Στο καλντερίμι

Στην στοά εκεί στο κυλικείο με ένα παλιό φιλαράκοπου βοηθάει τον καφετζή όταν αυτός ανεβαίνει στους ορόφους.
Μικροσυνταξιούχος....
δούλευε εκείνα τα χρόνια
στην περιοχή...στο Χρηματιστήριο...
στην Σοφοκλέους στην Αθήνα.
Θυμηθήκαμε τα παλιά.....
Και η κουβέντα για την Στάσα....την ξεπέτα.....
Ας είναι συγχωρεμένη.....
Σκέψου και τότε ήταν κάποιας ηλικίας....που "δούλευε"στην περιοχή
"κατ΄οίκον"ή καλύτερα κατά κατάστημα.......
Παλιά ιερόδουλος σε "σπίτι"στο Μεταξουργείο αλλά μεγαλώνοντας
ή τσατσά θα γινότανε ή καλντεριμιτζού...έπρεπε να ζήσει και τα υπόλοιπα
χρόνια της.
Έκανε το δεύτερο αλλά με targert group τους εμπόρους κάποιας ηλικίας.
Μένανε τότε τα μεσημέρια στα μαγαζιά τους με τα σπαστά ωράρια.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά με τις γυναίκες τους.....
Τρύπωνε μέσα η Στάσα και ανέβαινε στο πατάρι ή κατέβαινε στην αποθήκη
του μαγαζιού.
Παρφουμαρισμένη....έντονα κοκκινάδια.....και κατράμι το μαλλί....
Χρέωνε και φτηνά.....
Είχε ένα μπλοκάκι στην τσάντα και σημείωνε τα ραντεβού.....
Της έλεγε ο πελάτης να έρθεις πάλι ....τότε.....
Κάναμε βέβαια και τις πλάκες μας οι πιτσιρικάδες που δουλεύαμε
στην περιοχή.
Όταν έμπαινε η Στάσα στον έμπορο αφήναμε να περάσει λίγη ώρα
και του φωνάζαμε......"....Κύριε Γιάννηηηηη.....κατέβα ένας πελάτης
θέλει ένα παντελόνι......"
Ήταν Καρφόχριστοι στο χρήμα και δεν το άφηναν να φύγει.....
Κατέβαινε αγχωμένος και φυσικά δεν έβλεπε κανένα......



πηγη