Σιωπήστε επιτέλους! Καίγεται η χωρα μας κι εσείς δεν ντρέπεστε;

Είναι δυνατόν την ώρα της τραγωδίας κάποιοι να κάνουν ξεκαθάρισμα

λογαριασμών, βγάζοντας χολή και τοξικότητα;

Γράφει ο Βασίλης Σ. Κανέλλης

Η σιωπή αυτή την ώρα είναι ο ελάχιστος σεβασμός για τους αγωνιστές. Η ώρα των ευθυνών θα έρθει σύντομα

Πόση ντροπή αλλά και πόση δικαίωση θα ένιωθε ο Θουκυδίδης βλέποντας σήμερα την κατάντια ορισμένων.

Αυτός που είχε γράψει: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν», θέλοντας να αναδείξει την αδυναμία της Πολιτείας να αντιληφθεί τα πραγματικά διακυβεύματα, θα έσκυβε το κεφάλι από ντροπή.




Γιατί την ώρα που έχουν καεί εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα.

Την ώρα που περιουσίες ανθρώπων, οι κόποι μιας ζωής δεν υπάρχουν πια.

Την ώρα που έχει δοθεί η χαριστική βολή στο οικοσύστημα της χώρας.

Την ώρα που η Ελλάδα ζει μια ακόμη εθνική τραγωδία, ευτυχώς χωρίς ανθρώπινες απώλειες, κάποιοι κάνουν ξανά επάγγελμα την τοξικότητα.

Και αποδεικνύουν ότι η χώρα μας θα καταστρέφεται όχι μόνο από τα χέρια των εμπρηστών αλλά και από το μίσος, την ανοησία, την τοξικότητα στην πολιτική σκηνή και στην κοινωνία.

Πώς να εξηγήσεις ότι κάποιοι επιχειρούν να κάνουν ξεκαθάρισμα λογαριασμών πάνω στις στάχτες κι ενώ δεν έχει τελειώσει ο εφιάλτης;

Τι να πεις για τον πόλεμο των troll από κάποιους που νομίζουν ότι τα πάντα είναι πολιτική;

Τι να πεις για εκείνον που… εν είδει χιούμορ λέει να πάνε να αυτοπυρποληθούν… 102 ζαίοι εθελοντές για να ισοφαρίσουν την ντροπή του Ματιού;

Ή για εκείνον που εύχεται η φράση του Μητσοτάκη «δεν έχουμε ανθρώπινα θύματα» να γίνει… συλλεκτική τις επόμενες ώρες, δηλαδή να υπάρξουν νεκροί;

Τι να πεις για εκείνον που εύχεται να καούν άνθρωποι και βλέπει με χαρά να πλησιάζουν οι φωτιές στις… πλούσιες Εκάλη και Καστρί;

Και όλοι οι υπόλοιποι που ακολουθούν βρίζονται οι μεν τους δε. «Είστε φασίστες», ο ένας. «Είστε δολοφόνοι», ο άλλος και το γαϊτανάκι κατηγοριών δεν έχει τέλος.

Ούτε κι αυτή η τραγωδία δεν στέκεται ικανή να μας βάλει κάτω όλους μαζί, ενωμένους, να βρούμε λύσεις.

Να ξαναφτιάξουμε την πατρίδα μας, να ξαναστήσουμε τα σπίτια μας, να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.

Να αλλάξουμε νοοτροπία και να μη θεωρούμε τη φύση κτήμα μας που μπορεί να την κάνουμε ό,τι θέλουμε.