Με αφορμή το 'The Devil's Doorway' ρίχνουμε φως σε μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιρλανδικής καθολικής Εκκλησίας.Ο σκοταδισμός στον οποίο είχε ρίξει η Καθολική Εκκλησία την ιρλανδική κοινωνία τον περασμένο αιώνα ήταν πρωτόγνωρος για ένα κατά τα άλλα σύγχρονο δυτικό κράτος. Μετά τα σκάνδαλα για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων από ιερείς τα οποία ήρθαν στην επιφάνεια στα '90s, και τις αμβλώσεις οι οποίες απαγορεύονταν διά νόμου μέχρι πριν λίγους μήνες, αυτές τις μέρες έχει έρθει ξανά στο προσκήνιο το θέμα των 'Magdalene Laundries'. Μίας από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της Ιρλανδίας.
Το 1993, καλόγριες προσπάθησαν ν' αυξήσουν την εκκλησιαστική περιουσία παίζοντας στο χρηματιστήριο. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν ήταν αυτά που περίμεναν. Αφού έχασαν κάμποσα χρήματα επενδύοντας σε τζούφιες μετοχές, αποφάσισαν να πουλήσουν μερικά ακίνητα για να καλύψουν τη χασούρα. Μεταξύ αυτών, ήταν και εκτάσεις που ανήκαν στο High Park (ένα από τα 'Magdalene Laundries' του Δουβλίνου). Οι εκτάσεις πουλήθηκαν, οι καλόγριες έβγαλαν τα σπασμένα, ωστόσο παρουσιάστηκε ένα μικρό πρόβλημα. Οι συγκεκριμένες εκτάσεις περιλάμβαναν έναν μαζικό τάφο, στον οποίο βρέθηκαν θαμμένες 155 γυναίκες, εκ των οποίων μερικές δεκάδες δεν ήταν καταγεγραμμένες σε κανένα κιτάπι του High Park.
Μπουμ.
Από τότε ξεκίνησε ένας τεράστιος αγώνας γυναικών που πέρασαν από τα 'Magdalene Laundries' για να δικαιωθούν για όσα έζησαν εκεί μέσα. Τι ήταν, όμως, τα 'Magdalene Laundries', τα οποία φέρνει (και) στο κινηματογραφικό προσκήνιο το 'The Devil's Doorway' της Aislinn Clarke, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες μέσα στον Ιούλιο κι αποτελεί αφορμή για τη συγγραφή αυτού του άρθρου;
(Σχετική ταινία είναι και το 'Magdalene Sisters' του 2002. Παρά το γεγονός πως ως ταινία ήταν αρκετά σκληρή, διασωθείσες από τα 'Magdalene Laundries' έχουν δηλώσει πως ήταν πολύ soft σχετικά με τα όσα έζησαν στην πραγματικότητα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου