Μεγάλες Ιστορικές προσωπικότητες. Μάρκος Λικίνιος Κράσσος : "Δεν υπήρξε, και δεν θα υπάρξει ποτέ, δικαιοσύνη, σε αυτό τον κόσμο.

Γιατί δεν θα υπάρξει ποτέ δικαιοσύνη, σε αυτό τον κόσμο ;

Στα χρόνια της μεγάλης ακμής του Ρωμαικού κράτους με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, έζησε μεταξύ πολλών άλλων επιφανών, και ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος.


Ο Μάρκος Κράσσος ήταν ο πλουσιότερος Ρωμαίος της αυτοκρατορίας, και ένας από τους εξυπνότερους πολίτες.

Την περιουσία του την έκανε με αδικίες, βία, απειλές, εκβιασμούς, αισχροκέρδεια, δηλαδή με όλους τους γνωστούς τρόπους τους οποίους χρησιμοποιούν από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα όλοι όσοι πιστεύουν στον Εωσφόρο. Εκείνη την εποχή οι σκλάβοι της Ρωμαικής "δημοκρατίας" δεινοπαθούν πάρα πολύ από τον Ρωμαικό ζυγό. Μεταξύ όλων αυτών των άτυχων ανθρώπων ήταν και ο Σπάρτακος. Τους σκλάβους οι Ρωμαίοι τους χρησιμοποιούν για κάθε είδους σεξουαλική ανωμαλία προς τιμήν του Δια και των άλλων δαιμόνων. Επίσης τους κακοποιούν-εκμεταλεύονται με κάθε μέσο και τρόπο. Ενδεικτικό ήταν ότι τους θυσίαζαν και στους δαίμονες του δωδεκαθέου. Ο Ρωμαικός ζυγός είναι αφόρητος-αβάσταχτος. Ένας από τους τρόπους με τους οποίους χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι τους σκλάβους, ήταν για να τους έχουν ως μοναμάχους στις αρένες της αυτοκρατορίας, για την διασκέδαση των "ευγενών" και του λαού.

Σε κάποια χρονική στιγμή μερικοί μονομάχοι, με αρχηγό τον Σπάρτακο θα επιτύχουν να απελευθερωθούν από τα Ρωμαικά δεσμά της δουλείας. Ένα από τα ενδεικτικά χαρακτηριστικά όλων των εωσφοριστών ήταν και είναι πάντοτε η αλαζονεία και η υπεροψία. Για αυτό και οι αρχαίοι Ρωμαίοι, υποτιμούν τους επαναστατημένους, διότι όχι μόνον δεν τους θεωρούν ανθρώπους, αλλά δεν τους υπολογίζουν ούτε ως κτήνη. Την αλαζονική-εωσφορική τους συμπεριφορά θα την πληρώσουν πάρα πολύ άσχημα χάνοντας πραίτορες, υπάτους, στρατηγούς, αξιωματικούς και αρκετές χιλιάδες Ρωμαίων στρατιωτών κατά τις μάχες που ακολούθησαν.
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επαναστατών στάλθηκε ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος. Ο Κράσσος ήταν ένας πάρα πολύ φιλόδοξος και έξυπνος άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να φτάσει πάρα πολύ ψηλά. Επέδειξε πολύ μεγάλες αρετές. Φημιζόταν για την ψυχραιμία του. Δεν υποτιμούσε ποτέ κανέναν από τους αντιπάλους του, στα πεδία των μαχών. Επίσης ο Κράσσος ήξερε ότι για να επιτύχεις πολύ μεγάλους στόχους έπρεπε να έχει υπομονή, ψυχραιμία, παρατηρητικότητα και ισχυρούς συμμάχους. Γνώριζε ο Κράσσος ότι στην πολιτική και στον πόλεμο χωρίς ισχυρούς και ικανούς συμμάχους δεν είναι δυνατόν να επιβιώσεις και να διακριθείς.

Στα πλαίσια όλων αυτών των στόχων έκανε συμμαχία με τον ανερχόμενο τότε, Γαιο Ιούλιο Καίσαρα και τον Πομπήιο. O Kράσσος ως μεγάλος πολιτικός έδωσε στον Γναιο Πομπήιο το δικαίωμα, τελείως άδικα να καρπωθεί την νίκη, επί των επαναστατημένων σκλάβων και να τελέσει θριαμβευτική είσοδο στην Ρώμη. Αυτή η νίκη έγινε καθαρά από τις λεγεώνες του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου. Όμως εκείνος γνώριζε πολύ καλά πότε να υποχωρεί και να κάνει συμμάχους. Αυτό όχι μόνο για να επιβιώσει στρατιωτικά-πολιτικά αλλά και για να διεκδικήσει περισσότερα και σημαντικότερα πράγματα στο μέλλον, σε αξιώματα και δόξα. Δίδαξε με την σειρά του, πως θυσίασε τα λιγότερα, για τα περισσότερα και πιο σημαντικά πράγματα. Επίσης δίδαξε το πόσο σημαντικό είναι να έχεις υπομονή στον πόλεμο, στην πολιτική και στην ζωή. Χωρίς συμμάχους δεν φτάνεις πουθενά δεν πετυχαίνεις τίποτα.


Για αυτό έδωσε την δόξα της νίκης επί του Σπάρτακου στον Πομπήιο. Επίσης ήξερε καλά ότι την εξουσία στην ανθρωπότητα, ασκούσαν και θα συνεχίσουν να το κάνουν, οι Φοίνικες-παγανιστές. Αυτό είναι κάτι το οποίο συμβαίνει και στην εποχή μας.Ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος ως ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος, και εωσφοριστής, γνώριζε ότι όσο θα υπάρχουν παγανιστές σε αυτόν τον πλανήτη, δεν θα υπάρξει ποτέ δικαιοσύνη, ειρήνη, αγάπη, λογική και τάξη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.


Αυτό διότι το εωσφορικό δωδεκάθεο είναι η θρησκεία της ανομίας, της αταξίας, της αδικίας, τους μίσους, της καταστροφής και πάσης φύσεως ανωμαλίας.

     

Ο παγανισμός εκτός από τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, συμπαρέσυρε στην καταστροφή και την Ρωμαική αυτοκρατορία. Μια από τις βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της σεξουαλικής διαφθοράς και της δουλείας.


Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της κοινωνίας και οικονομίας, καθώς λειτούργησε αποτρεπτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων. Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη. Οι απλοί Ρωμαίοι στην πλειοψηφία τους ήταν άνεργοι. Ήταν μια εξαθλιωμένη μάζα, μία υποταγμένη τάξη, που το μόνον που ζητούσε ήταν σεξ, σεξουαλική διαφθορά, άρτο και θεάματα. Επίσης μεταξύ πολλών άλλων δεινών, η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.

Οι φόροι κατέστρεφαν όσους είχαν εργασία, δημιουργώντας νέους ανέργους, ενώ οδηγούσαν τους δανειολήπτες που αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, στο καθεστώς της δουλείας. Η απόγνωση των εξαθλιωμένων τους οδήγησε αρκετές φορές σε επαναστατικά κινήματα. Τα κινήματα αυτά δεν είχαν σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος, καθώς, ήταν μια μορφή πίεσης επάνω στην ανωτάτη Ρωμαική τάξη προκειμένου να δώσει μια μικρή οικονομική ανάσα.


Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική-σεξουαλική
διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός, υπήρξαν άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την σήψη, την παρακμή, την απελπισία, την αδιαφορία και την αδράνεια. Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη Ρωμαική αυτοκρατορία.

Η ηθική κατρακύλα ήταν εμφανέστατη στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας. Αρχηγοί στην διαφθορά ήταν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Ο ένδοξος στρατηγός και αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρ, και στενός συνεργάτης του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου διατηρούσε χαρέμια γυναικών στο παλάτι του. Πριν να γίνει αυτοκράτορας διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον βασιλιά της Βυθινίας Νικόδημο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα αχαλίνωτα όργια τους έμειναν στην ιστορία. Οι πρόστυχες δεν βρίσκονταν μόνον στα παλάτια των αυτοκρατόρων αλλά σχεδόν σε όλα τα σπίτια των ευγενών-αξιωματούχων Ρωμαίων.

Ακόμη ο Ιούλιος Καίσαρ σοδομίστηκε από τον Τιβέριο, ο οποίος ήταν γιος του Μάρκου Κράσσου. Η αιτία του σοδομισμού ήταν η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης στην στρατιωτική ιεραρχία, στις Ρωμαϊκές λεγεώνες του Κράσσου. Οι Ρωμαίοι επιδιδόταν με πάθος σε κάθε είδους σεξουαλική ανωμαλία. Ταυτόχρονα διατηρούσαν χαρέμια από όμορφες σκλάβες.


Τα έκφυλα όργια επάνω στα αγορασμένα σώματα των δυστυχισμένων γυναικών ήταν απερίγραπτα. Οι σκλάβοι δεν ήταν άνθρωποι, ούτε καν ζώα, ήταν res, (πράγματα), και τα αφεντικά τους μπορούσαν να τους κάνουν ότι επιθυμούσαν. Άλλωστε για μία μεγάλη περίοδο ήταν σε θέση να βρουν πολλούς νέους σκλάβους και σκλάβες, σε πολύ χαμηλή τιμή. Όταν ήθελαν να προσφέρουν θυσίες στους θεούς προτιμούσαν να θυσιάζουν δούλους και όχι ζώα γιατί τα αυτά κόστιζαν περισσότερο από τους δούλους. Ο Οκτάβιος διέταξε να σφάξουν στον βωμό του Καίσαρα 300 δούλους. Ο Πομπήιος έδωσε εντολή να ρίξουν στη θάλασσα πολλούς δούλους για θυσία στον Ποσειδώνα . Η έκφυλη άρχουσα Ρωμαική τάξη στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια.


Εξαντλημένοι μετά από τόσες παραλυσίες έπεφταν σε βαριά μελαγχολία. Πολλοί Ρωμαίοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους ανήθικες απολαύσεις, και από τον τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ήταν σωματικά-ψυχικά ράκη, και περίμεναν, μία καινούρια ζωή. Φυσικά υπήρχαν ορισμένοι Ρωμαίοι που ένιωθαν ντροπή για όσα γίνονταν γύρω τους, ακόμη και για τους σκλάβους αισθάνονταν οίκτο. Δυστυχώς όμως αυτοί, ήταν πολύ λίγοι για να επηρεάσουν τις εξελίξεις.

Ο ηθικός ξεπεσμός, δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς έφτανε ως τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους έκαναν ότι μπορούσαν, προκειμένου και αυτές να ανέβουν στην κλίμακα της ανηθικότητας και του εκφυλισμού. Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες συναγωνιζόταν στην πορνεία, η οποία είχε πάρει ανεξέλεγκτες και φοβερές διαστάσεις. Η ανηθικότητα και τα όργια όμως, έχουν κι αυτά τα όριά τους. Για αυτό αηδιασμένοι και αυτοί απ’ αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαικό τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία άλλη, διαφορετική ζωή σε μία στον Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιησού Χριστό.

Ενδεικτικό ήταν το πολύ άσχημο τέλος που εiχε η εξαδέλφη του Μάρκου Κράσσου, η Λικίνια, η οποία συμμετείχε σε σεξουαλικά όργια, με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή της. Η νεοταξική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ιδρύθηκε από Φοίνικες-Ιουδαική καταγωγής, δωδεκαθεϊστές στην αρχαία Ρώμη, στην θέση της διαλυμένης από τον Έλληνα Μακεδόνα Μέγα Αλέξανδρο, Περσικής αυτοκρατορίας. (1)



Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί με μεγάλη υπερηφάνεια δήλωναν δημόσια ότι η αρχαία Ρώμη, είναι η νέα πόρνη Βαβυλώνα. Η Αρχαία Βαβυλώνα ήταν παλαιότερο παγκόσμιο κέντρο του σατανισμού. Ο σκοπός της δημιουργίας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν η κατάκτηση της Ελλάδος και η δημιουργία του παγκόσμιου κράτους (pax romana). Ακόμη οι εωσφοριστές-νεοταξίτες ήθελαν με την δημιουργία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, να κερδίσουν χρόνο, ώστε να επανασυστήσουν την ανατολική εωσφορική Περσική αυτοκρατορία. Στην αυτοκρατορική εποχή ο Ελληνισμός είχε ήδη ολοκληρωθεί στην φιλοσοφική σκέψη, και γεωπολιτικά. Οι Εσωτερικές διαμάχες, από τους εμφυλίους πολέμους, τους οποίους υποκινούσε τον Φοινικικό μαντείο των Δελφών, η σεξουαλική διαφθορά και οι αδυναμίες, κατά την αρχαία κλασική εποχή, τον είχαν οδηγήσει προ πολλού στην παρακμή και στην πτώση. Τα ηνία ανέλαβε η Ρώμη που είχε εκείνη την εποχή εξελληνιστεί σε μεγάλο βαθμό. Οι Έλληνες δεχόμενοι πλέον τον Χριστιανισμό, έχουν αναστηθεί πνευματικά και ηθικά.

Αντιθέτως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με την σειρά της σάπιζε, πνευματικά, ηθικά και κατ’επέκτασιν πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά, εξαιτίας του εωσφορικού δωδεκαθέου. Όλο αυτό το διάστημα που σταδιακά έσβηνε η αρχαία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Έλληνες αναστήθηκαν πνευματικά, ηθικά μέσω του χριστιανισμού, της ηθικής ζωής και των χρηστών ηθών. Το κομβικό σημείο για την αλλαγή της παγκόσμιας ιστορίας είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος. Ως ένα τεράστιο πολιτικό μυαλό είδε το τέλος της σχεδόν ετοιμοθάνατης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εξαιτίας του εωσφορικού δωδεκαθέου. Θέλοντας να κρατήσει το Ρωμαϊκό κράτος στην ζωή, ώστε να μην έχει το άδικο τέλος του αρχαίου Ελληνικού κόσμου, πήρε την ιστορική απόφαση να παραδώσει την διοίκηση του κράτους στους αναγεννημένους από τον Χριστό και τον Πλάτωνα Έλληνες. Ήξερε πολύ καλά ο Άγιος Κωνσταντίνος ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα ανανεώσει σε πνευματικό, ηθικό, πολιτικό, στρατιωτικό, κοινωνικό επίπεδο, το ετοιμοθάνατο Ρωμαϊκό κράτος.


Έπειτα είχε το παράδειγμα των αρχαίων Ελλήνων που σάπισαν ηθικά, πνευματικά από το δωδεκάθεο και την σεξουαλική διαφθορά, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο “θρησκευτικό” λατρευτικό τυπικό των εωσφοριστών από την πρώτη φορά που λάτρεψαν τον Εωσφόρο ως θεό τους, στον πλανήτη γη. Για αυτούς τους λόγους οι αρχαίοι Έλληνες δεν μπόρεσαν να αντιτάξουν καμιά απολύτως αντίσταση ενάντια στους Ρωμαίους κατακτητές και έπεσαν κατ’ ουσίαν αμαχητί. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι αρχαίοι Ρωμαίοι βρέθηκαν ακριβώς στην ίδια κατάσταση, εξαιτίας του δωδεκαθέου. Όμως με το που γνώρισαν οι πρόγονοι μας τον χριστιανισμό αμέσως άλλαξαν τα δεδομένα για το έθνος μας .

Το βασικό σημείο αλλαγής της παγκόσμιας ιστορίας, ήταν ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων εγκατέλειψε το εωσφορικό φοινικικό δωδεκάθεο για να ασπαστεί τον μοναδικό αληθινό θεό δημιουργό. Τον αληθινό θεό δημιουργό τον αναγνώριζαν και τον δίδασκαν όλοι οι Έλληνες φιλόσοφοι, με προεξέχοντα τον Ύπατο των φιλοσόφων τον Αριστοκλή. Το έθνος μετά από την εισβολή των σκλάβων από την Αίγυπτο που ήταν σημιτικής καταγωγής, άρχισε να οδηγείται αργά και σταθερά προς τον αφανισμό. Αυτό διότι επέβαλλαν το εωσφορικό δωδεκάθεο καθώς και πάσης φύσεως τρέλα ανωμαλία και καταστροφή .

Μέσα από την απίστευτη σεξουαλική διαφθορά, τις ανθρωποθυσίες και τον θεσμό των δούλων το Ελληνικό έθνος δεν είχε καμιά ελπίδα επιβιώσως. Εκτός από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και ένα μικρό κομμάτι γνησίων Ελλήνων η μεγάλη πλειοψηφία ακολουθούσε τον εωσφορισμό και το ξενόφερτο από την Αίγυπτο δωδεκάθεο. Οι συνέπειες του εωσφορισμού ήταν να σαπίσει ηθικά και πνευματικά ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος. Η κατάληξη ήταν να ακολουθήσει η πολιτική, η στρατιωτική και η κοινωνική διάλυση του Ελληνικού έθνους. Εκτός από τα προαναφερόμενα, οι Φοίνικες εωσφοριστές από την Αίγυπτο προκάλεσαν τρομερούς εμφύλιους σπαραγμούς μεταξύ των αρχαίων Ελληνικών πόλεων.

Σύμφωνα με τον πατέρα της ιστορίας τον Ηρόδοτο, (Β Βιβλίο, Ευτέρπη), οι Φοίνικες ήρθαν από την Αίγυπτο, από το 1519 π.Χ. και μετά. Εκείνοι κατέκτησαν δια της βίας Στερεά Ελλάδα, και Πελοπόνησο και επέβαλαν το εωσφορικό δωδεκάθεο. Η βίαιη επιβολή του σατανικού δωδεκαθέου, άγγιξε τα όρια γενοκτονίας στην Ελληνική επικράτεια. Τα αρχαία χρόνια, μεταξύ άλλων έλαβαν χώρα, φοβεροί εμφύλιοι πόλεμοι, τους οποίους πάντοτε υποκινούσε το Φοινικικό ιερατείο των Δελφών. Κατά την εποχή των Περσικών πολέμων το εωσφορικό Φοινικικό μαντείο των Δελφών, ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών και καλούσαν τους Έλληνες, μέσω ψευδοχρησμών να μην πολεμήσουν. Η Ελλάδα ήταν το κέντρο του πολιτισμού, εντούτοις όλοι οι σημαντικοί αρχαίοι Φιλόσοφοι διώχθηκαν, φονεύθηκαν και δημεύτηκαν οι περιουσίες τους.

Όταν θα έρθουν οι εωσφοριστές-νεοταξίτες, οι Ρωμαίοι να κατακτήσουν την Ελλάδα θα βρούνε τους Έλληνες εντελώς αδύναμους, σε άθλια κατάσταση χωρίς να είναι σε θέση να αντισταθούν και να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Ανθρωποθυσίες, σεξουαλική διαφθορά, ο θεσμός της δουλείας και οι εμφύλιοι εξάντλησαν σε θανάσιμο βαθμό το έθνος των Ελλήνων. Ουδέποτε είχε βρεθεί το Ελληνικό έθνος σε παρόμοια κατάσταση από την ημέρα που είχε δημιουργηθεί.

Μόνον δύο φορές έχει γίνει αυτό από καταβολής κόσμου κατά την αρχαία εποχή αλλά και την εποχή την οποία διανύουμε εμείς σήμερα. Χωρίς καμία απολύτως αντίσταση οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα. Ότι δεν πέτυχαν οι αλλοδαποί Φοίνικες δωδεκαθεϊστές με την Περσική αυτοκρατορία, την Εσθήρ και τον Μαρδοχαίο, το κατόρθωσαν με το νέο τους δημιούργημα την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Εν τούτοις σχεδόν από την ημέρα κατακτήσεως του Ελληνικού έθνους, θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τους αρχαίους Ρωμαίους. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αποσυντίθεται αργά και σταθερά όπως είχε γίνει προηγουμένως με τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

Η ανάσταση Ελληνικού έθνους έγινε με τον ερχομό όμως του Χριστού και τις διδασκαλίες των αποστόλων .

Οι Έλληνες θα ασπαστούν τον χριστιανισμό και θα αναστηθούν ηθικά πνευματικά και στην συνέχεια σε όλους τους τομείς. Όταν στην θέση του Φοινικικού Αιγυπτιακού δωδεκαθέου πήρε ο χριστιανισμός και η αρχάια Ελληνική παιδεία, άλλαξε ριζικά η παγκόσμια ιστορία και σώθηκε ο πλανήτης και ένα μέρος των ανθρώπων από τον ολοκληρωτικό αφανισμό. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου. Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν, ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα.

Ο Χριστός και ο Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι Άγιοι της Ορθοδοξίας κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή και του Αριστοτέλη, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική.


Σκεφτείτε ότι ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος. Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία, ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαικής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρείς Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαικής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθειστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το εωσφορικό Φοινικικό δωδεκάθεο.

Μέσα από της Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας.

Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραικό στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού Ελληνικού πολιτισμού και της αυτοκρατορίας. Ο Χριστιανισμός μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαική αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα, στους περισσότερους τομείς. Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα ,όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρωτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας. Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως εωσφορικό και ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μεσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή.


Οι πατέρες της Εκκλησίας διότι σπούδασαν στην αρχαία Αθήνα, καθώς και σε άλλα μέρη, ενώ υπήρξαν για λίγο διάστημα πρωτού να γίνουν ιερείς, επαγγελματίες ρήτορες-σοφιστές, αντιλήφθηκαν αμέσως την αξία του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος. Χρησιμοποίησαν τις αξίες και τα ιδανικά των φιλοσόφων και ειδικά του Αριστοκλή για να δημιουργήσουν την παγκόσμια, Χριστιανική, Ελληνορωμαική αυτοκρατορία.

Aξιοποίησαν στο έπακρο την Ελληνική γλώσσα για να γράψουν όλα τα υψηλού επιστημονικού, φιλοσοφικού και πνευματικού επιπέδου έργα τους. Ο Άγιος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος έδωσε 880 χρόνια παράταση ζωής στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με μια απίστευτη πολιτική ενέργεια. Εξαιτίας της αποφάσεως του Αγίου συνέβη ένα απίστευτο γεγονός ,στα παγκόσμια χρονικά. Οι Έλληνες του μεσαίωνα από σκλάβοι του Ρωμαϊκού κράτους, έγιναν διοικητές του, χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσουν έστω ένα δευτερόλεπτο. Όλα αυτά γιατί είχαν θρησκεία την Ορθοδοξία, πολιτισμό τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, ρήτορες, σοφιστές,
πανεπιστήμονες. Ο συνδυασμός αυτών των δύο έφερε τα χρηστά ήθη ζωής, χωρίς καθόλου σεξουαλική διαφθορά. Τα χρηστά ήθη της ζωής των Έλλήνων, είναι το πανάρχαιο διαχρονικό μυστικό, για την επιβίωση του έθνους στο πέρασμα των αιώνων. Ταυτόχρονα όμως είναι το κλειδί όλων των μεγάλων Ελληνικών στρατιωτικών, πολιτικών, κοινωνικών επιστημονικών επιτυχιών από καταβολής του Ελληνικού έθνους. Οι Έλληνες με το που αναλαμβάνουν την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, έχουν πλήρη συνείδηση της πολιτισμικής και θρησκευτικής ανωτερότητας τους.

Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οι Έλληνες ότι εξαιτίας του Χριστού, του Πλάτωνα και των χρηστών ηθών απελευθερώθηκαν χωρίς να πολεμήσουν.


Δεν έφτανε όμως αυτό αλλά έγιναν διοικητές στο κράτος που πριν ήταν σκλάβοι . Τώρα πλέον οι Έλληνες είναι Ρωμαίοι αυτοκράτορες υπήκοοι, διοικούν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι τίτλοι Ρωμαίος αυτοκράτορας, στρατηγός, αξιωματούχος, ήταν αρχικά διοικητικοί τίτλοι για τους Έλληνες του μεσαίωνα.

Αυτό γιατί η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν ήταν δικό μας δημιούργημα αλλά των Ρωμαίων μέχρι που κάποιος από αυτούς μας παρέδωσε την διοίκησή της. Σε περίπτωση που οι ιεροί και άγιοι προγονοί μας άλλαζαν την ονομασία από Ρωμαϊκή σε Ελληνική αυτοκρατορία αμέσως θα χάναμε την εξουσία στα περισσότερα εδάφη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι τίτλοι αυτοί ήτανε πολιτικοί, στρατιωτικοί για να ασκούν οι Έλληνες την εξουσία στην παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Παράλληλα ήταν οι ανώτατοι τίτλοι τιμής -πολιτιστικής ανωτερότητας για το έθνος μας.


Ο παγκόσμιος χαρακτήρας της Ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας εδραιώνεται σταθερά μέσα από την οικουμενική χριστιανική ιδέα. Ο σκοπός των Ελλήνων του Ρωμαϊκού κράτους είναι η ενοποίηση του πληθυσμού της μέσω της χριστιανικής πίστεως.

Η Ορθοδοξία ήταν το βασικό στοιχείο συνοχής της για να αντιμετωπίσει τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Η πολιτική ιδεολογία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας θεμελιώθηκε επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Η βασική αρχή της πολιτικής Ρωμαϊκής θεωρίας ήταν η Pax Romana, η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των λαών, κατάργησε τα σύνορα των εθνών και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε ο Χριστός. Οι Έλληνες ήταν οι κληρονόμοι και οι συνεχιστές στην διοίκηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ,από σεβασμό στον κληροδότη και εθνικό ευεργέτη τον Άγιο Κωνσταντίνο ,όφειλαν να χαράξουν την ίδια πολιτική πορεία πάντα με βάση την ίδια αρχή. Το Ρωμαϊκό δίκαιο, η Ρωμαϊκή κρατική διοίκηση -οργάνωση, η χριστιανική ηθική-πίστη μαζί με την πνευματική παράδοση του Ελληνισμού, ήταν πλέον οι βάσεις του Ρωμαϊκού κράτους.


Η Ελληνική αυτοκρατορία συνέχισε τον Ελληνικό πολιτισμό σε παιδεία, γλώσσα, ήθη, έθιμα μέσα σε ένα κράτος με τα πολιτικά αξιώματα των αρχαίων αλλοδαπών Ρωμαίων της Ιταλίας.

Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού ,του Αγίου Κωνσταντίνου και των τριών ιεραρχών ,μαζί με τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης. Πάνω από όλα η αυτοκρατορία ήταν η κοιτίδα και το παγκόσμιο κέντρο διάδοσης της χριστιανικής θρησκείας. Ο στόχος ήταν η διδαχή των χριστιανικών ευαγγελίων και η σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Οι Έλληνες είναι πλέον οι παγκόσμιοι ηγέτες όλων των άλλων εθνών.

Αυτό σημαίνει πως όλοι οι λαοί όφειλαν σεβασμό στους παγκόσμιους Έλληνες και στον παγκόσμιο πολιτισμό τους (Pax Romana-Pax Hellas). Oι υπόλοιποι λαοί έδειξαν σεβασμό στα επιτεύγματα των Ελλήνων του μεσαίωνα, που από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους χωρίς να πολεμήσουν ούτε δευτερόλεπτο. Αυτό το έκαναν οι προγονοί μας με μοναδικά στηρίγματα τον Χριστό και τον Πλάτωνα.

Οι προγονοί μας προκαλούν δέος στα υπόλοιπα έθνη, τα οποία αναγνώριζαν ως ανώτατη παγκόσμια αρχή την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η αλλαγή του χριστιανισμού από τον εβραϊκό στον Ελληνικό πολιτισμό έφερε την οικουμενικότητα έφερε την του Ευαγγελικών διδαχών. Συνέβαλε ο χριστιανισμός στην εκ θεμελίων μεταμόρφωση του Ελληνικού πολιτισμού που υπήρξε η κορύφωση της ανθρώπινης προόδου και ο οποίος καταστράφηκε από το εωσφορικό δωδεκάθεο .

Ο χριστιανισμός μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρο το Ελληνικό έθνος, διότι εξαρχής ο χριστιανισμός ταυτίστηκε με τον Ελληνισμό. Με αυτά τα δεδομένα οι προγονοί μας θα ασκήσουν τεράστια επιρροή σε όλους τους λαούς που κατοικούσαν εντός καθώς και εκτός της Ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο παγκόσμιος χαρακτήρας της Ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας εδραιώνεται σταθερά μέσα από την οικουμενική χριστιανική ιδέα. Ο βασικός σκοπός του Ρωμαϊκού κράτους είναι η ενοποίηση του πληθυσμού της αυτοκρατορίας αλλά και των υπολοίπων λαών μέσω της χριστιανικής πίστης.

Η Ορθοδοξία ήταν το βασικό στοιχείο συνοχής της για να αντιμετωπίσει τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών. Η πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας θεμελιώθηκε επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Η βασική αρχή της πολιτικής Ρωμαϊκής θεωρίας ήταν η Pax Romana, η αιώνια και παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι-

Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος

Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν οπού θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθίσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ;

Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμποδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.


Οι Εωσφοριστές της νέας τάξης πραγμάτων, εδώ και αιώνες, συνεχίζουν επιδεικτικά, εξαιτίας της αλαζονείας και της αμάθεια τους, να αγνοούν τον σπουδαιότερο και τον πιο αρχαίο νόμο. Αυτός είναι ότι το κακό πάντοτε στην αρχή, επικρατεί, όμως πάντοτε στο τέλος ηττάται. Σε Διαφορετική, περίπτωση, εάν δεν ίσχυε, αυτό το πανάρχαιο αξίωμα, θα είχε αφανιστεί η Ελλάδα, από τα αρχαία χρόνια.

(1)

Η ΤΡΟΙΑ . ΜΙΑ ΙΟΥΔΑΙΟΦΟΙΝΙΚΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ - ΑΡΧΑΙΑ ...