Ήταν ανέκαθεν και παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα γλυκά σνακ μικρών και... μεγάλων. Με κάποια συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι της σοκολάτας - χαμηλότερη τιμή, πιο ελαφριά, βολική στη συντήρηση (ειδικά το καλοκαίρι) καθώς δεν λιώνει - η γκοφρέτα κυριαρχεί στην προτίμηση πολλών εδώ και μισό αιώνα.Από τότε δηλαδή που κυκλοφόρησε στην αγορά η πρώτη ελληνική γκοφρέτα. Ήταν η «ΜΕΛΟ», που έκανε την εμφάνιση της στη δεκαετία του ’60 και είχε πολύ μεγάλη απήχηση στις μικρές ηλικίες.
Την έφτιαχνε η ομώνυμη εταιρεία - σοκολατοποιία με έδρα τον Πειραιά και λειτούργησε σε κάτι σαν προπομπός της διάσημης σοκοφρέτας, που κυκλοφορεί έως σήμερα. Η αρχική τιμή της ήταν δύο δραχμές (!) και εκτός από πρωτοποριακή στο είδος της ήταν και στον τρόπο διαφήμισής της.
Ήταν το πρώτο προϊόν τέτοιου είδους που πρόσφερε και χαρτάκια μέσα στη συσκευασία, τα οποία μπορούσε ο αγοραστής να συγκεντρώσει σε άλμπουμ. Τα αρχικά χαρτάκια είχαν τις σημαίες και τις εθνικές ενδυμασίες όλων των κρατών της γης. Το άλμπουμ κόστιζε 3 δραχμές και αν συμπληρωνόταν με 120 χαρτάκια, ο συλλέκτης καρπωνόταν ως δώρο μια κούκλα ή μια δερμάτινη μπάλα.
Στη συνέχεια βγήκαν και κάρτες με άλλο περιεχόμενο, όπως αρχηγοί κρατών, ποδοσφαιριστές και μοντέλα αυτοκινήτων. Η σειρά με τη μεγαλύτερη επιτυχία ήταν όμως αυτή με τις εθνικές ενδυμασίες, καθώς είχε και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Τα παιδιά έπαιζαν ανταλλάζοντας κάρτες και μάθαιναν π.χ. που βρίσκεται η εκάστοτε χώρα, τι πληθυσμό έχει και τι παράγει.
Εξίσου εκπαιδευτική ήταν και η σειρά «Σταθμοί στην Ιστορία».
«Μια καινούργια λιχουδιά για μεγάλους και παιδιά. Είναι ΜΕΛΟ. Τι άλλο θέλω;» ήταν το σλόγκαν της γκοφρέτας, που διαφημίστηκε έντονα για την εποχή. Ωστόσο παρά την επιτυχία και την κυριαρχία της για αρκετά χρόνια, χάθηκε ξαφνικά από την αγορά.
Το 1993 η Γιώτης ΑΕ αγόρασε την σοκολατοβιομηχανία ΜΕΛΟ και ό,τι έχει απομείνει πια είναι η γλυκιά ανάμνηση που κρατούν ζωντανή τα χαρτάκια απ' το προσωπικό αρχείο κάποιων ρομαντικών συλλεκτών...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου