Αρχές Οκτωβρίου ήρθανε οι δεητζηδες και έκοψαν το ρεύμα στην οικογένεια της Μαριάνθης. Το είχαν κόψει άλλες δύο φορές στο παρελθόν, αλλά τώρα τους πήραν και το ρολόι, επειδή λέει το είχαν συνδέσει παράνομα.Η Μαριάνθη σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο. Η δασκάλα της θεώρησε καθήκον της, μετά από 5 συνεχόμενες ημέρες απουσίας να επικοινωνήσει με την οικογένεια.
Τηλεφώνησε στη μάνα της, την φιλόλογο Κατερίνα Σ., να μάθει το πως και το γιατί. Η Κατερίνα της είπε ψέμματα πως η Μαριάνθη ήταν άρρωστη. Δεν ήταν άρρωστη. Απλώς, επειδή δεν υπήρχε φως στο σπίτι, η Μαριάνθη δεν μπορούσε να διαβάσει και δεν ήθελε να πάει στο σχολείο αδιάβαστη. Η μικρή Μαριάνθη ζει σε ένα ημιυπόγειο δυαράκι, στην παλιά συνοικία Γκύζη, τώρα Μικρά Τίρανα., μαζί με τη μαμά της και τη γιαγιά της. Η μάνα της χώρισε όταν ακόμα η Μαριάνθη ήταν 5 χρονών και έκτοτε τη μεγαλώνει μοναχή της.
Τα πράγματα παλιότερα πήγαιναν σχετικά καλά. Η Κατερίνα είχε δουλειά σε ένα συνοικιακό φροντιστήριο και έπαιρνε κάποια χρήματα που της επέτρεπαν να ζει αξιοπρεπώς. Ωστόσο η φυλετική αλλοίωση του πληθυσμού της συνοικίας Γκύζη, έφτασε σε τέτοιο σημείο, ώστε η αναλογία Ελλήνων μαθητών προς αλλοδαπούς, να είναι σήμερα 7 αλλοδαποί, προς 3 Ελληνάκια. Το αλβαναριό που αποτελεί και την πολυπληθέστερη εθνοτική ομάδα της συνοικίας [ποσοστό περίπου 50% των αλλοδαπών λαθρέποικων, δεν πολυνοιάζεται για φροντιστήρια και για σπουδές, ακολουθώντας τη σοφή ρήση, πως όποιος δεν κάμει για τα γράμματα κάμει για το γιαπί.
Και έτσι η συντριπτική πλειοψηφία των Αλβανών εποίκων, βάζουν τα παιδιά τους στην δουλειά, μετά το υποχρεωτικό τριτάξιο γυμνάσιο [ενίοτε και πιο νωρίς. Έτσι, πολλά φροντιστήρια αναγκάστηκαν να κλείσουν, ενώ πολύ δύσκολα πια οι καθηγητές βρίσκουν να κάμουν κανένα ιδιαίτερο. Όσο για τους νεοφερμένους μουσουλμάνους, που τους εγκαθιστούν σωρηδόν σε διαμερίσματα οι ΜΚΟ, σε λίγο θα ξεπεράσουν σε ποσοστό τους Αλβανούς, ούτε λόγος να γίνεται για σπουδές και για μάθηση, στα σχολεία των απίστων. Εκμεταλλεύονται φυσικά το γεγονός ότι οι αλλοδαποί προηγούνται σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και φυσικά στέλνουν τα παιδιά τους στα Ελληνόφωνα σχολεία, όπου μάλιστα απολαμβάνουν και προνομιακή μεταχείριση, ωστόσο ελάχιστα τους απασχολεί αν θα πρωτεύσουν στα γράμματα ή όχι, ώστε να αναζητήσουν ενισχυτική διδασκαλία σε φροντιστήριο ή σε ιδιαίτερα. Εκείνο που προπαντός τους νοιάζει είναι να μην "μολυνθούν" από τις τροφές και τον πολιτισμό των απίστων, γι αυτό και οι ιμάμηδες τους, τους κάμουν κανονικά πλύση εγκεφάλου κάθε Παρασκευή, ώστε να "βγάζουν" από τα μυαλά τους, όσα "κακά" τους δίδαξαν οι άπιστοι [ανάμεσα σ' αυτά είναι και η ελληνική ιστορία. Άλλωστε οι περισσότεροι από δαύτους βρέθηκαν εξ'ανάγκης στην Ελλάδα, με την προοπτική να βρουν τρόπο να περάσουν στην Ευρώπη, γι αυτό και δεν τους απασχολεί το αν θα μάθουν τα παιδιά τους την Ελληνική γλώσσα. Οικογένεια λαθρέποικων στο διαμέρισμα που τους διαθέτει το κράτος, όλα δωρεάν.
Η Κατερίνα λοιπόν δεν έχει καμία ελπίδα να ζήσει ως καθηγήτρια φιλολογίας στα Μικρά Τίρανα, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Απ' την άλλη, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες που κατοικούν ακόμα στις παλιές γειτονιές του κέντρου, ξέμεινε στην παλιά της γειτονιά γιατί απλούστατα, δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να φύγει. Όταν η εφορία κατάσχεσε το πατρικό της σπίτι, για χρέη προς το δημόσιο [που τα περισσότερα ποσά τα είχε φορτωθεί από τις επιχειρηματικές ανοησίες του πρώην άντρα της] μετακόμισαν, αυτή, η Μαριάνθη και η γιαγιά στο ημιυπόγειο δυαράκι, το οποίο για καλή της τύχη της το παραχώρησαν κάποιοι παλιοί γείτονες, με μόνον όρο να τους πληρώνει τον ΕΝΦΙΑ.
Κουτσοζούν με τη σύνταξη της γιαγιάς [κάπου 400 ευρώπουλα] και τις περιστασιακές δουλίτσες που καταφέρνει να βρεί η Κατερίνα. Όχι φυσικά ως καθηγήτρια. Ποιος νοιάζεται πια για τη γλώσσα και την ιστορία των παλιών Ελλήνων;
Συνήθως έβρισκε δουλειά σε εταιρείες καθαρισμού πολυκατοικιών ή στα οχτάμηνα του ΟΑΕΔ. Τον μισό καιρό δηλαδή εργαζόμενη των 500 ευρώ και τον άλλο μισό άνεργη. Που να περισσέψουν λεφτά για τη ΔΕΗ.
Αφού κινδύνευαν να τους κόψουν και το νερό. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά αυτό που τρόμαζε πιο πολύ από όλα τα άλλα την Κατερίνα ήταν ότι πλησίαζε ο χειμώνας.Και ναι μεν καλά είχε φύγει ο Οκτώβριος, με ζέστες και ελάχιστες βροχές αλλά που θα πήγαινε; Ο χειμώνας θα έκαμε την εμφάνιση του αργά ή γρήγορα και τότε θα έπρεπε να βρει τρόπους να ζεσταθούν, η γριά μάνα της και η Μαριάνθη. Πετρέλαιο ούτε λόγος να έβαζαν στην πολυκατοικία, αφού οι 5 από τους 6 ορόφους ήσαν νοικιασμένοι από ΜΚΟ και κατοικούσαν μουσουλμάνοι, που είχαν δωρεάν ρεύμα και από ένα 12άρι κλιματιστικό σε κάθε δωμάτιο.
Τι να το κάμουν το πετρέλαιο; Η σόμπα υγραερίου που διέθεταν, έφτανε να ζεστάνει μόνο το δωματιάκι της γιαγιάς, που υπέφερε από χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια και δεν άντεχε το κρύο. Κι ένα σομπάκι χαλαζία που είχαν στο δικό τους δωμάτιο, φυσικά χρειάζονταν ρεύμα για να λειτουργήσει. Άσε τον θερμοσίφωνα, που θα έπρεπε να κάνουν μπάνιο με τις κατσαρόλες. Πως θα ζεσταίνονταν εκείνη και το παιδί; Πως θα έβγαζαν τον χειμώνα;Γιατί ο Θεός δεν κάτεχε από ΔΕΗτζήδες και από ΕΥΔΑΠιτες και έριχνε πάντα τα λευκά πέπλα του στη γη, το ένα τέταρτο του χρόνου.
Τραπέζι λαθρέποικων
Όλα τα καλά του Ισαάκ... Και όλα δωρεάν....
Φάτε και πιείτε αίμα Ελληνικό.
Κερνάει το Ελληνικο[;] κράτος...
Η δασκάλα της Μαριάνθης, δεν πολυέδωσε τελικά σημασία στο γεγονός, ότι η μικρή της μαθήτρια συνέχισε να απουσιάζει και για δεύτερη εβδομάδα, δεχόμενη αβασάνιστα την δικαιολογία της μητέρας της, για κάποια αόριστη ασθένεια.
Άλλωστε τη δασκάλα, όπως και τους περισσότερους εκπαιδευτικούς της περιοχής, ελάχιστα την νοιάζει, το τι θα μπορούσε να συμβεί σε ένα Ελληνάκι. Τους λεγόμενους "εκπαιδευτικούς" τους απασχολούν κατά κύριο λόγο οι αλλοδαποί μαθητές και δη οι μουσουλμάνοι, για τους οποίους μεριμνούν ανά πάσαν στιγμήν, Η συγκεκριμένη δασκάλα μάλιστα εργάζεται εθελοντικά και σε ένα πρόγραμμα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης της περιφέρειας, που στοχεύει στην κοινωνική ένταξη των μουσουλμάνων. Ακόμα και αν η Μαριάνθη σταματούσε οριστικά να πηγαίνει στο σχολείο, δεν πρόκειται να έδινε δεκάρα, εφόσον ήδη είχε κάμει το καθήκον της να επικοινωνήσει με την οικογένεια.
Σημειώνω εδώ ότι η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός, ακολουθώντας τις μοντέρνες επιταγές της εκπαίδευσης στην Ευρώπη, σπανίως χρησιμοποιούσε τους όρους "πατέρας ή μητέρα" για ένα παιδί. Συνήθως έλεγε και έγραφε: "γονέας 1 και γονέας 2", ώστε να συμπεριλάβει και τα ομόφυλα ζευγάρια. Τώρα βέβαια δεν είχε εμφανιστεί ακόμα κανένα ζευγάρι ομόφυλων γονέων στα Μικρά Τίρανα, κυρίως επειδή η αλβανική πλειοψηφία δεν τα σηκώνει αυτά, ωστόσο η δασκάλα της Μαριάνθης προετοιμάζει φαίνεται το έδαφος. Η Μαριάνθη συνεπώς ήταν παιδί μονογονεϊκής οικογένειας, με γονέα 1, τύπου θηλυκού!
Έτσι την είχαν καταχωρημένη στα κιτάπια της σχολικής διεύθυνσης. Μπορεί πάντως να μην νοιάζονταν η δασκάλα για το τι είχε συμβεί στη Μαριάνθη, νοιάστηκε όμως η Αϊσά. Η Αϊσά όπως και όλη η οικογένεια της, ήταν "Σύρια" πρόσφυγας από το Ιράκ. Με πλαστά διαβατήρια και με επίσης πλαστά έγγραφα που είχε προμηθευτεί ο πατέρας της και τα έδωσε στη μάνα της, τη Χουζάν Φαρέ, κατάφεραν να περάσουν λαθραία στη Μυτιλήνη, μαζί με τον αδελφό του πατέρα της και τις δύο αδερφές του με τα δικά τους παιδιά.
Ο πατέρας της βρίσκονταν εδώ και δύο χρόνια μόνιμα εγκατεστημένος στις Βρυξέλλες, όπου έλεγαν ότι είχε πάρε-δώσε με εμπόρια όπλων και ο στόχος του ήταν να φέρει στο Βέλγιο την οικογένεια του και το σόι του.
Είναι γνωστό ότι τα δύο μεγαλύτερα κέντρα του παγκόσμιου εμπορίου όπλων, βρίσκονται το ένα [κατά παράδοση] στις Βρυξέλλες και το άλλο [νεότερο αλλά ιδιαίτερα δυναμικό] στην Αθήνα. Υπάρχει άμεση συνεργασία μεταξύ τους, ειδικά για τα όπλα που κατευθύνονται από και προς τη Μέση Ανατολή.Έχοντας ασπίδα την προστασία που παρέχουν στους ισλαμιστές οπλέμπορους και πρεζέμπορους οι αριστερές παρακρατικές οργανώσεις, οι έμποροι του θανάτου κυριολεκτικώς οργιάζουν πλέον στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι η μικρή χώρα του Βελγίου, είναι μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς όπλων παγκοσμίως. Άλλωστε τα περίφημα ημιαυτόματα FN, με τα οποία είναι εξοπλισμένες οι Ελληνόφωνες ειδικές δυνάμεις και οι μισοί στρατοί της Αφρικής, παράγονται στα εργοστάσια της Φλάνδρας...
Η Χουζάν Φαρέ, μαζί με την κόρη της πλήρωσαν τους κατάλληλους διακινητές, μετά από συνεννοήσεις που έκαμε μαζί τους ο θείος της Αϊσά και πέρασαν πανεύκολα στη Λέσβο. Εκεί χάρη στα πλαστά διαβατήρια τους έλαβαν "άσυλο", τάχα μου ως Σύροι πρόσφυγες και μεταφέρθηκαν στην Αθήνα. Φυσικά με όλα τα οικονομικά προνόμια που εξασφαλίζει στους λαθρέποικους το Ελληνόφωνο κράτος των Ινδογραικύλων, με τη συνέργεια και τη συνενοχή του ΟΗΕ, των Ρότσιλντς, του Σόρος των πάσης φύσεως ΜΚΟ και όλης αυτής της ακρίδας, που κατατρώγει τις σάρκες της Ευρώπης.
Και πάλι μιλημένοι από τον πατέρα της Αϊσά, κάποιοι "εκπρόσωποι" ΜΚΟ, τους παρέλαβαν κατευθείαν από τον Πειραιά και τους οδήγησαν [όλο το σόι] στο πολυτελές 4άρι διαμέρισμα της παλιάς συνοικίας Γκύζη, όπου διαμένουν τώρα, αναμένοντας την πολυπόθητη βίζα να φύγουν κάποια στιγμή για τις Βρυξέλλες. Ωστόσο όσο θα μένουν εδώ στα Μικρά Τίρανα, η Αϊσά και η ευρύτερη οικογένεια της [ο αδερφός του πατέρα της και οι αδερφές του με τα παιδιά τους], θα δικαιούνται περίπου 1000 ευρώπουλα το μήνα, έκαστος και δωρεάν όλα τα έξοδα διαμονής και επιβίωσης.
Δωρεάν σπίτι, δωρεάν ρεύμα, δωρεάν νερό, δωρεάν ίντερνετ, δωρεάν ψώνια σε σούπερ μάρκετ, με προπληρωμένες κάρτες και δωρεάν μετακίνηση με τα μέσα συγκοινωνίας. Μάλιστα η εξαώροφη πολυκατοικία της οδού Π...., στην παλιά συνοικία Γκύζη, όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της οικογένειας της Αϊσά, έχει νοικιαστεί σχεδόν εξ' ολοκλήρου από τις ΜΚΟ και σε όλους τους ορόφους της διαμένουν μουσουλμάνοι λαθρέποικοι, σε φρεσκοανακαινισμένα διαμερίσματα, που περιέχουν υποχρεωτικά όλα τα είδη μιας καλής οικοσκευής και επιπλέον κλιματιστικό σε κάθε δωμάτιο, σύνδεση ίντερνετ, αφυγραντήρες και από 2 σετ κλινοσκεπάσματα για κάθε άτομο.
Σημειώνω ότι στο διπλανό τετράγωνο είναι τα κεντρικά γραφεία του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά αυτό μην το κρατήσετε, γιατί ζω στα Μικρά Τίρανα και αυτοί είναι όλοι τους έμμισθοι φονιάδες.Τα μόνα διαμερίσματα που δεν έχουν νοικιαστεί απο ΜΚΟ είναι τα δυαράκια του ισογείου, όπου μένουν δύο οικογένειες Αλβανών και ένας ξέμπαρκος Πολωνός και φυσικά το ημιϋπόγειο δυάρι της Μαριάνθης. Η Αϊσά μένει στο ρετιρέ του 6ου ορόφου και φυσικά η ίδια όπως και όλο της το σόι, δεν έχουν ιδέα τι πάει να πεί να σου κόβουν το ρεύμα ή να μην έχεις να αγοράσεις ένα πακέτο Ponstan, όταν σου πονάει το δόντι, γιατί συμβαίνουν και αυτά στους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες.
Παρά τη χαώδη διαφορά όμως οικονομικής άνεσης και κοινωνικής τάξης, με την Αϊσα και τη οικογένεια της να ανήκουν στους Α΄ κατηγορίας πολίτες, ενώ την Μαριάνθη και τη δικιά της οικογένεια να ανήκουν στους παρίες, τα δυο κορίτσια φαίνεται πως είχαν αναπτύξει ένα είδος φιλίας. Ειδικά στο σχολείο, η Μαριάνθη ήταν η μόνη που δέχονταν να μιλάει [αν και όχι τόσο συχνά] με την Αϊσά, ενώ οι περισσότερες Αλβανίδες συμμαθήτριες της την έβλεπαν αφ' υψηλού και δεν της έλεγαν ούτε καλημέρα. Α, και αν δεν το ξέρατε, να σας το πω εγώ που τους έχω ζήσει.Το αλβαναριό δεν χαμπαριάζει από ρατσισμούς και τέτοιες αηδίες. Τον μελαμψό μουσουλμάνο τον σιχαίνονται και, αν ήταν στο χέρι τους, θα είχαν πετάξει όλους τους λαθρεποικους των νησιών, στη θάλασσα.
Το απέδειξαν άλλωστε το 2016, όταν κλείσανε τα σύνορα τους, για να μην περάσουν οι ορδές των λαθροεισβολέων, που είχαν εγκλωβιστεί στην Ειδομένη και εκδιώχθηκαν από τους Σκοπιανούς, νυν <<Μακεδόνες>>.
Οι Αλβανοί δεν τους απωθούσαν απλώς όπως έκαναν οι Σκοπιανοί. Τους άφηναν να περάσουν τα σύνορα και μετά τους ακινητοποιούσαν με την απειλή των πολυβόλων και τους λήστευαν κανονικά. Τους τα έπαιρναν όλα. Μέχρι και τα βρακάκια των μουσουλμανίδων κυριών, αφήνοντας τες μοναχά με τις μαντήλες! Τέλος τους πέταγαν έξω απο τα σύνορα τους, ημίγυμνους. Εννοείται ότι δεν υπάρχουν λαθρέποικοι στην Αλβανία, ούτε για δείγμα. Κρίμα που εδώ οι Αλβανοί δεν μπορούν να εφαρμόσουν τις ίδιες μεθόδους, όπως και στην Αλβανία. Βεβαίως οι πρώτοι που θα πέταγαν έξω από τα σπίτια τους, θα είμαστε εμείς οι Έλληνες, ωστόσο αυτό μπορεί να ήταν μια καλή αιτία για να ξυπνήσουμε επιτέλους από τον εθνικό μας λήθαργο.
Η Αϊσά λοιπόν ήταν, κατά κάποιον τρόπο, φίλη με την Μαριάνθη - ή πιο σωστά, οι ειδικές συνθήκες στις οποίες ζούσαν τα δύο παιδιά, τα ώθησαν να πλησιάσει το ένα το άλλο, εξ΄ανάγκης, Η Μαριάνθη ως ξένη και πολίτης Β΄ κατηγορίας, ανάμεσα στο αλβαναριό και στους μουσουλμάνους και η Αϊσά, ως ξένη τόσο ανάμεσα στους Αφρικανούς μουσουλμάνους,όσο και ανάμεσα στους Αλβανούς νταήδες. Οι μουσουλμάνοι λαθρέποικοι που έρχονται σωρηδόν στην Ελλάδα για να βρουν εύκολα επιδόματα, πλούτο και κώλο, κουβαλάνε μαζί τους και τις δικές τους εθνοτικές διαφορές και προπαντός τα συλλογικά τους μίση. Εμείς βεβαίως δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε έναν Ιρακινό από έναν άραβα Σύρο, ούτε έναν Κογκολεζο από έναν Νιγηριανό, ωστόσο αυτοί ξεχωρίζουν ο ένας τον άλλον αμέσως και πολύ συχνά αρχίζουν τα μαχαιρώματα, εξαιτίας του φυλετικού τους μίσους. Στην πολυκατοικία της Μαριάνθης λοιπόν, η οικογένεια της ήταν οι μόνοι Ιρακινοί σουνίτες, ενώ όλες οι άλλες μουσουλμανικές οικογένειες ήσαν ή Αφγανοί ή Σύροι.
Η Αϊσά και η Χουζάν δεν ήθελαν παρτίδες ούτε με Σύρους, ούτε με Αφγανούς και έτσι η μόνη γειτονοπούλα κοντά στην ηλικία της Αϊσά, που θα μπορούσε κάπως να κάνει παρέα, ήταν η Μαριάνθη.
Ναι, τι να σας πω.
Έτσι είναι πια η ζωή στην βιοεκφυλισμένη Ινδογραικία, όλων των φυλών του Φαραώ [και το άγρυπνο μάτι των αριστερών ρουφιάνων, που βλέπει και παρακολουθεί τα πάντα.
Κι αυτα για τους Ελληνες....
Βλέποντας λοιπόν η Αϊσά τη Μαριάνθη να απουσιάζει τόσες μέρες συνεχόμενα από το σχολείο, ενώ ταυτόχρονα την συναντούσε στην πολυκατοικία και ήξερε πως δεν ήταν διόλου άρρωστη, παραξενεύθηκε αλλα και στενοχωρήθηκε.
Τι συνέβαινε στη μοναδική της "φίλη;" Και να με συμπαθάτε που βάζω το φίλη σε εισαγωγικά, αλλά όπως και ο Αριστοτέλης φρονώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική φιλία μεταξύ ανθρώπων, που εκπροσωπούν εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Τελικά βρήκε το θάρρος η Αϊσά και το Σάββατο το πρωί, όταν είδε την Κατερίνα να φεύγει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ, κατέβηκε από το ρετιρέ της στο ημιϋπόγειο και χτύπησε τη πόρτα της "φίλης" της.
Τα δυο κορίτσια κάθισαν να τα πούνε και η Μαριάνθη, με την αθωότητα των παιδιών, αποκάλυψε την πάσα αλήθεια στην Αϊσά. Η μικρή Ιρακινή έπεσε από τα σύννεφα. Μα σοβαρά εδώ στην Ελλάδα, αφήνουν τους Έλληνες μέσα στα σκοτάδια, χωρίς να νοιάζεται κανείς, αν υπάρχουν άρρωστοι ανθρώποι ή παιδιά; Τι σόι πατρίδα είν' τούτη που φροντίζει τον ξένο και σκοτώνει τα παιδιά της; Και τον χειμώνα που θα έχει κρύα, τι θα απογίνετε; Και για να είμαι δίκαιος και να τα ΄λέω όλα, όπως ακριβώς συνέβησαν, τα μάτια της Αϊσά γέμισαν δάκρυα, για τη μοίρα που αυτή η χώρα επιφυλάσσει στα παιδιά της.
Αφού λοιπόν άκουσε τον πόνο της Μαριάνθης της "φίλης" της, η μικρή Ιρακινή της έπιασε ζεστά τα χέρια
- Να σου πω Μαριάνθη. Πάω τώρα δα να σας φέρω κάτι. Θέλω να το πάρεις για μένα. Και πάω γρήγορα, πριν έρθει η μαμά σου, γιατί δεν ξέρω αν θέλει να μπαίνω στο σπίτι σας. Και ανέβηκε σφαίρα στον 6ο όροφο, άνοιξε το συρτάρι της, όπου φύλαγε τα πιο ακριβά κοσμήματα της και πήρε το ένα από τα δύο πανάκριβα ρολόγια, που της είχε χαρίσει ο μπαμπάς της, σε γενέθλια. Να μην ξεχάσω να σας αναφέρω εδώ, ότι στην πατρίδα της Αϊσά, τα κορίτσια παντρεύονται ή τις τάζουν για να τις παντρέψουν, από τα 11 - 12 τους χρονια. Γι αυτό και πολλά κοριτσάκια, όπως η Αϊσά έχουν ήδη φτιάξει μια μικρή προίκα, όπου το χρυσάφι πάει σύννεφο.
Βέβαια πολλά από αυτά τα κοσμήματα, που λογίζονταν ως προίκα της Αϊσά, χάθηκαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού διαμέσου της Τουρκίας, όταν έπρεπε να προστατευτούν οι γυναίκες της οικογένειας από Κούρδους ή Τούρκους βιαστές και πάλι όμως απέμεναν κάποια, τα οποία η Χουζάν Φαρέ τα είχε κρύψει στις σερβιέτες της. Η Αϊσά κατέβηκε ευθύς ξανά στο ημιϋπόγειο και έδωσε στη Μαριάνθη το πανάκριβο χρυσό ρολόι της.- Πάρτο, για χάρη μου... Δεν τα ξέρεις, αλλά σου λέω οτι με αυτό, μπορείτε να πληρώσετε το ρεύμα και το νερό και να σας μείνουν και λίγα να αγοράσετε ότι σας αρέσει... Μην σε νοιάζει. Εγώ έχω άλλο, ακριβότερο. Και να ρθείς γρήγορα στο σχολείο. θα σε περιμένω.
Κι έφυγε τρέχοντας μην προλάβει και γυρίσει η Κατερίνα.
Γυρνώντας η μαμά της, η Μαριάνθη έκατσε και της τα είπε όλα, με το νι και με το σίγμα. Και μετά της έδωσε το ρολόι. Η Κατερίνα είχε μείνει παγωτό. Το ζύγιζε από δω, το έλεγχε από κει και δεν ήξερε αν θα έπρεπε να γελάσει ή να κλάψει. Το πράγμα φαίνονταν να είναι στα αληθινά πολύ μεγάλης αξίας. Ολόχρυσο, δηλαδή. Να και η ΔΕΗ. να και η ΕΥΔΑΠ, να και ο ΕΝΦΙΑ, να και ένα ζευγάρι παπουτσάκια για τη Μαριάνθη, να και μια ρόμπα για τη γιαγιά, να και ενα φουστανάκι τέλος πάντων, για την πάρτη της, που γύρναγε με τα αποφόρια κάποιων παλιών της συμμαθητριών. Απο την άλλη, όσο το σκέφτονταν, τόσο της ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι. Και όσο συλλογίζονταν τα πανάκριβα μανόν που αγόραζε η Χουζάν Φαρέ, για το εβδομαδιαίο πεντικιούρ-μανικιούρ της, το οποίο της το έκαμε στο σπίτι η Λίζα, η αισθητικός, τόσο τρελαίνονταν. Εγώ ρε φούστη μου να δουλεύω καθαρίστρια στα χοτ σποτ κι αυτές να ξύνουν το μουνί τους όλη μέρα, μέσα στη χλίδα. Και τι;
Μακάρι να έβρισκε μόνιμη δουλειά να ξεσκατίζει τις χέστρες στο χοτ σποτ του Σκαραμαγκά, που ειχε δουλέψει με τον ΟΑΕΔ, ένα εξάμηνο. Αλλά που τέτοια τύχη. Και κόντευε να σαλτάρει η γυναίκα, με το πανάκριβο ρολόι στο ένα χέρι και την τσάντα με τα ψώνια απο το σούπερ μάρκετ, που δεν της είχαν φτάσει τα λεφτά για να αγοράσει λίγο ρεγκάτο και θα έτρωγαν τα μακαρόνια χωρίς τυρί. Και αφού το ζύγισε και το ξαναζύγισε και το μέτρησε και το έβρισε, το πήρε απόφαση κι αγριοκοίταξε την Μαριάνθη.- Τέτοια έχουν οι ισλαμοπατσαβούρες στα πουγκιά τους; Κακώς έκανες και το πήρες, εσύ..
Τώρα δα θα πάω να της το τρίψω στα μούτρα. Αυτό δα έλειπε να μπουκάρουν με το έτσι θέλω στη χώρα μας και να μας δίνουν κι ελεημοσύνες. Και έτσι ξεφωνίζοντας, σε έξαλλη κατάσταση άνοιξε την πόρτα να βγει, να ανέβει στο ρετιρέ να πετάξει το ρολόι στα μούτρα της Χουζάν. Είδε όμως το δάκρυ στα μάτια της Μαριάνθης και κοντοστάθηκε... Άσε που και η γριά η μάνα της στέκονταν παραδίπλα και μυξόκλαιγε κι εκείνη, γιατί τα είχε ακούσει όλα...
Ράγισε η καρδιά της Κατερίνας. Κι άρπαξε την κόρη της στην αγκαλιά της. Μην κλαις αγάπη μου. Μην μου τσακίζεις την καρδιά. Θέλω να στο πω άλλη μια φορά. Έχουμε πόλεμο καλό μου. Έχουμε θάνατο πια, μέσα σ' αυτή την χώρα.
Στα έχω πει και σου τα έχω ξαναπεί. Εξαιτίας και αυτών εδώ, εξαιτίας και της "φίλης" σου της Αϊσά, εξαιτίας της μάνας της και εξαιτίας όλων τους, έχουμε καταντήσει ζήτουλες, μωρό μου. Έχουμε καταντήσει ζωντανοί νεκροί, να περιφερόμαστε στα αποκαϊδια της ζωής μας. Ναι, και εξαιτίας τους. Κι αυτοί το ξέρουν. Το ξέρουν πως για κάθε έναν από δαύτους που μπουκάρει εδώ, ένας Έλληνας χάνει τη δουλειά του. Το ξέρουν ότι για κάθε ευρώ που οικειοποιούνται αυτοί, για κάθε ένεση που κάνουν σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, για κάθε ευρώ που στέλνουν πέρα στις πατρίδες τους, από κάποιον Έλληνα θα λείψει. Το ξέρουν αλλά επιμένουν να έρχονται με αυτές τις τρομερές βάρκες τους. Το ξέρουν ότι οι εντολές τους είναι να μας κατακτήσουν και να επιβάλλουν την φρικτή θρησκεία τους. Ναι αγάπη μου. Τα ξέρουν όλα αυτά τ αλλά έρχονται ολοένα και περισσότεροι. Και φτάσαμε πια στο σημείο να μας δίνουν ελεημοσύνη.
Ε, όχι... Δεν θα τους δώσουμε και το μόνο που μας απέμεινε, την αξιοπρέπεια μας... Τώρα δα, θα πάω να της το πετάξω στη μούρη της γυφτομωχαμέτισας. Και έφυγε βαρώντας την πόρτα πίσω της για να μην βλέπει άλλο τα δάκρυα της Μαριάνθης.
Η Κατερίνα ανέβηκε σε έξαλλη κατάσταση στο ρετιρέ, με το ρολόι στο χέρι. Και ήταν σε τόση έξαψη ώστε φτάνοντας μπροστά στην πόρτα της Χουζάν Φαρέ έκαμε άσκηση ψυχοσωματικού ελέγχου, για να καλμάρει κάπως τα νεύρα της, να μην της ξεφύγει καμιά κουβέντα παραπάνω και την συλλάβουν με τον αντιρατσιστικό. Αυτό δα της έλειπε τώρα, να βρεθεί και στο αυτόφωρο. Γιατί όλοι ξέρουμε πως Όταν ο Έλληνας τολμήσει να πει το παραμικρό σε λαθρέποικο, ο ένοχος είναι εκ προοιμίου ο Έλληνας.
Εκεί όμως που βάσταγε ως και την ανάσα της, για να γαληνέψει η οργή της, άκουσε την τηλεόραση από μέσα, που έλεγε τον καιρό. Κι αν δεν έκαμε λάθος ήταν η φωνή του Αρναούτογλου, του μετεωρολόγου, ο οποίος έκανε πρόγνωση για τον καιρό του επταήμερου. Και να τι έλεγε ο Αρναούτογλου.Ο καιρός πολύ σύντομα θα άρχιζε να χαλάει. Μπόρες, καταιγίδες και απότομη πτώση της θερμοκρασίας μέχρι και 10 βαθμούς. Ο χειμώνας έφτασε, είπε σε μια στιγμή ο μετεωρολόγος.
Και το στομάχι της Κατερίνας δέθηκε κόμπο. Ναι, ο χειμώνας ήταν πια έξω από την πόρτα τους. Ήδη, αρχές Νοεμβρίου και την ένιωθες λιγάκι την επερχόμενη παγωνιά. Τι θα έκαναν λοιπόν χωρίς ρεύμα και προσεχώς χωρίς νερό;
Τι θα γίνονταν η Μαριάνθη; Και η γριά μάνα της;
Ξαναζύγισε το βαρύτιμο ρολόι στο χέρι της. Αλλά δεν χτύπησε την πόρτα της μουσουλμάνας λαθρέποικης. Έσκυψε το κεφάλι της και ήρεμη πια, ξαναμπήκε στο ασανσέρ. Γύρισε πίσω στο ημιϋπόγειο διαμέρισμα τους, αφού πρώτα πήγε και "σκότωσε" το ρολόι, σε ένα από τα τρία, αιματοβαμμένα από την απόγνωση των Ελλήνων, ενεχυροδανειστήρια των Μικρών Τιράνων. Τα λεφτά που πήρε ήταν αρκετά για όλα όσα ονειρεύονταν.
Και ρεύμα θα είχανε και νερό και παπουτσάκια για τη Μαριάνθη. Κι αυτή, καιρός ήτανε να ξανακοιτάξει τις βιτρίνες της οδού Γκύζη, για τον εαυτό της. Αγόρασε μάλιστα και λίγο ρεγκάτο. Και ένα κρουασάν σοκολάτας για τη Μαριάνθη. Και ένα μπουκαλάκι κρασί, να το πιούνε το βράδυ, μαζί με τη μακαρονάδα [η οποία παραδόξως θα είχε και τυρί! Τα είδαν αυτά η μάνα της και η Μαριάνθη και αχνογέλασε το χειλάκι τους. Κατάλαβαν. Δεν τη ρώτησαν πως και γιατί αλλά είχαν καταλάβει.
Από Δευτέρα, μαμά θα έχουμε και ρεύμα; Ναι, αγάπη μου. Από Δευτέρα θα έχουμε και ρεύμα. Θα στολίσουμε και το σπίτι μας για τα Χριστούγεννα. Κι εσύ τοιμάσου να ξαναπάς στο σχολείο.
Μόνο η Μαριάνθη αργά την νύχτα, όταν ήρθε η Κατερίνα πάνω από το κρεββατάκι να τη φιλήσει, της ψιθύρισε...
- Κι ο πόλεμος που είπες μαμά ότι έχουμε; Ναι έχουμε πόλεμο μωρό μου. Όπως σου το είπα. Μόνο που καμιά φορά στον πόλεμο, νικητής είναι αυτός που καταφέρνει να παραμείνει ζωντανός. Κι εμείς πρέπει να μείνουμε ζωντανοί.
Την φίλησε γλυκά στο μέτωπο και απομακρύνθηκε μόνον όταν άκουσε την ήρεμη ανάσα της κόρης της, που -ποιος ξέρει - ίσως και να ονειρεύονταν έναν καλύτερο κόσμο, που θα τον έφτιαχνε όταν μεγάλωνε. Αρκεί να έμεναν ζωντανές. Αυτό το άρθρο είναι ενός αρθρογράφου που δεν γνωρίζω το ονομά του. Έπεσε στα χέρια ενός φίλου και μου το έστειλε για να το σχολιάσω και να κάνω τις παρατηρήσεις μου επί του θέματος.
https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/11/blog-post_593.html
Λευτερης Πανουσης - panusis
Είναι πράγματι δυνατό κομμάτι και η ιστορία που περιγράφει με συγκλόνισε. Μια πικρή γεύση μου έμεινε στο στόμα Είναι πολλοί Έλληνες στην θέση της Κατερίνας.
Χωρίς δουλειά ,χωρίς λεφτά χωρίς ελπίδα. Και από πάνω πληγώνονται κάθε μέρα βλέποντας τους γραικύλους να φέρονται σαν την χειρότερη μητριά .
Να μην νοιάζονται για τους Έλληνες αλλά να φροντίζουν άλλους ,ξένους που δεν διστάζουν να κλέβουν, να βιάζουν, να σκοτώνουν τους Έλληνες.
Πως ανεχόμαστε να υποφέρει η κάθε συνελληνίδα Κατερίνα ; Πως ανεχόμαστε να μην μπορεί να πάει σχολείο η κάθε συνελληνίδα Μαριάνθη γιατί δεν έχει ρεύμα, νερό, φαγητό;
Πως ανεχόμαστε ''εκπαιδευτικούς '' να αδιαφορούν για την Μαριάνθη ; Πως περνάμε αδιάφορα δίπλα από άστεγους συμπολίτες μας ; Πως ανεχόμαστε την λαθροεισβολή χωρίς αντίδραση ; Δεν βλέπουμε;Το λέει η Κατερίνα Έχουμε πόλεμο μωρό μου, Πρέπει να μείνουμε ζωντανοί όσοι Έλληνες απομείναμε .
Πρέπει να αντισταθούμε σε όλους αυτούς που θέλουν τον χαμό μας. Πρέπει να μείνουμε ζωντανοί γιατί νικητής κάποιες φορές είναι αυτός που μένει στο τέλος ζωντανός.
Το χρωστάμε στο Έθνος στα παιδιά στα εγγόνια μας ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.
ΟΡΓΗ, ΠΙΚΡΑ, ΠΟΝΟΣ, ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ
ΡΑΓΙΑΔΕΣ.
Οργή με διακατέχει, για όλους τους ψευτοέλληνες, τους δειλους. Που παραμένουν θεατές, στον αφανισμό μας, κατά την σημερινή εποχή. Το κάθε περιοδεύον άσυλο, η κάθε ανέραστη κουκουβάγια και ο κάθε σακατεμένος εγκεφαλικά ημιπυγμαίος, διεκδικούν μέσω του πληκτρολογίου δάφνες που οι παππούδες τους έδρεψαν προσφέροντας το αίμα τους.
Όπως και με τα Γένη του Ησιόδου, κάθε μεταγενέστερη εκδοχή παρουσιάζεται υποδεέστερη της προηγούμενης. Κουτσαίνοντας φτάσαμε λοιπόν στο σημερινό Μπετοβλακώδες Γένος. Ένα συνονθύλευμα από πατατάκια, βαρεμένους, δωδεκαμαλάκες, λαθρόγυφτους, λεσβιες και μογγολοειδείς συριζο-κρετίνους με κοκάλινα γυαλιά.
Όπως απέδειξαν τα σχετικά πρόσφατα γεγονότα του survivor με πρωταγωνιστές τους δύο δημόσιους κοπρίτες, η ασχετία, η αχρηστία και η δειλία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του χαμερπούς υβριδίου που αντικατέστησε τους ήρωες του ’21, του ‘12-‘13 και του ‘40-’41, με τους οποίους αιματολογικά και μόνο διατηρούμε κάποιας μορφής συγγένεια. Στην πλειοψηφία της η σημερινή ραγιαδόφαρα:
Είναι ΑΣΧΕΤΗ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΑ , γιατί δεν έχει διαβάσει ούτε καν σε κόμιξ την νεότερη στρατιωτική ιστορία που αφορά τους Κωλότουρκους. Από τον Αθανάσιο Διάκο μέχρι τους αιχμαλώτους της Εισβολής στην Κύπρο, η μεταχείριση των συλληφθέντων από τους Οθωμανούς είναι δεδομένη.
Είναι ΑΧΡΗΣΤΗ Η ΡΑΓΙΑΔΟΦΑΡΑ, γιατί δεν μπορεί να κάνει ούτε την απλούστατη δουλειά για την οποία χρυσοπληρώνεται, ειδικά όταν αυτή η δουλειά περιλαμβάνει την χρήση όπλων. Τα παλαιά χρόνια, τα όπλα τα κρατούσαν οι άντρες. Όμως σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ακόμα και γυναικόπαιδα αναλάμβαναν αυτό το θεάρεστο έργο.
Εννοείται ότι όλοι οι παλαιοί είχαν τεράστια φρίδια σε σύγκριση με τους σημερινούς μαμάκηδες, φύτουλες, χέστες και ζωόδουλους που έχει επιβλαβώς αναθρέψει η μητριαρχική νεοταξικη βοθροκρατία.
Είναι ΔΕΙΛΗ , γιατί ποτέ δεν καταφέρνει να πάρει μια αντρίκια όσο και λογική απόφαση που είτε θα αναβιβάσει την ανώφελη ύπαρξή της στο επίπεδο των ηρώων, είτε θα της λύσει τα άμεσα προβλήματα. Ως υπάκουα ζώα, οι αιγοπροβατίνες της χεσοδημοκρατίας επιλέγουν να υπακούσουν τυφλά στην βρώμικη εξουσία του πορνοβοσκού και να αναμείνουν την εξ ουρανών βοήθεια που δεν θα έρθει ποτέ. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος κοινωνιολόγος για να διαγνώσει τον πλήρη ξεπεσμό αυτής της σύγχρονης πολυσυλλεκτικής φυλής που ισχυρίζεται ότι κατάγεται από τους αρχαίους Έλληνες, τους απογόνους των Θεών.
Όποιος κατάγεται από Θεούς, δεν προσκυνάει ξένους θεούς, δεν προσκυνάει ούτε τους δικούς του, απλά τους σέβεται όπως σέβεται τον πατέρα του, τον παππού του και τον προπάππο του. Αυτό που ίσως θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει κάποια συγγένεια είναι η έννοια της ανδρείας. Όμως η ανδρεία όπως και πολλές άλλες αρχαίες αρετές έχουν δυστυχώς εγκαταλείψει προ πολλού τούτη εδώ την χώρα των μπάζων και των σκουπιδιών. Ένας συρφετός ψευτομαγκιάς, φουστιάς έχει κατακλύσει τον τόπο.
Μια βοθροπλημμύρα αμερικανοποιημένων πιθήκων με
μούσια-φερετζέδες αλά μουτζαχεντίν και με κινητά και tablet στο χέρι. Διεθνοσέξουαλ του fecesbook που όταν δεν σοδομιζονται μεταξύ τους, σέρνονται από την μύτη, από βαμμένες ξανθιές μαϊμούδες, οι οποιες εχουν νηπιακής εμπνεύσεως τατουάζ. Σε αυτό το ευρωκωλάδικο έχουμε απ’ όλα.
Έχουμε δειλούς αστυνομικους που πυροβολούν άοπλους διαδηλωτές και που ψεκάζουν και ξυλοφορτώνουν γερόντια. Έχουμε δειλούς "αγωνιστές" που μόλις δουν τα κάγκελα της φυλακής παίρνουν τηλέφωνο την μαμά τους στα βορεια προαστεια να τους σώσει. Έχουμε δειλούς πολιτικάντηδες που υπακούουν σαν εκδόμενες στις διαταγές των ξένων νταβατζήδων τους.
Έχουμε δειλούς ιερείς που για να εξασφαλίσουν το μερτικό τους ευλογούν τους κοτζαμπάσηδες και τους αφήνουν στο απυρόβλητο. Έχουμε δειλούς πολίτες που τόσα χρόνια έπαιρναν δάνεια και τα έτρωγαν στη Μύκονο παριστάνοντας τους μαμάτους επιχειρηματίες και τώρα λιμοκτονούν και εκλιπαρούν τους τοκογλύφους να τους λυπηθούν.
Έχουμε δειλούς ψηφοφόρους που περιμένουν να τους σώσει ο μέγας ηγέτης που θα εμφανιστεί ως δια μαγείας στο Κυνοβούλιο των λουγκροπροδοτών και των καθαρμάτων. Είναι βέβαια αστείο να αποκαλούνται «πολίτες» όλα αυτά τα γλιτσιασμένα πανιά που ψηφίζουν και "εκλέγουν" τους ποδιτσοφόρους πολιτικάντηδες.
Οι ραγιαδόψυχοι, οι βυσματίες, οι γύφτοι, οι μπασταρδογενείς, οι σκύφτουλες, τα χλιδογύναια, οι φουστοδιανοούμενοι, τα διεθνολαμόγια, οι απόφοιτοι του κολλεγίου των Αθηνών, όλο αυτό το σκυλολόι νομίζει ότι έχει δικαιώματα. Όχι όπλο δεν παίρνουν οι ανωτέρω πετούγιες για να υπερασπίσουν την πατρίδα αλλά αγανακτούν κιόλας εναντίον όποιου τολμήσει να εκφράσει έστω και ανησυχία για το παρόν και το μέλλον της.
Όλοι αυτοί οι παραπάνω καμία σχέση δεν έχουν με τον ορισμό του πολίτη. Ακόμα μια κυβέρνηση ρουφιάνων και πρωκτολυμμάτων έφτασε στην ημερομηνία λήξης της ενω πρώτα ολοκλήρωσε το κομμάτι του αντεθνικού έργου που είχε αναλάβει.Ελπίζω να μην περιμένει κανείς από μένα να του πω τι να ψηφίσει. Σιχαίνομαι αυτό το οχληρό και διεστραμμένο κατασκεύασμα που αποκαλείται «δημοκρατία» και το οποίο καμία σχέση δεν έχει με το πολίτευμα κάποιων αρχαίων Ελληνικών πόλεων.
Αυτή η σύγχρονη ιουδαϊκής εμπνεύσεως- ηθική παγίδα αποτελεί κακέκτυπο της παρακμιακής και διεφθαρμένης res publica Romanorum, της επίγειας κόλασης του όχλου που άγεται και φέρεται από μεταλλαγμένους ταλμουδόσαυρους. Αυτή είναι η πραγματικότητα του ραγιά. Ρουσφέτι, ψευτομαγκιά, αγένεια και όταν τρώει την λούτσα αρχίζει τα κλάματα και τα παρακάλια. Το 90 % του πληθυσμού είναι τέτοιοι γι αυτό δεν γίνεται τίποτα. Θα είμαστε αιώνια σκλάβοι των τοκογλύφων γιατί ο ραγιαδισμός δεν αποβάλλεται εύκολα.
ΕΣΤΕ ΕΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΕΙ ΑΔΕΡΦΙΑ
ΕΡΡΩΣΘΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΑ.
ΦΥΣΙΚΑ ΣΕ ΟΛΑ ΟΛΑ ΑΝΕΦΕΡΑ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ
ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ.
* ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΛΥΚΑΙΝΑ-ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΠΑΝΕΣΩΡΟΥΛΟΥ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου