Χρειάζομαι ένα νταβατζή, γιατί διαφορετικά
τεμπελιάζω”, παραδέχεται σε μια σκηνή του ‘The Deuce’ η Lorri (Emily Maede, ‘The Leftovers’) και διατυπώνει, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, μια εύστοχη παρατήρηση όχι μόνο για το πώς λειτουργεί η πορνεία, αλλά λίγο πολύ για το πώς λειτουργεί εν γένει η εργασία και ποια είναι η θέση του κάθε εργαζόμενου εκεί έξω. Όχι μόνο το 1971, χρονιά που εκτυλίσσεται ο πρώτος κύκλος της σειράς, αλλά πάντα.
Φαίνεται πως ο Μαρξ πριν περάσει από το Soho έκανε μια στάση στο Deuce, δηλαδή σε εκείνο το τμήμα της 42ης Λεωφόρου, κοντά στην Times Square, όπου 4 δεκαετίες πριν θα έβρισκες μόνο τσοντοσινεμά, κακόφημα μπαρ, βρώμικα ξενοδοχεία, νταβατζήδες, μαφιόζους, αιμοβόρους ψυχάκηδες και πάρα πολλές πόρνες. Εκεί όπου, ακόμα και αν σε μαχαίρωναν στη μέση του δρόμου, κανείς δεν θα σε βοηθούσε, διότι “Να μωρέ, συμβαίνουν αυτά”.
Για πολλούς και μόνο η αναφορά στους δημιουργούς της σειράς, David Simon και George Pelecanos, θα ήταν αρκετή για να σπεύσουν να δουν τη νέα τους δουλειά. Άλλωστε, μιλάμε για τους ανθρώπους που έχουν χαρίσει μία σπουδαία παρακαταθήκη στην ιστορία της τηλεόρασης (‘The Wire’). Κι όντως, το δίδυμο κλείνει το μάτι στους παλιότερους φαν και αφήνει μικρές αναφορές εδώ και εκεί. Παρόλα αυτά, το ‘The Deuce’ έχει τη δική του αυτόνομη αξία και δίνει μεγάλη έμφαση στη σημασία που έχουν για μια σειρά οι ήρωες, οι λεπτομέρειες καθώς και η απαραίτητη για το θεατή ανάγκη να χωνέψει όσα βλέπει.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΟΡΝΟ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου