Οι διακοπές είναι δικαίωμα!

Διακοπές-αναψυχή: Αυτονόητο δικαίωμα στις χώρες όπου οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός.

Σε αντίθεση με τη σημερινή κατάσταση στον κλάδο του τουρισμού (βλ. προηγούμενο δισέλιδο, αλλά και σχετικό άρθρο στο προηγούμενο φύλλο), για το ΚΚΕ οι διακοπές και η αναψυχή αποτελούν δικαίωμα όλων των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Γι' αυτό το ΚΚΕ μπαίνει σήμερα μπροστά και οργανώνει τη διεκδίκηση για δωρεάν πρόσβαση στις παραλίες, φθηνά εισιτήρια, προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, παιδικές κατασκηνώσεις κ.λπ.

Το καθολικό δικαίωμα στις διακοπές και την αναψυχή μπορεί όμως να ικανοποιηθεί εξ ολοκλήρου μόνο στα πλαίσια της εργατικής εξουσίας, του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας και του εργατικού ελέγχου με κριτήριο την ικανοποίηση των ολοένα διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η ανάγκη για διακοπές. Απαιτείται η κοινωνικοποίηση όλων των μεγάλων ξενοδοχειακών και τουριστικών εγκαταστάσεων, των μεταφορικών υποδομών, της γης. Σε αυτή τη βάση η εργατική εξουσία θα μπορεί με κεντρικό σχέδιο και αντίστοιχη περιφερειακή εξειδίκευση να κατανέμει αναλογικά τους παραγωγικούς πόρους, δημιουργώντας ισόμετρα σε όλη την Ελλάδα ένα δίκτυο τουριστικών εγκαταστάσεων, κατασκηνώσεων, καταλυμάτων κ.λπ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο τουρισμός μπορεί να συμβάλει στη γνωριμία με άλλους λαούς και πολιτισμούς, στη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου και των διακοπών, στην ψυχική και σωματική υγεία, στη μόρφωση, στη γνωριμία με την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά, στην ανάδειξη του λαϊκού πολιτισμού, στον σεβασμό και την προστασία της φύσης.

Όλα αυτά όμως δεν αποτελούν απλά θεωρίες. Η ιστορία του 20ου αιώνα και ο Σοσιαλισμός που γνώρισε η ανθρωπότητα απέδειξαν ότι η ανάγκη της εργατικής τάξης και της νεολαίας για διακοπές μπορεί να ικανοποιηθεί.

Οι διακοπές συνταγματικό δικαίωμα, που εξασφαλιζόταν και στην πράξη
Το δικαίωμα στις διακοπές εξασφαλιζόταν από το άρθρο 119 του Συντάγματος της ΕΣΣΔ. Το σοσιαλιστικό κράτος παρείχε ετήσιες πληρωμένες άδειες και φρόντιζε συνεχώς ώστε να διευρύνεται το δίκτυο πολιτιστικών, μορφωτικών, αναζωογονητικών ιδρυμάτων, να αναπτύσσεται ο μαζικός λαϊκός αθλητισμός, η φυσική αγωγή και ο τουρισμός. Εξασφάλιζε σε κάθε εργαζόμενο τον αναγκαίο χρόνο για ανάπαυση. Η άδεια διακοπών των εργαζομένων ήταν μέχρι και 24 εργάσιμες μέρες, που μαζί με τις αργίες έφτανε και τον ένα μήνα. Κατά τη διάρκεια των διακοπών τις δεκαετίες '70 και '80, οι εργαζόμενοι υπολογίζεται πως ξόδευαν μόλις το 20-25% ενός μισθού, μιας και τα τρόφιμα, τα εισιτήρια για κινηματογράφο και θέατρο, η βενζίνη για την ατομική μετακίνηση ή τα μεταφορικά έξοδα με τα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς ήταν πάρα πολύ φθηνά.

Το σοσιαλιστικό κράτος διεύρυνε τις υποδομές και έφτιαξε νέες
Από το 1919 ο Β.Ι. Λένιν, ο ηγέτης της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, υπέγραψε Διάταγμα το οποίο όριζε όλα τα παραθεριστικά ιδρύματα και θεραπευτήρια ως ιδιοκτησία της Σοβιετικής Δημοκρατίας. Οι παλιές λουτροπόλεις και τα θεραπευτήρια άρχισαν να λειτουργούν για τη θεραπεία και ξεκούραση των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν και νέες υποδομές.

Στις αρχές του 1940 υπήρχαν 3.600 σανατόρια με 470.000 θέσεις, ενώ πριν τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση υπήρχαν μόλις 60 με 3.000 θέσεις και η λουτροθεραπεία ήταν απρόσιτη για τους εργαζομένους.

Τη δεκαετία του '80 υπήρχαν ήδη πάνω από 14.000 κέντρα αναζωογόνησης που δέχονταν 45.000.000 αδειούχους. Μάλιστα πολλά σανατόρια είχαν μετατραπεί σε μεγάλα εξειδικευμένα θεραπευτικά ιδρύματα πρόληψης διαφόρων νοσημάτων.

Μέριμνα για παιδιά και νέους
Το σοσιαλιστικό κράτος παρείχε ιδιαίτερη φροντίδα στα παιδιά, παρέχοντας δωρεάν υγεία, παιδεία, φροντίζοντας για τη διαπαιδαγώγησή τους, αλλά και εξασφαλίζοντας ευχάριστες διακοπές γι' αυτά. Την ευθύνη για την ανάπαυση των παιδιών την είχανε οι υπηρεσίες του κράτους. Το ίδιο το παιδί μέσα από τη δραστηριοποίησή του ενίσχυε ακόμα περισσότερο την προσωπικότητά του. Μόνο στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, κάθε χρόνο πάνω από το 80% των μαθητών, πάνω από 2,6 εκατομμύρια παιδιά, περνούσαν τις διακοπές τους σε κατασκηνώσεις με πλούσιο πολιτιστικό και αθλητικό περιεχόμενο. Στην ΕΣΣΔ οι φοιτητές είχαν τις δικές τους κατασκηνώσεις. Για τους εργάτες, που το βράδυ πήγαιναν στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης και το πρωί δούλευαν, η ΕΣΣΔ, εκτός από τη καθιέρωση μειωμένης βδομάδας εργασίας και τις πληρωμένες συμπληρωματικές άδειες, μεριμνούσε και για τις διακοπές τους. Επειδή ακριβώς δεν υπήρχε η μαζική κουλτούρα της εκτόνωσης, αλλά ούτε και η ανάγκη να "ξεφύγει" κανείς από κάτι, οι διακοπές δεν ήταν απλά μια ραστώνη, αλλά υπήρχε δημιουργική αξιοποίηση του χρόνου.

Η μεγάλη προσφορά του σοσιαλισμού δεν αμφισβητείται
Αυτή οφείλεται στο ότι, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες, πυξίδα ήταν η εξασφάλιση της λαϊκής ευημερίας, κομμάτι της οποίας είναι η ανάπαυση και η αναψυχή. Οι καπιταλιστές και τα κόμματά τους δεν αντέχουν σήμερα να αναδεικνύεται η ανωτερότητα του Σοσιαλισμού σε κάθε επίπεδο, γι' αυτό και τον συκοφαντούν με λάσπη και ψέματα. Τρέμουν στην ιδέα πως η εργατική τάξη θα πιστέψει στη δύναμή της και θα τους στείλει εκεί που ανήκουν: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.



από τον Οδηγητή.