
Thanassis Avgerinos
Καταυλισμός προσφύγων στα περίχωρα της #damascus(Saboura, Rif Dimashq) σε εγκαταστάσεις, που προορίζονταν για αθλητικό χωριό κι επιτάχθηκαν για τις ανάγκες του πολέμου. Μας υποδέχονται, όπως παντού σχεδόν, με (προφανώς προσχεδιασμένη, μην λέμε τα αυτονόητα) γιορτή. Τα πιτσιρίκια χορεύουν και τραγουδούν κρατώντας σημαίες και με νηπιαγωγούς-εκπαιδευτές, ντυμένους ως και Μίκυ μάους. Νωρίτερα στο σχολείο, που λειτουργεί υπό την...
Ερυθρά Ημισέληνο, οι μαθητές ζωγράφιζαν και κοιτούσαν απορημένοι το λεφούσι των ξένων δημοσιογράφων, που κυνηγούσε το κατάλληλο πλάνο ή ενσταντανέ.
Μακάρι νά ‘ναι απ’ τις τελευταίες ταλαιπωρίες της γενιάς τους... Δεν αποφεύγω να σκεφτώ ότι ο καταυλισμός μοιάζει παράδεισος σε σύγκριση με τα δικά μας επιδοτούμενα από την #εε #ес#eu στρατόπεδα (συγγνώμη, δομές, την τύφλα μας...). Με την ευκαιρία της επίσκεψης το Κέντρο Συμφιλίωσης, που λειτουργεί υπό ρωσική στρατιωτική διοίκηση από το φθινόπωρο του 2015, με την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης κι είχαμε επισκεφθεί το 2016, διανέμει ανθρωπιστική βοήθεια (αλεύρι, ρύζι, μακαρόνια, ζάχαρη, ψωμί, κονσέρβες κλπ), όπως μέρα παρά μέρα συμβαίνει στα περισσότερα σημεία, που περνάμε.
Σύμφωνα με συγκεντρωτικά στοιχεία, που ανακοίνωσε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, το Κέντρο Συμφιλίωσης έχει πραγματοποιήσει από την αρχή της ρωσικής εμπλοκής 1902 ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, διανέμοντας 2925,5 τόνους τροφίμων, φαρμάκων, ειδών πρώτης ανάγκης.
Μόνο στην περιφέρεια #deirezzor ρίχτηκαν με αλεξίπτωτα 6077 τόνοι βοήθειας στους αποκλεισμένους κατοίκους. Συνολικά διευκολύνθηκαν 304 αυτοκινητοπομπές με ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ, του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου. Είναι απορίας άξιο γιατί είναι τόσο προκλητικά απούσες οι λαλίστατες διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις. Είναι δυνατόν να επιλέγουν «παράταξη» σ’ έναν εμφύλιο, πολύ περισσότερο, που αυτός γρήγορα μετεξελίχθηκε σε επιδρομή τζιχαντιστών, ενώ θα έπρεπε να βοηθούν αδιακρίτως όποιον έχει ανάγκη;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου