Υπάρχει ένας μηχανισμός στη Συνειδητότητα, -τον οποίο φυσικά γνωρίζετε όλοι σας- και ο οποίος λέγεται φόβος… Αυτό το οποίο ίσως δεν γνωρίζετε, είναι ότι ο μηχανισμός αυτός, είναι ο «ρυθμιστής της δράσης»… ο οποίος όμως στην πραγματικότητα είναι ένας από τους «ρυθμιστές της επίγνωσης»…
Πως λειτουργεί όμως αυτός και πως συμμετέχει στη ζωή μας…
Ο μηχανισμός αυτός είναι προγραμματισμένος να μας «φέρνει» απότομα και ξαφνικά, κοντά στην 5η διάσταση, στο όριο του χαοτικού πεδίου, αφαιρώντας μας οποιαδήποτε σύνδεση με τη συνείδηση…
Έτσι, Εσένα ο οποίος Είσαι συνείδηση, σε αποκόβει από το νου και το σώμα σου, δημιουργώντας ανάμεσα σου ένα χαοτικό δεσμό… Ένα σύνδεσμο με το χαοτικό πεδίο… Σε φέρνει δηλαδή σε μια κατάσταση, κατά την οποία το Εγώ, μη έχοντας τον έλεγχο τον δικό Σου και της συνείδησης, αναλαμβάνει δράση μόνο του ώστε να προστατεύσει το σώμα του, δηλαδή το σώμα σου…
Αυτός είναι και ο κύριος ρόλος ύπαρξης του Εγώ μας…
Η προστασία του σώματος του… Του δικού του το οποίο είναι φυσικά και δικό σου…
Στη φάση αυτή, αυτό που κυριαρχεί είναι ένα σφοδρό σήμα κινδύνου το οποίο στέλνει ο νους στο σώμα… Το σήμα αυτό όμως, -έχοντας πλέον σύνδεση απ ευθείας με την 5η διάσταση- είναι εντελώς χαοτικό και αντιστοιχεί με «θάνατο», προκαλώντας μια εντελώς παρορμητική αντίδραση δράσης ή φυγής, η οποία δεν είναι συνειδητή αλλά ενστικτώδης…
Κάνω μια παρένθεση στο σημείο αυτό για να θυμίσω ότι τα ένστικτα δεν είναι τίποτε άλλο από τις χαοτικές πληροφορίες οι οποίες βρίσκονται επίσης στην 5η διάσταση και ελέγχουν το αρχικό ερπετοειδές τμήμα του εγκεφάλου μας, το οποίο αδυνατεί να παράγει σύνθετες σκέψεις…
Το σύστημα του πλανήτη στο οποίο έχουμε επιλέξει να ζήσουμε είναι ένα σύστημα εξουσίας…
Και το σύστημα αυτό, έχει επιλέξει να εκπαιδεύει την ανθρώπινη μάζα στο φόβο για ένα συγκεκριμένο σκοπό… Της αδυναμίας επίγνωσης… Πως συμβαίνει αυτό…
Αν το «μέσα» μας είναι η «ουσία», τότε το «έξω» μας, είναι η έξω-ουσία, δηλαδή η «εξ-ουσία»…
Πότε όμως είμαστε «παρά την ουσία»;
Όταν εφαπτόμαστε με το σημείο που φτάνει, δηλαδή όταν εφαπτόμαστε στο «τώρα»… Όταν δηλαδή έχουμε «παρ-ουσία» όταν Είμαστε στο «παρ-όν» (θυμάστε αυτό το Ον;). Αντίθετα, όταν απομακρυνόμαστε από το σημείο που εφαπτόμαστε με το «τώρα», και κατευθυνόμαστε προς τις μνήμες του παρελθόντος μας ή προς τα σενάρια του μέλλοντός μας, έχουμε «απ-ουσία», δηλαδή Είμαστε στο «απ-όν» δηλαδή απόντες…
Η εξουσία λοιπόν, είναι η πληροφορία η οποία έχει «περάσει» «έξω» από την ουσία του σύμπαντος, έχει απομακρυνθεί από το Ων και έχει εισέλθει μέσα στον αισθητό κόσμο ώστε να τον διαμορφώσει… Αυτό σημαίνει όμως, ότι είναι αδύνατον να αποδεχτείς τον αισθητό κόσμο ως έχει, αν δεν διαμορφώσεις ο ίδιος τη δική σου συνειδητή θέση εξουσίας την οποία έχεις Εσύ ο οποίος ζεις μέσα σε αυτόν… Δεν λειτουργεί διαφορετικά…
Όμως τα χρόνια που έρχονται, κάποιοι από εσάς, έχοντας αντιληφθεί την όλη κατάσταση που έχει διαδραματιστεί γύρω μας τα τελευταία χρόνια, θα αποφασίσετε να δράσετε με τον ίδιο τρόπο… Ήρεμα και ψύχραιμα, να σχεδιάσετε τη δική σας υλοποίηση βαθέως πεδίου… Και να γίνετε ο ανθρώπινος κρίκος εκείνος που θα οδηγήσει τον πολιτισμό της ανθρωπότητας σε περισσότερο πνευματικά μονοπάτια…
Πέρα από δανικούς φόβους, ζητιάνικες αγάπες και ξένο χρήμα υποδούλωσης… Ένας κρίκος, που θα φροντίσει να συνειδητοποιήσει κι αυτός όπως και κάθε άλλος γύρω του, ότι οι αλλαγές της ζωής που αξίζουν περισσότερο, είναι εκείνες που γίνονται συνειδητά…
Με αργά βήματα, Εδώ και Τώρα…
Αλκιρέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου