Οι «Επτά του Μartinsville» που εκτελέστηκαν για βιασμό το 1951 δικαιώθηκαν μετά θάνατον (pics & vid)

Χρειάστηκε να περάσουν 70 χρόνια για να δικαιωθούν μετά θάνατον οι επτά μαύροι που εκτελέστηκαν το 1951 για βιασμό.

Μετά θάνατον χάρη σε επτά μαύρους άνδρες, οι οποίοι εκτελέστηκαν το 1951 κατηγορούμενοι για τον βιασμό μιας λευκής γυναίκας απέδωσε ο κυβερνήτης της Βιρτζίνια, Ραλφ Νόρθαμ. Πρόκειται για μια υπόθεση που εκείνη την εποχή είχε σηκώσει θύελλα αντιδράσεων και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.

Τα τελευταία χρόνια η υπόθεση αυτή είχε παρουσιαστεί ως παράδειγμα φυλετικής ανισότητας. Έτσι 70 χρόνια αργότερα ο Νόρθαμ ανακοίνωσε τις απονομές χάριτος έπειτα από συνάντηση που είχε με 12 απογόνους των θυμάτων.

Οι «Επτά του Martinsville», όπως έμειναν γνωστοί, καταδικάστηκαν για βιασμό της 32χρονης Ruby Stroud Floyd, μιας λευκής γυναίκας που είχε πάει σε μια μαύρη γειτονιά στο Martinsville της Βιρτζίνια, στις 8 Ιανουαρίου 1949, για να πληρωθεί για ρούχα που είχε πουλήσει.

 

Τέσσερις από τους άνδρες εκτελέστηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα της Βιρτζίνια στις 2 Φεβρουαρίου 1951, ενώ τρεις μέρες αργότερα την ίδια κατάληξη είχαν και οι υπόλοιποι τρεις. Όλοι τους δικάστηκαν από ενόρκους που ήταν λευκοί. Ήταν η μεγαλύτερη ομάδα ανθρώπων, που εκτελέστηκε για έγκλημα κατά ενός θύματος στην ιστορία της Βιρτζίνια.

Ο βιασμός εκείνη την εποχή τιμωρούνταν με θανατική ποινή, ωστόσο κάτι τέτοιο ίσχυε κυρίως για τους μαύρους. Από το 1908 όταν η Βιρτζίνια άρχισε να χρησιμοποιεί την ηλεκτρική καρέκλα, έως το 1951, τα κρατικά αρχεία δείχνουν ότι και οι 45 άνθρωποι που εκτελέστηκαν για βιασμό ήταν μαύροι.

«Αυτοί οι άνδρες εκτελέστηκαν επειδή ήταν Μαύροι, και αυτό δεν είναι σωστό. Η τιμωρία τους δεν ταίριαζε στο έγκλημα. Δεν έπρεπε να εκτελεστούν», είπε ο Νόρθαμ.

Πριν από τις εκτελέσεις τους, διαδηλωτές έφτασαν στον Λευκό Οίκο για να διαμαρτυρηθούν, ενώ εστάλησαν επιστολές από όλον τον κόσμο και στο γραφείο του κυβερνήτη, ζητώντας να μην γίνουν οι εκτελέσεις.

Ο James Walter Grayson είναι γιος του Francis DeSales Grayson, ο οποίος ήταν ένας από τους επτά που θανατώθηκαν. Έκλαιγε δυνατά όταν ο Νόρθαμ είπε στα μέλη της οικογένειάς του ότι θα απονείμει χάρη μετά τη συνάντησή τους. «Ευχαριστώ, Χριστέ μου. Ευχαριστώ, Κύριε», είπε, ενώ έκλαιγε στις αγκαλιές συγγενών του. Ήταν 4 ετών όταν ο πατέρας του εκτελέστηκε και αυτό που συνέβη τώρα σημαίνει πολλά γι' αυτόν, όπως είπε ο ίδιος. «Θυμάμαι την ημέρα που ήρθε η αστυνομία στην πόρτα. Μας φίλησε και τον πήραν μακριά», είπε στο Associated Press σε συνέντευξή του μετά την ανακοίνωση.

Ο Rudolph McCollum Jr., πρώην δήμαρχος του Ρίτσμοντ, ο οποίος είναι ανιψιός του Francis DeSales Grayson και ανιψιός ενός άλλου από τους εκτελεσθέντες, του Booker T. Millner, είπε στον Νόρθαμ ότι οι εκτελέσεις είναι «μια πληγή που συνεχίζει να καταστρέφει την ιστορία της Βιρτζίνια και τις προσπάθειες να προχωρήσουμε πέρα ​​από το αμφίβολο παρελθόν».

Οι επτά άνδρες, οι περισσότεροι στα τέλη της εφηβείας τους ή στις αρχές των 20 τους χρόνων, ήταν οι Grayson, Millner, Frank Hairston Jr., Howard Lee Hairston, James Luther Hairston, Joe Henry Hampton και John Clabon Taylor.