Θα σκότωνα για ένα σφηνάκι και μπαρότσαρκες μέχρι το πρωί

Περιοριστικά μέτρα, ατέλειωτες συζητήσεις για την φετινή σχολική χρονιά, για τη διεξαγωγή των Πανελληνίων Εξετάσεων, για τις
λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας που θα γίνουν κεκλεισμένων των θυρών.

Απαραίτητα όλα αυτά, όπως και η ευθύνη που πρέπει να δείξουμε. Δεν αντιλέγω. Αλλά ρε παιδιά, να σας πω κάτι με ειλικρίνεια; Πραγματικά, θα σκότωνα για μια γύρα σφηνάκια, για μπαρότσαρκες μέχρι το πρωί, για χορό και γλέντι μέχρι να ξεχάσω το όνομά μου.


Οφείλω ωστόσο να δείξω εγκράτεια. Τα μπαρ θα αργήσουν να ανοίξουν και μέχρι τότε, όπως όλοι οι συμπολίτες μας, θα περιοριστώ στο να πίνω ένα-δυο μπουκάλια τζι και λίγη τεκίλα στο σπίτι, πάντα φυσικά το βράδυ, μετά το πέρας των υποχρεώσεών μου.

Ας κάνουμε όλοι υπομονή και σύντομα θα βρεθούμε ξανά έξω, να τα σπάμε μέχρι το ξημέρωμα ακούγοντας λάτιν, Αργυρό και ό,τι άλλο επιλέξει ο DJ. Καλά να είμαστε να μεθάμε.