα, κι έτσι διαιρούν τον λαό. Οι αρχιερείς των σχισμάτων αναθεματίζονται μεταξύ τους (αναθεματίζω σημαίνει ότι θεωρώ κάποιον ότι είναι εκτός Ορθοδόξου Εκκλησίας), και επιπλέον βρίζονται· και ανάμεσα στο Νέο και στο Πάτριο υπάρχουν αναθεματισμοί και σε πολλά από αυτά τα σχίσματα δεν επιτρέπεται να κάτσουν οι ακολουθούμενοί τους στο ίδιο τραπέζι να φάνε με κάποιον συνάνθρωπό τους που όμως «ανήκει» σε άλλο σχίσμα. Κι έτσι η αγάπη των αλλήλων έχει αναθεματιστεί απόλους αυτούς, καταργώντας τα λόγια του ίδιου του Χριστού «αν είστε αγαπημένοι μεταξύ σας, αυτό δηλώνει πως είστε αδέρφια μου». Και επιπλέον υπάρχει προσωπολατρία στο πρόσωπο του εκάστοτε Ιεράρχη κι ό,τι πει αυτός, ξεχνώντας τι είπε ο ιαστής της ψυχής μας Ιησούς Χριστός. Εδώ ποιος άλλος φταίει εκτός από τον Ιεράρχη; Μήπως κι εσείς που κάνετε ό,τι σας λέει και ξεχνάτε τα λόγια του Χριστού;… και μετά το παίζετε γνήσιοι χριστιανοί και εμείς οι άλλοι οι μπάσταρδοι;

Σήμερα, ακόμα και στους ιερείς που αποτειχίζονται υπάρχει πρόβλημα (αποτειχίζομαι σημαίνει ότι φεύγω από το Νέο Ημερολόγιο, δηλαδή την επίσημη Εκκλησία της Ελλάδος ή από κάποιο σχίσμα του Πάτριου επειδή κρίνω ότι δεν Ορθοδοξεί – γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος ακολουθεί την πανθρησκεία, κοινώς την νέα σιωνιστική τάξη πραγμάτων, καταργώντας την Ορθοδοξία). Από τους αποτειχισμένους ιερείς κάποιοι γυρίζουν με το Πάτριο, άλλοι παραμένουν στο Νέο. Όσοι θέλουν να γυρίσουν στο Πάτριο και θέλουν να ενταχθούν σε κάποια Σύνοδό του αντιμετωπίζουν το τεράστιο πρόβλημα της μεταξύ τους διαίρεσης… βγάλε άκρη εσύ τώρα αναγνώστη μου….

Το κύριο όμως πρόβλημα δεν είναι στο ότι αποτειχίστηκαν, καλά έκαναν· άλλωστε αυτό το επιτάσσει με ξεκάθαρο τρόπο ο Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Όμως, ο ίδιος Κανόνας, αλλά και η λογική, ορίζει ότι όσοι αποτειχίζονται οφείλουν να μάχονται για την ένωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δηλαδή να μάχονται υπέρ της αγάπης των αλλήλων· γιατί οι αλλήλοι δεν είναι μόνο ο κάθε ένας άνθρωπος ως μια άλλη εικόνα του εαυτού σου, αλλά και τα σχίσματα που καρατόμησαν την Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία κάτω στη Γη. Με λύπη μου πληροφορούμαι ότι ακόμα κι αυτοί δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Γενικώς η αγάπη έχει πάει περίπατο· κι ενώ στα λόγια είναι καλοί να μιλούν περί Αγάπης χρησιμοποιώντας τα λόγια των Πατέρων, στα έργα μάλλον άλλα γίνονται.

Κι αφού λοιπόν οι κεφαλές αγρόν αγοράζουν, μένει στον ελληνικό λαό αυτή η επιταγή.

Να πάμε κι ένα βήμα παρακάτω. Το να ενωθούν τα σχίσματα και πάλι, όπως ήταν πριν το 1924 είναι αρκετό κύριοι ΓΟΧ και όποιοι άλλοι; Νομίζετε ότι οι 13 ημέρες είναι το πρόβλημα; Νομίζετε ότι το ζητούμενο είναι να γυρίσουμε χρονικά στο 1923; Η χρονολογία είναι το θέμα μας ή να εφαρμοστεί στην πράξη η αγάπη του λαού μέσα την αλήθεια και να ασκηθεί η Δικαιοσύνη ενάντια σε όσους επιβουλεύτηκαν, έκλεψαν, κορόιδευαν και κρατούσαν στα πνευματικά σκοτάδια τον ελληνικό λαό; Γιατί αυτό το κακό ξεκινά αρκετό καιρό πιο μπροστά…

Το ζητούμενο είναι και θα γίνει να γυρίσουμε σε μια υγιή βάση, όπου υπάρχουν σκοποί επί των θυρών και όχι λύκοι· εκεί όπου θα ζει ο λύκος με το αρνί, που όλοι θα είμαστε ένα αδιαίρετο σώμα, και που όλοι θα γνωρίζουμε το ποιοι πραγματικά είμαστε ως ανθρώπινες υποστάσεις μέσα στην Αγάπη του Θεού. Αυτό δεν θα συμβεί γυρνώντας πνευματικά ή/και τυπικά στο 1923, αλλά αρκετούς αιώνες πιο μπροστά, για να καταλήξουμε στους πρώτους αιώνες. Κι έτσι θα σβήσει ο χρόνος και θα μείνει μόνο η Αγάπη, η Πίστη και η Δικαιοσύνη μέσα στην Αλήθεια της ψυχής του Ανθρώπου στο καθημερινό γίγνεσθαι.

Σταματήστε λοιπόν να κοιτάτε μερικά δέντρα και δείτε το δάσος.

NASAR