Μα κι αυτή έχει ένα τρόπο, να σου αδειάζει το τασάκι σου,
γελώντας με ένα αστείο που ποτέ δε θα της πεις..."
Και ποιος δεν έχει ερωτευτεί στιγμιαία μια σερβιτόρα που είδε κάποτε σε ένα μαγαζί; Και ποιος δεν επέστρεψε στο ίδιο μέρος για να την ξανασυναντήσει, χωρίς να έχει κάτι σπουδαίο να της πει. Απλώς για να της δώσει μία ακόμη παραγγελία.
Εκείνη, πάντα με χαμόγελο και έτοιμη να διαχειριστεί οτιδήποτε κι αν ακούσει. Μπορεί να φαντάζει ως κάτι απλό, όμως, το επάγγελμα της σερβιτόρας ίσως και να είναι από τα πιο απαιτητικά και δύσκολα εκεί έξω. Για να αντέξεις, χρειάζεται πολλά περισσότερα, από το να κρατάς σωστά το δίσκο.
Κάνοντας ένα τουρ σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, συναντήσαμε έξι σερβιτόρες, μάστερ του επαγγέλματος και τις ρωτήσαμε όλα αυτά που θα ήθελες να μάθεις, αλλά δεν θα σου έλεγαν ποτέ. Από τον χειρότερο πελάτη που αντιμετώπισαν, μέχρι το πώς διαχειρίζονται το φλερτ την ώρα της δουλειάς.
Γιατί για εμάς τους άνδρες, η σερβιτόρα θα έχει πάντα ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ, Η ΕΜΠΕΙΡΗ
Θα σε σερβίρει στο Peek A Bloom (Λέκκα 14, Αθήνα)
"Εργάζομαι ως σερβιτόρα τα τελευταία 10 χρόνια.
Είναι ένα πολύ ευχάριστο επάγγελμα. Έχει κόσμο, μουσική, κίνηση. Γενικά, δύσκολα βαριέσαι. Από την άλλη, η καθημερινή επαφή με τον κόσμο είναι κάπως κουραστική και ψυχοφθόρα. Και έχεις να κάνεις με πολλά και διαφορετικά είδη ανθρώπων.
Ο χειρότερος πελάτης μου, με έχει κάνει να αισθανθώ πάρα πολύ άσχημα με μια ατάκα. Με έκανε να ντραπώ πολύ, γιατί ήταν ένας άνθρωπος στην ηλικία του πατέρα μου και προσπαθούσε να φλερτάρει με έναν άκομψο τρόπο και κάπως ξεπερασμένο. Είχα έρθει σε δύσκολη θέση. Έτρεξα μέσα στο μαγαζί, έβαλα τα κλάματα και δεν ξαναβγήκα.
Πλέον δεν φλερτάρουν τόσο οι πελάτες. Ίσως έχω μάθει να το διαχειρίζομαι και δεν αφήνω η ίδια τα περιθώρια. Στην αρχή πάντα πάω πιο μαζεμένη και βλέπω αν με παίρνει να κάνω κι ένα αστείο. Τον καταλαβαίνεις τον άλλο από τα πρώτα δύο λεπτά.
Το μεγαλύτερο φιλοδώρημα που μου έχουν αφήσει είναι 150 ευρώ. Ήταν σε ένα πάρτι που είχαμε κάνει σε ένα άλλο μαγαζί. Είχαν μαζευτεί άπειρα άτομα και είχαν κάνει αστρονομικό λογαριασμό. Πάνε μερικά χρόνια από τότε.
Το πιο όμορφο περιστατικό που μου έχει τύχει ήταν με κάτι κοπέλες από την Αμερική, οι οποίες για μια εβδομάδα έρχονταν κάθε μέρα στο μαγαζί. Είχαμε γίνει φίλες, μιλούσαμε, τους σέρβιρα και όταν έφυγαν μου άφησαν μία κάρτα για το πόσο με αγάπησαν. Ήταν ό,τι καλύτερο.
Οι ξένοι είναι καλύτεροι πελάτες από τους Έλληνες. Είναι πολύ πιο ευγενικοί, πιο γενναιόδωροι και εκτιμούν τη δουλειά σου".
ΠΕΓΚΥ, Η ΚΕΦΑΤΗ
Θα σε σερβίρει στο Korova (Κεραμεικού 93, Αθήνα)
"Εργάζομαι ως σερβιτόρα τέσσερα χρόνια.
Είναι δύσκολο επάγγελμα, γιατί έχεις να κάνεις με πολύ κόσμο ταυτόχρονα. Είναι κουραστικό, αλλά δεν θέλει κάποια μεγάλη δεξιότητα.
Έρχονται συχνά οι ίδιοι πελάτες και γινόμαστε παρέα. Αυτό είναι από τα καλύτερα της δουλειάς.
Δύο είναι τα άσχημα περιστατικά που θυμάμαι έντονα. Το ένα ήταν σεξουαλικού περιεχομένου. Ήταν μεθυσμένος ο πελάτης, έπεσε το κινητό του κάτω και όταν έσκυψα να του το δώσω με χούφτωσε. Του είπα τι κάνεις και μου απαντούσε ανήξερος πως δεν έκανε κάτι, ενώ μετά μου είπε πως εγώ του έπιασα πρώτη τον πισινό. Ήταν ακραίο και σηκώθηκα κι έφυγα. Πήγα δίπλα για ένα σφηνάκι και ξαναγύρισα.
Το άλλο έχει να κάνει με μια συγκεκριμένη πελάτισσα, η οποία δεν δέχεται ότι η κουζίνα κλείνει στις 12 το βράδυ. Έτσι, όταν της το είπα μου είπε με έντονο ύφος, να πάω να της μαγειρέψω. Επειδή δεν της μαγείρεψα πήρε τηλέφωνο τον υπεύθυνο. Προφανώς δεν άλλαξε κάτι, αλλά αυτή συνέχισε. Μου είπε ‘φύγε από εδώ κοπέλα μου μην σε σπάσω στο ξύλο’. Από τότε δεν έρχεται όταν έχω εγώ βάρδια.
Κόσμιο φλερτ από πελάτες μπορεί και να υπάρξει. Το καλό είναι ότι οι άνθρωποι που έρχονται ξέρουν πως είναι να δουλεύεις εδώ. Δεν είναι πολύ της νοοτροπίας του να σε φλερτάρουν.
Δυστυχώς δεν αφήνουν πλέον tips. Φταίει η κάρτα κατά την άποψή μου, γιατί πολλοί προτιμούν να πληρώσουν έτσι. Αυτοί που αφήνουν tips είναι όσοι έχουν δουλέψει ως σερβιτόροι ή έχουν γνωστούς που δουλεύουν.
Καλύτερη βάρδια είναι το βράδυ. Μπορεί να είναι πιο δύσκολα, αλλά το διασκεδάζεις περισσότερο".
ΞΕΝΙΑ, Η ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ
Θα σε σερβίρει στο Manor House (Αιμιλίου Βεάκη 36, Περιστέρι)
"Εργάζομαι ως σερβιτόρα πέντε χρόνια.
Όλα τα επαγγέλματα έχουν και τα εύκολα και τα δύσκολα. Είναι θετικό το γεγονός ότι συναναστρέφεσαι με κόσμο, γιατί μαθαίνεις πώς να διαχειρίζεσαι τον κάθε πελάτη. Βρίσκεις τα κουμπιά τους και ανάλογα συμπεριφέρεσαι.
Το χειρότερό μου είναι να μην είναι ευγενικοί. Είναι αρκετά συνηθισμένο. Οι γυναίκες είναι πιο αγενείς. Σε έναν άνδρα σερβιτόρο οι γυναίκες θα μιλήσουν πιο όμορφα, ενώ σε μια κοπέλα συμβαίνει το αντίθετο.
Τυχαίνει να με φλερτάρουν ή να ζητήσουν τον αριθμό μου, αλλά με ωραίο τρόπο. Θα ξεκινήσει με ένα αστείο για την παραγγελία που θα του πάω και μετά μπορεί να μου πει ότι θα ήθελε να με ξαναδεί ή θα με ρωτήσει πού αλλού μπορεί να με συναντήσει.
Το βράδυ έχει το ξενύχτι και είναι δύσκολο. Το αντιμετωπίζω, όμως, σαν να βγαίνω να πιω το ποτό μου με τους φίλους μου. Χρειάζεται καλή διάθεση για να αντέξεις.
Την πρώτη ημέρα που έπιασα δίσκο, μου έριξα όλα τα ποτήρια με το νερό που κράταγα πάνω σε μια παρέα με αγόρια. Έναν τον έκανα μούσκεμα και του είπα το θεϊκό ‘δεν πειράζει, δροσίστηκες’. Ευτυχώς, κατάλαβαν ότι είμαι καινούργια και δεν είπαν κάτι.
Είναι αρκετά τα περίεργα σκηνικά που έχω ζήσει στη δουλειά. Πριν δύο τρία χρόνια ήμουν σε μια οικογενειακή καφετέρια και οι πελάτες ξέσπαγαν με το παραμικρό. Έπαιρναν ένα καφέ και ήταν λες και ήθελαν να τους κάνεις και αέρα. Συνήθως, αυτό συμβαίνει με τους μεγαλύτερους σε ηλικία πελάτες. Έχουν προβλήματα και ξεσπούν στην σερβιτόρα. Μόνο με υπομονή μπορείς να τους αντιμετωπίσεις τους συγκεκριμένους ανθρώπους.
Θυμάμαι κι έναν creepy τύπο που ερχόταν σε ένα καφέ που δούλευα παλιά και νόμιζε ότι ήταν το αγόρι μου. Στο μυαλό του. Άρχιζε να μου γράφει ραβασάκια, ποιήματα, με ακολουθούσε με το αμάξι, όταν τελείωνα τη δουλειά. Και μετά από ένα διάστημα, ξεκίνησε να λέει ‘από τότε που χωρίσαμε...’. Είχα τρομοκρατηθεί.
Το πιο κωμικό περιστατικό ήταν όταν έλουσα έναν πελάτη με μισό λίτρο μπίρα και μετά γλίστρησα και έπεσα κι εγώ. Ήμουν μέσα στα νεύρα.
Είναι θέμα νοοτροπίας το αν θα αφήσει κάποιος tips. Αν αρέσεις σε έναν πελάτη, μπορεί να σου αφήσει και κάτι παραπάνω. Το μεγαλύτερο φιλοδώρημα ήταν 25 ευρώ. Ήταν ξένος, δεν ήταν Έλληνας".
ΧΡΥΣΑ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ
Θα σε σερβίρει στο Πλυντήριο Bar (Δεκελέων 36, Αθήνα)
"Εργάζομαι περίπου δέκα χρόνια ως σερβιτόρα.
Δεν σώζουμε και ζωές, αλλά δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να διαχειριστείς τόσο κόσμο. Είναι πολύ ωραίο να είσαι ένα κομμάτι από τη διασκέδαση του άλλου. Όμως, πολλοί δεν βγαίνουν απλά για να διασκεδάσουν, αλλά και να ξεσπάσουν.
Έχω ακούσει διάφορα την ώρα της δουλειάς. Και καλά και άσχημα. Αν τα αντιμετωπίσεις με χιούμορ, γελάνε κι εκείνοι κι εσύ. Αν δεν είσαι στις καλές σου και τους αγριοκοιτάξεις, το καταλαβαίνουν και σταματάνε.
Πάντα υπάρχει φλερτ, αλλά είναι εύκολο να το αποφύγεις με ευγένεια αν δεν το θες.
Εκτός από λεκτικό ξέσπασμα πελάτη, μου έχει τύχει να με αρπάξει βίαια από το χέρι γυναίκα μόνο και μόνο επειδή την σκούντηξα. Δεν μπορείς να είσαι πάντα ψύχραιμος, αλλά όταν οι συνάδελφοί σου σε εμπιστεύονται, λύνεται το θέμα.
Τα δύο βασικά που χρειάζεσαι είναι το χιούμορ και το χαμόγελο. Λύνουν πάρα πολλά πράγματα και κάνουν καλά ακόμη και τους πιο δύσκολους πελάτες. Με τα χρόνια στη δουλειά καταλαβαίνεις αν ένας ο άλλος θα σε δυσκολέψει ή όχι.
Δεν παίζει ρόλο η ηλικία στον πελάτη. Θα έλεγα πως οι άνθρωποι που έχουν δουλέψει στην εστίαση σε καταλαβαίνουν λίγο παραπάνω.
Μου έχει πέσει ο δίσκος αρκετές φορές. Ειδικά αν δουλεύεις σε νυχτερινό μαγαζί, μπορεί να σου συμβεί εύκολα. Το πιο συχνό είναι να έχω σηκωμένο το χέρι ψηλά και να πάνε να μου πάρουν πάγο από το δίσκο μου μόνοι τους.
Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που μου έπεσε ο δίσκος. Ήμουν πάρα πολύ προσεκτική, αλλά πήρα αέρα και νόμιζα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Καθώς σέρβιρα, λοιπόν, μου έπεσε, με κοίταξαν όλοι, ντράπηκα πάρα πολύ και άρχισα να τρέχω γύρω από τα τραπέζια και να χειροκροτάω. Και χειροκρότησαν όλοι μαζί και το έκανα σαν αστείο.
Η δουλειά το βράδυ δεν έχει καμία σχέση με το πρωί. Στον καφέ του ο άλλος είναι ήρεμος, στο ποτό θέλει να ξεσπάσει.
Παλαιότερα 'έπαιζαν' tips, τώρα πλέον όχι, έχει αλλάξει αυτό.
Το πιο σημαντικό κι αυτό που μένει είναι πως μπορείς να γνωρίσεις καλό κόσμο και να κάνεις ακόμη και παρέες μέσα στη δουλειά".
ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ, Η ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ
Θα σε σερβίρει στο The Bank Job (Κολοκοτρώνη 13, Αθήνα)
"Εργάζομαι ως σερβιτόρα περίπου τρεισήμισι χρόνια.
Είναι αρκετά δύσκολη δουλειά, ενώ δεν της φαίνεται. Πρέπει να διατηρείς την υπομονή σου σε πολλές καταστάσεις, αλλά γενικά έχεις να κερδίσεις πολλά.
Με φλερτάρουν συχνά πυκνά, αλλά προσπαθώ να κρατάω αποστάσεις. Δεν θέλω να δίνω δικαιώματα και δεν με ενδιαφέρουν κιόλας.
Άσεμνη χειρονομία ή κάτι τέτοιο δεν μου έχει τύχει, ευτυχώς.
Το να δουλεύεις βράδυ είναι αρκετά απαιτητικό, γιατί ο κόσμος είναι λίγο μίζερος και βγάζει τα απωθημένα του στην έξοδό του. Είναι έτοιμοι να τσακωθούν με το παραμικρό και έχουν πολλές απαιτήσεις.
Συνέβη ένα τρομερό σκηνικό την Πρωτοχρονιά. Όπως πήγα να σερβίρω μια παρέα, σκούντηξα με τον ώμο μου έναν κύριο που έπινε πιο δίπλα το ποτό του. Γύρισε, με είδε, πέταξε κάτω το ποτό του, έβαλε το μπουφάν του, μου είπε ‘Καλή Χρονιά’ και έφυγε. Φόρεσε το παλτό της και η κοπέλα του και γύρισε και με είπε ‘μαλακισμένη’. Της απάντησα με όλη την ηρεμία που μπορούσα να έχω‘επίσης’.
Κάθε Σάββατο είναι η καλύτερη βάρδια, γιατί στο κλείσιμο μας φέρνει ο εργοδότης φαγητό. Και το διασκεδάζουμε μεταξύ μας.
Tips υπάρχουν, αλλά είναι στο χέρι σου να τα πάρεις. Πουλάς την προσωπικότητά σου ουσιαστικά στον πελάτη. Κάποιοι σηκώνουν και την πλάκα και μπορείς να τους κερδίσεις πιο εύκολα.
Συνήθως οι πιο μεγάλοι σε ηλικία πελάτες είναι πιο ευγενικοί, αλλά και πιο απαιτητικοί. Αν καθυστερήσεις το ποτό σε κάποιον νέο δεν θα σου πει κάτι. Δεν θα συμβεί, όμως, το ίδιο με κάποιον μεγαλύτερο.
Υπομονή, ευγένεια, χιούμορ και εμφάνιση. Αυτά χρειάζεται μια σερβιτόρα. Καλώς ή κακώς το να είναι κάποια εμφανίσιμη παίζει ρόλο. Κι αυτό φαίνεται και στα tips".
ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ, Η ΝΤΡΟΠΑΛΗ
Θα σε σερβίρει στο Manor House (Αιμιλίου Βεάκη 36, Περιστέρι)
"Εργάζομαι ως σερβιτόρα πάνω από πέντε χρόνια.
Έχει και θετικά και αρνητικά. Είναι κουραστική πολλές φορές η δουλειά, αλλά παράλληλα το διασκεδάζω
Το καλό είναι πως γνωρίζεις κόσμο και κάνεις παρέες. Βέβαια, δεν γίνεται να είσαι κάθε μέρα στην καλύτερη διάθεση. Εκεί χρειάζεται λίγη διαχείριση.
Με εκνευρίζει πολύ όταν ο άλλος είναι αγενής και μου φέρεται λες και είμαι η μάνα του. Το αντιμετωπίζω, όμως, με χαμόγελο. Προσπαθώ τουλάχιστον. Αν κάτι με ενοχλήσει φαίνεται στο πρόσωπό μου και συγκρατούμαι. Δεν έχω ξεπεράσει τα όρια.
Έχει τύχει να πουν κάτι άσχημο για τον καφέ ή κάτι για εμένα με λάθος τρόπο. Συμβαίνουν αυτά. Δεν με έχει φλερτάρει κάποιος άκομψα. Πιστεύω πως όλα αντιμετωπίζονται.
Αστεία σκηνικά σαφώς και έχουν γίνει. Έχει τύχει να μπουγελωθώ με τον δίσκο μόνη μου, αλλά και να πέσω σε κάτι σκαλοπάτια και να τα ρίξω όλα κάτω.
Ο κόσμος αφήνει tips. Όσο μπορεί τουλάχιστον. Όποιοι γνωρίζουν και τη δουλειά αφήνουν κάτι παραπάνω. Υπάρχουν και φορές που μπορεί να αρέσω σε κάποιον και να αφήσει tip. Πιο συχνά από όλους αφήνουν τα ζευγάρια. Κυρίως γιατί το αγόρι θέλει να το παίξει κουλ στο κορίτσι που συνοδεύει.
Μου κάνει εντύπωση όταν ο άλλος είναι ευγενικός. Δεν το βλέπεις και συχνά πλέον.
Για να αντέξεις αυτή τη δουλειά θέλει νεύρο και καλή διάθεση".
FOOTNOTES: Επιμέλεια: Γιάννης Μπαϊρακτάρης - Φωτογραφίες: Ειρήνη Προβίδα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου