Στην Ελλάδα κάνουμε μια επιλεκτική φροντίδα των μνημείων. Έχουμε τα αρχαία και τα χριστιανικά. Οτιδήποτε ετερόδοξο το παρατάμε, το αφήνουμε στην άκρη, μέχρι να μας το υποδείξουν οι Ευρωπαίοι. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλά οθωμανικά μνημεία.
Η ιστορία της χριστιανικής αίρεσης των Βογόμιλων για τους οποίους, ακόμα και σήμερα, όσα γνωρίζουμε προέρχονται από τα λιγοστά κείμενα των διωκτών τους
Νεκροταφείο Βογομίλων, εποχής Βυζαντίου, στη Ν. Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης με χαρακτηριστικούς κέλτικους σταυρούς. Τουλάχιστον άλλα δυο τέτοια υπάρχουν, ένα στο χωριό Πέλλα του Ν.Πέλλης και ένα στη Βεύη της Φλώρινας.
Βρισκόμαστε στα μέσα του 1990. Τα Βαλκάνια φλέγονται και ο Γιώργος Στάμκος μεταβαίνει εκεί ως πολεμικός ανταποκριτής για να καλύψει τις συγκρούσεις στη Γιουγκοσλαβία.
Ξαφνικά στη Βοσνία του αιματηρού εμφυλίου πολέμου, πέφτει πάνω σε μερικούς χριστιανικούς τάφους, οι οποίοι διαφέρουν πολύ από τους συνηθισμένους.
Λίθινοι σταυροί, κυκλικού τύπου, ιδιαίτερα εντυπωσιακοί που μπορεί να φτάνουν μέχρι και τα δύο μέτρα ύψους. Συνεχίζει την έρευνα εν μέσω πολέμου.
Αυτό που ανακαλύπτει, του προκαλεί δέος.
Οι ίδιοι σταυροί και τα ίδια νεκροταφεία υπάρχουν παντού στα Βαλκάνια και ανήκουν σε μια χριστιανική ομάδα, τους Βογόμιλους, που μέχρι εκείνη την περίοδο μόνο ως μύθος αντιμετωπίζονταν.
Ο δημοσιογράφος συνεχίζει την έρευνα και στην Ελλάδα.
19 χιλιόμετρα περίπου έξω από την Θεσσαλονίκη, σε μια μεγάλη χωρική έκταση, ανακαλύπτει πως βρίσκεται τελικά το μεγαλύτερο μεσαιωνικό νεκροταφείο Βογόμιλων στη χώρα, με δεκάδες σταυρούς που μοιάζουν με κέλτικους, δίπλα στην ορθόδοξη εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Οι πιστοί της μπορεί να πιστεύουν στον Χριστό, ο οποίος ήρθε στη γη για να σώσει τον άνθρωπο, ωστόσο χωρίζουν τον κόσμο σε δύο μέρη. Τη Γη, την «αμαρτωλή», την οποία κυριεύει ο Σαταναήλ, ο μεγαλύτερος γιος του Θεού για τους ίδιους, και τον Ουρανό του πραγματικού Θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου