«Κάποιο βράδυ ένας γέρος μίλησε στον εγγονό του για την πάλη που γίνεται μέσα στον άνθρωπο.
-Παιδί μου, η πάλη που γίνεται μέσα σε όλους τους ανθρώπους είναι η μάχη που δίνουν οι δύο
«λύκοι».
Ο ένας είναι κακός. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η …
υπεροψία, η αυτολύπηση, η δυσφορία, η κατωτερότητα, το ψέμα, η ψεύτικη περηφάνια, η υπεροχή και το εγώ.
Ο άλλος είναι καλός. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η γαλήνη, η ταπεινοφροσύνη, η καλοσύνη, η φιλανθρωπία, η εναίσθηση, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη.
Το παιδί σκέφτηκε για λίγο και ύστερα ρώτησε τον παππού του.
– Και ποιος λύκος κερδίζει τελικά?
Ο γέρος απάντησε απλά:
– Εκείνος τον οποίον ταΐζεις περισσότερο».
-Παιδί μου, η πάλη που γίνεται μέσα σε όλους τους ανθρώπους είναι η μάχη που δίνουν οι δύο
«λύκοι».
Ο ένας είναι κακός. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η …
υπεροψία, η αυτολύπηση, η δυσφορία, η κατωτερότητα, το ψέμα, η ψεύτικη περηφάνια, η υπεροχή και το εγώ.
Ο άλλος είναι καλός. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η γαλήνη, η ταπεινοφροσύνη, η καλοσύνη, η φιλανθρωπία, η εναίσθηση, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη.
Το παιδί σκέφτηκε για λίγο και ύστερα ρώτησε τον παππού του.
– Και ποιος λύκος κερδίζει τελικά?
Ο γέρος απάντησε απλά:
– Εκείνος τον οποίον ταΐζεις περισσότερο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου