«Αίμα και μέλι. Για φαντάσου!», είπε και γέλασε δυνατά. Δεν έψαξα ποτέ την αλήθεια πίσω από αυτό. Ακόμη κι αν είναι υπερβολή ή ψέμα, είναι ένα ωραίο ψέμα.
Αίμα και μέλι. Η φωτογραφική δουλειά της ομάδας Common Routesπερικλείει μεταφορικά και τα δύο. Ταξιδεύοντας τα τελευταία χρόνια στα Βαλκάνια, καταγράφουν με υψηλή φωτογραφική τεχνική και ευαισθησία αυτήν τη γλυκόπικρη αίσθηση που αφήνει ο τόπος. Η Commons Routes παρουσιάζει το τέταρτο φωτογραφικό οδοιπορικό της στο πλαίσιο του project Βαλκάνια: Κοινές Διαδρομές. Η έκθεση περιλαμβάνει εικόνες από την Αλβανία και εγκαινιάζεται το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στην οδό Πειραιώς.

ΦΩΤΟ: ΤΟΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΝΑΤΙΟΥ
«Καλύψαμε φωτογραφικά περίπου 1.300 οδικά χιλιόμετρα», λένε στο VICE ο Γιώργος Ασημακόπουλος, ο Τάσος Κουτσιαύτης και ο Τόλης Χατζηγνατίου. Μαζί με τους Γιώργο Τσακανίκα και Δημοσθένη Μαραγκό, ήταν οι πέντε του αρχικού πυρήνα της ομάδας. Στη συνέχεια, προστέθηκαν η Χαρά Έρτσου και ο Μιχάλης Νικολαΐδης, φωτογραφίες των οποίων υπάρχουν επίσης στην τρέχουσα έκθεση. Είχαν προηγηθεί άλλες τρεις εκθέσεις μετά από αντίστοιχες αποστολές σε Τουρκία, Σερβία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ρουμανία.
Γιατί όμως τα Βαλκάνια; «Είναι ένας φορτισμένος τόπος κι επίσης ένα μωσαϊκό ανθρώπων, θρησκειών και καταστάσεων. Μια έντονη εικόνα, για παράδειγμα, από το Σεράγεβο ήταν μια εκκλησία απέναντι από ένα τζαμί, που ανταγωνίζονταν ποιανού τα μεγάφωνα θα φωνάξουν πιο δυνατά, ώσπου κόλλησε το cd κι έπαιζε σε λούπα», λέει γελώντας ο Γιώργος Ασημακόπουλος. Τα μέλη της ομάδας προετοιμάζονται για κάθε αποστολή έναν ολόκληρο χρόνο. Μελετούν χάρτες, εικόνες αρχείου, το διαδίκτυο, έχουν επαφή και ανθρώπους και πηγές, κι έπειτα ανεβαίνουν σε δύο αυτοκίνητα και ξεκινούν για τον ίδιο προορισμό από διαφορετική διαδρομή.

ΦΩΤΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΦΩΤΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
«Το μόνο συμφωνημένο σημείο στο πρόγραμμα είναι το πού θα βρεθούμε το βράδυ. Επιλέγουμε συνήθως τη δύσκολη διαδρομή, έξω από τις μεγάλες πόλεις, που όμως κρύβουν φωτογραφικά διαμάντια», λέει ο Τάσος Κουτσιαύτης. «Στο ταξίδι στην Αλβανία, ακολουθήσαμε κάποια στιγμή έναν δύσβατο ορεινό δρόμο. Είχε ομίχλη κι έβρεχε. Και ξαφνικά, πέσαμε πάνω σε μια αργή πομπή κηδείας. Σε μια τέτοια περίπτωση λες, "εδώ είμαι, η πόλη μπορεί να περιμένει"», σημειώνει ο ίδιος. Πλέον, ξέρουν τι αναζητούν φωτογραφικά και αυτό προκύπτει αβίαστα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου