Καταγγειλτε blog: Ο παγκόσμιος ηγέτης Μπασάρ Αλ Ασσάντ

Οκτωβρίου 31, 2019

Ο παγκόσμιος ηγέτης Μπασάρ Αλ Ασσάντ

Γράφει η Αντωνέλλα-Ειρήνη Κομνηνού*.

Τα έθνη επιβιώνουν μόνον όταν έχουν πατριώτες ηγέτες και όχι προδότες, όπως υπάρχουν κατά γενική ομολογία στην Ελλάδα. (1). Μετά από την απόσυρση του Φ. Κάστρο, τον θάνατο του Τσάβες και την απαγόρευση που επιβλήθηκε στον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ να προτείνει έναν υποψήφιο στις Ιρανικές προεδρικές εκλογές, φαινόταν ότι δεν υπήρχε άλλος ηγέτης να αντισταθέι την νέα τάξη πραγμάτων. Όμως λίγο αργότερα, η απίστευτη επιμονή και ψυχραιμία του Μπασάρ Αλ-Άσσάντ τον έκαναν τον μοναδικό πρόεδρο στον κόσμο, που επιβίωσε, από μια συντονισμένη επίθεση από ένα τεράστιο αποικιοκρατικό συνασπισμό με τη καθοδήγηση της Ουάσιγκτον. Ο πρόεδρος Ασσάντ, όχι μόνον επιβίωσε, αλλά επανεξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία από τον Συριακό λαό, εκ νέου ως πρόεδρος.

Η διαδρομή του Μπασάρ Αλ Ασσάντ είναι απίστευτη. Αρχικά δεν ήθελε να ασχοληθεί με την πολιτική, για αυτό Έγίνε οφθαλμίατρος. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του αδελφού του Μπασέλ Ασσάντ, επέστρεψε από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου σπούδαζε, και συμφώνησε να υπηρετήσει την πατρίδα και τον πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Χαφέζ Ασσάντ, συναίνεσε ως διάδοχός του, να διατηρηθεί η ενότητα της χώρας. Τα πρώτα χρόνια κυβέρνησης του ήταν μια προσπάθεια να αλλάξει την σύνθεση των κοινωνικών τάξεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό ένα δημοκρατικό σύστημα το οποίο δεν του το ζήτησε κανείς. Υπομονετικά, διέλυσε το αυταρχικό σύστημα του παρελθόντος και ξεκίνησε να εντάξει τον λαό της Συρίας με την δημόσια ζωή.

Δυστυχώς, μόλις ο μεγάλος Σύριος ηγέτης ήρθε στην εξουσία, ενημερώθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αποφασίσει να καταστρέψουν την Συρία. Αμέσως τότε κινήθηκε κυρίως προς την ενίσχυση του Συριακού Αραβικού Στρατού, την ανάπτυξη εξωτερικών συμμαχιών, και προσπάθειες να ματαιώσει την νεοταξική συνωμοσία. Το έτος 2011 ενώθηκαν οι αποικιακές νεοταξικές δυνάμεις κατά του ίδιου προσωπικά και εναντίον της Συρίας. Μεγάλη ήταν η έκπληξή του, στην αρχή των γεγονότων, όταν δέχτηκε μια αντιπροσωπεία από την όπου είχε πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη διαδήλωση, να ακούσει το μοναδικό της αίτημα για την εκδίωξη των Αλαουιτών από τη πόλη. Αηδιασμένος, έθεσε τέρμα στη συνέντευξη και αποφάσισε να υπερασπιστεί μέχρι τέλους τον Συριακό πολιτισμό, και την Συριακή Δημοκρατία, με σύνθημα «να ζήσουμε μαζί». Μέσα σε τρία χρόνια, ο ντροπαλός γιατρός μετατράπηκε σε πολέμαρχο.

Αρχικά υποστηριζόμενος σχεδόν αποκλειστικά από τον στρατό του, και τον λαό του, εξελέγη στην μέση του πόλεμου για μια τρίτη θητεία με το 88,7% των εκφραζόμενων ψήφων, ήτοι το 65% του εκλογικού σώματος. Η ομιλία της ορκωμοσίας του, εκφράζει πόσο πολύ έχει αλλάξει την πορεία των γεγονότων. Τον ιδεαλισμό που εξέφρασε είναι πρώτα η υπηρεσία της δημοκρατικής πατρίδας. Αγωνίστηκε για να υπερασπιστεί αυτούς τους άντρες και γυναίκες που προορίζονταν να ζήσουν κάτω από την φασιστική μπότα μιας θρησκευτικής δικτατορίας στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού. ο Πρόεδρος Ασσάντ, πάλεψε, αγωνίστηκε με την πεποίθεση ότι θα έφτανε στην νίκη, προτιμώντας να πεθάνει για την Συρία και την δικαιοσύνη παρά να δεχθεί την "χρυσή" αλλά ατιμωτική εξορία, που του πρότειναν οι νεοταξίτες.

Αντίθετα με τον πρόεδρο Ασσάντ, οι δικτάτορες Ζίνε ελ-Αμπιντίν Μπεν Αλί και Χόσνι Μουμπάρακ είχαν παραδοθεί με τις πρώτες εντολές της Ουάσιγκτον, και είχαν αφήσει τις χώρες τους στα χέρια των Αδελφών Μουσουλμάνων. Ακόμη χειρότερα, ο Hamad bin Khalifa Al Thani παραιτήθηκε, σαν υπάκουο παιδί, στο πρώτο συνοφρύωμα του Μπαράκ Ομπάμα, προτιμώντας να απολαύσει τον πλούτο του, παρά να πολεμήσει. Ο μεγάλος ηγέτης Άσσαντ άντέξε στα χτυπήματα του ιμπεριαλισμού, και ενώ πλησιάζει η οριστική επικράτηση του, ήρθε η θέληση να προχωρήσει περαιτέρω, να αμφισβητήσει το παγκόσμιο χάος. και να υπερασπιστεί μεταξύ άλλων τον παλαιστινιακό λαό.

Η επανάσταση του Μπασάρ αλ-Άσαντ είναι πρωτίστως ένας παγκόσμιος απελευθερωτικός αγώνας κατά του θρησκευτικού σκοταδισμού, που ενσαρκώνεται στον Αραβικό κόσμο από τις Ουαχαμπιτικές μοναρχίες της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ. Εγγυάται την ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός, ανεξάρτητα από την θρησκεία του και ως εκ τούτου επιβεβαιώνεται ως κοσμικός, δηλαδή, αντιτίθεται στον θρησκευτικό σκοταδισμό. Θεωρεί ότι ο Θεός δεν ασπάζεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη θρησκεία, αλλά ότι η Δικαιοσύνη είναι κοινή για όλους. Στην πραγματικότητα, επιτρέπει την ελεύθερη πίστη στον Θεό, τον οποίο πιστεύει ο κάθε ένας Σύριος, στην ιδιωτική του ζωή, με σκοπό να γίνει η πηγή της δύναμης, που επιτρέπει στον καθένα Σύριο να πολεμήσει εναντίον ενός εχθρού ανώτερου σε δύναμη και να τον νικήσει συλλογικά. Ό Μπασάρ Αλ-Ασσάντ είδε πίσω από τις ενέργειές των νεοταξιτών την επιρροή του διαβόλου, που τους χειραγώγησε, μέσω των δήθεν «Αδελφών Μουσουλμάνων». Το όνομα του Διάβολου κάνει ετυμολογικά αναφορά στο διπλό λόγο που εκφωνεί.

Ο Πρόεδρος Ασσάντ αποσυναρμολόγησε το σύνθημα της «Αραβικής Άνοιξης», που δημιουργήθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για να τοποθετήσει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην εξουσία στο Μαγρέμπ, στο Λεβάντε, και στον Κόλπο. Παντού, η υποτέλεια στον ιμπεριαλισμό ακολουθούταν από τις αποικιακές σημαίες, από εκείνη της Ουαχαμπιτικής μοναρχίας των Senoussi στη Λιβύη, από εκείνη της Γαλλικής εντολής στην Συρία, επικαλουμένη παραδόξως «την επανάσταση» στο πλευρό των τύραννων του Ριάντ και της Ντόχα.

Ο Ασσάντ είναι ο μόνος αρχηγός κράτους στον κόσμο που επιβίωσε από μια συντονισμένη νεοταξική επίθεση, από ένα μεγάλο αποικιοκρατικό συνασπισμό, στον οποίο ηγείται η Ουάσιγκτον.

Ζούμε σε μια εποχή παρακμής, η οποία μειώνει την έννοια του ανθρωπισμού και τον βασικό πυρήνα του παγκόσμιου Ελληνικού πολιτισμού την Ελευθερiα και την αξιοπρέπεια. Προφανώς αυτή η παρακμή δεν προκύπτει από την σημερινή δεινή οικονομική θέση της χώρας μας και των περισσότερων χωρών του κόσμου. Αντίθετα, η οικονομική κρίση είναι απόρροια της γενικής πολιτιστικής-ηθικής παρακμής. Ευτυχώς που σε μια εποχή παρακμής υπάρχουν ακόμη μεγάλοι ηγέτες και αντιστέκονται παγκόσμια τυραννία.

Μπασάρ αλ Άσαντ ο μεγάλος ηγέτης παγκοσμίου βεληνεκούς. Η συνύπαρξη και ο σεβασμός μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων στην Συρία αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο. Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 86% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, ενώ οι Χριστιανοί αντιπροσωπεύουν το 10% και ζουν σε οργανωμένες κοινότητες ανάλογα με το δόγμα που ακολουθούν.

Ως επίσημες αργίες του κράτους γιορτάζονται εξίσου οι Μουσουλμανικές και οι Χριστιανικές, με την αρμονική συμβίωση των δύο θρησκευτικών ομάδων να αποτυπώνεται και στα μνημεία. Είναι χαρακτηριστικό πως στο Τζαμί της Συρίας, το οποίο συγκαταλέγεται στα μνημεία της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής, βρίσκεται σε ειδική θήκη η Κεφαλή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η οποία τιμάται και από μουσουλμάνους πιστούς. Επίσης ιδιαίτερος σεβασμός υπάρχει στην εορτή του Αγίου Γεωργίου, και ο Προφήτης Ηλίας. Οι σχέσεις Ελλάδας Συρίας έχουν κοινή πορεία κάτω από τον Οθωμανικό επεκτατισμό.

Οι μουσουλμάνοι, οι Αλεβίτες, οι Χριστιανοί και όλες οι θρησκευτικές μειονότητες είναι υποστηρικτές του Άσαντ, γιατί είναι ο εγγυητής της ομαλότητας και της ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ τους. Γνωρίζουν ότι ενενδεχόμενη πτώση του θα οδηγήσει στην πλήρη εξολόθρευση και την θανάτωσή τους από τους φανατικούς φονταμελιστές στην περίπτωση που οι τελευταίοι καταλάβουν την εξουσία.

Για αυτό πολεμούν με φανατισμό για να σώσουν την πατρίδα τους και να επιστρέψουν στην ευημερία του παρελθόντος. H εθνικά απαράδεκτη απουσία της Ελλάδας από την Συρία. Ολέθρια εiναι η πολιτική που έχει ακολουθήσει υπό κατοχή προτεκτοράτο της Ελλάδος απέναντι στην μοναδική σύμμαχο χώρα του έθνους μας την Συρία. Είμαστε μια από τις ελάχιστες χώρες διεθνώς που έχουμε αποκοπεί εντελώς από την μοναδική φίλη χώρα όπου ζουν πολλές χιλιάδες Έλληνες πολίτες και δύο εκατομμύρια Χριστιανοί οι οποίοι στρατεύονται στο πλευρό της νόμιμης κυβέρνησης Άσαντ.

Η Ελλάδα είναι μια από τις τέσσερις συνολικά Ευρωπαϊκές χώρες που έχουν αποπέμψει την πρεσβεία της Συρίας. Από το 2012, η Ελληνική κυβέρνηση αφού έκλεισε την Πρεσβεία μας στη Δαμασκό, ζήτησε από την εδώ πρέσβη της Συρίας να φύγει. Οι άλλες 3 Ευρωπαϊκές χώρες που απέπεμψαν την πρεσβεία της Συρίας είναι, η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Μεγάλη Βρετανία. Η Ελλάδα λάμπει δια της απουσίας της όσον αφορά οποιαδήποτε φιλανθρωπικού, ελεγκτικού ή πολιτικού τύπου αποστολή στην βασανισμένη χώρα.

Ο ισχυρότερος σύμμαχος της κυβέρνησης Άσαντ είναι η Σιιτική Χεζμπολάx, η οποία προστατεύει τους Αλεβήτες, τους Χριστιανούς και τις άλλες θρησκευτικές μειονότητες που έχουν γίνει στόχος των εξτρεμιστών του ISIS. Τον Μπασάρ Άσαντ υποστηρίζουν και οι φιλειρηνικοί Σουνίτες με επικεφαλής τον Μεγάλο Μουφτή της Δαμασκού. Επίσης στο πλευρό της κυβέρνησης μάχονται και τα δύο Κομουνιστικά Κόμματα της Συρίας, όπως και το σοσιαλιστικό κόμμα Μπάαθ. Το ορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιόχειας στηρίζει την δημοκρατική κυβέρνηση Άσαντ λόγω και των διωγμών-σφαγών των χριστιανών από το Ισλαμικό κράτος. Το ίδιο ισχύει και με την καθολική εκκλησία.

Ο καθολικός Επίσκοπος στο Χαλέπι Antoine Audo, μιλώντας στη Γενεύη, δήλωσε ότι : "Oι Χριστιανοί της Συρίας στηρίζουν τον Άσαντ ο οποίος πάντα σεβάστηκε τα δικαιώματα των χριστιανών και τους υπερασπίστηκε, όταν με την υποστήριξη της Δύσης, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, έφθασαν οι τρομοκράτες στη Συρία και τους δολοφονούσαν.

Κλείνοντας να περάσουμε να δούμε τι αναφέρει σχετικά, ο κατά γενική ομολογία όλων των πατριωτών, κορυφαίος Έλληνας σε ηθική, παιδεία, θάρρος, αξιοπρέπεια, ευρηματικότητα-δημιουργικότητα, προσφορά την δεκαετία που διανύουμε ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος :

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

https://kataggeilte.blogspot.com/2019/10/blog-post_3776.html