Ιδού ένα μικρό απόσπασμα για την εργασία του καθαριστή των γραμμών:
»Ήταν ο άνθρωπος που ωπλισμένος με μίαν ράβδον σιδηράν, καθαρίζει τας γραμμάς του τραμ. Ο άνθρωπος είχε κοπιάση πολύ. Ήτο τώρα σκυφτός, ιδρωμένος, σκονισμένος, με τα χαρακτηριστικά του προσώπου ηλλοιωμένα από τον κόπον. Τα παπούτσια του δεν είχαν πλέον ωρισμένον χρώμα.
»Εστάθη, λοιπόν, μίαν στιγμήν, εκύτταζε γύρω του και έπειτα εκάθησε ή μάλλον έπεσε εις το άκρον του πεζοδρομίου.
– Είσαι κουρασμένος, του είπα.
– Κουρασμένος λέει; Ξεθεωμένος, αφεντικό. Εκαθάρισα τη γραμμή Πατησίων, Αλεξάνδρας και Αμπελοκήπων...
– Ω, πολύ!
– Πάρα πολύ. Κ’ έχω ακόμα δουλιά. Τι να γίνη; Δύσκολα χρόνια, βλέπεις»
(Απόσπασμα από το βιβλίο του Θωμά Σιταρά «Η Παλιά Αθήνα ζει, γλεντά, γεύεται 1834-1938», εκδόσεις Ωκεανίδα 2011)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου