ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΤΗΣ LIFO ΤROPIQUE Η μεγαλύτερη πληγή της Αθήνας και δη του κέντρου, είναι το ότι από Μεγ.Αλεξάνδρου μέχρι Αθηνάς και απο Κολοκυνθούς μέχρι Ομόνοια.
Ο χώρος -πίσω από το Δημαρχείο, αν είναι δυνατόν- είναι ένα απέραντο υπαίθριο ουρητήριο, κέντρο διακίνησης ουσιών, εγκληματικότητας (μαχαιρώματα) και κάθε λογής παραεμπορίου.
Σε αυτά προστίθενται οι -νομίζω όχι νόμιμοι- οίκοι ανοχής και όσοι χρησιμοποιούν το δημόσιο χώρο για κάθε είδους ανάγκη τους.
Σε πολύ μεγάλο τμήμα του καρακέντρου της πολης, πλανάται μυρωδιά μούχλας, εμετίλας ή κάτουρου.
Η άλλη πληγή είναι η ιδιοποίηση του δημόσιου χώρου είτε οργανωμένα (εξάπλωση τραπεζιών, παρκαδόροι μαγαζιών) είτε απλά με καφάσια, καρέκλες και μηχανάκια γιατί έτσι μας αρέσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου