Προβληματισμό προκάλεσαν μια σειρά από άρθρα τα οποία υποστηρίζουν πως το γνωστό παυσίπονο παρακεταμόλη ενοχοποιείται για την πρόκληση αυτισμού όταν λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Το είδαμε στα: protothema.gr, topontiki.gr, pronews.gr, ygeiamou.gr
Είναι αλήθεια;
Ο ισχυρισμός περί «παυσίπονου που ενοχοποιείται για αυτισμό» βασίζεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες στο peer-reviewed περιοδικό JAMA Psychiatry. Σύμφωνα με τη έρευνα, η έκθεση μιας εγκύου στην παρακεταμόλη (μια ουσία η οποία λειτουργεί ως παυσίπονο και η οποία χορηγείται συχνά κατά την εγκυμοσύνη), μπορεί να προκαλέσει «Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας» (ΔΕΠΥ) καθώς και διαταραχές αυτισμού στο παιδί που θα γεννηθεί. [πηγή]
Οι ερευνητές μέτρησαν τα επίπεδα παρακεταμόλης, καθώς και χημικών παραγώγων της μετά το μεταβολισμό, στους ομφάλιους λώρους 1,000 μωρών μετά τη γέννα. Στη συνέχεια συνέκριναν τα επίπεδα αυτά με τη πιθανότητα εμφάνισης Διάσπασης Προσοχής, αυτισμού και λοιπών αναπτυξιακών δυσλειτουργιών.
Η μελέτη βρήκε ότι τα μωρά με υψηλότερα επίπεδα παρακεταμόλης, και παράγωγων ουσιών, στον ομφάλιο λώρο ήταν πολύ πιο πιθανό να διαγνωστούν με ΔΕΠΥ ή αυτισμό. Ωστόσο η μελέτη είχε ορισμένους βασικούς περιορισμούς με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα κριτήρια επιλογής των μητέρων, καθώς στο πλαίσιο της μελέτης 2 στα 3 παιδιά έλαβαν διάγνωση ΔΕΠΥ και αυτισμού, ποσοστό το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα περιμέναμε να δούμε σε τυχαίο δείγμα του πληθυσμού.
Το βασικό σημείο προσοχής όμως είναι ότι η μελέτη δεν εδραίωσε πως η παρακεταμόλη ήταν το αίτιο των διαγνώσεων ΔΕΠΥ και αυτισμού. Το συγκεκριμένο σφάλμα, γνωστό και ως «πλάνη της ψευδούς αιτίας» είναι πολύ συχνό στο πλαίσιο ανάλυσης μελετών κοορτής. Η συγκεκριμένη ομάδα μελετών, στην οποία ανήκει και η υπό εξέταση έρευνα, μπορούν να δείξουν συσχετισμό μεταξύ της έκθεσης σε μια ουσία και ένα αποτέλεσμα αλλά δε μπορούν να εδραιώσουν σχέση αίτιου-αιτιατού μεταξύ τους, δηλαδή δε μπορούν να δείξουν ότι η ουσία ευθύνεται για το αποτέλεσμα. Αυτός ο περιορισμός υπάρχει γιατί στο πλαίσιο ανάλυσης των μελετών κοορτής υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι δεν υπολογίζονται και οι οποίοι μπορεί να είναι τα αίτια για το εκάστοτε αποτέλεσμα που παρατηρείται. Τους εν λόγω περιορισμούς καθώς και επιπλέον παρατηρήσεις σχετικά με τη μελέτη ανέφεραν και οι ίδιοι οι ερευνητές. [πηγή]
Τα συμπεράσματα αυτά καθώς και μια ανάλυση του τύπου μελέτης και των περιορισμών που αναφέραμε έχει δημοσιεύσει και η επίσημη σελίδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS). [πηγή]
Με βάση τα παραπάνω το εξαγόμενο συμπέρασμα είναι πως τα άρθρα που έχουν κυκλοφορήσει παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μιας πραγματικής μελέτης ωστόσο αφενός οι τίτλοι των εν λόγω άρθρων διαστρεβλώνουν το νόημα της μελέτης, χωρίς να αναφέρονται πουθενά οι περιορισμοί της, και αφετέρου αφήνουν να εννοηθεί ότι η σύνδεση μεταξύ λήψης παρακεταμόλης και αναπτυξιακών προβλημάτων σε παιδιά έχει αιτιώδη συνάφεια, κάτι το οποίο δεν ισχύει.
Έρευνα:
Στάμος Αρχοντής
Θάνος Σιτίστας
Στάμος Αρχοντής
Θάνος Σιτίστας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου