Η ιστορική πτήση των αδελφών Ράιτ

Στις 17 Δεκεμβρίου 1903, σε ένα απομονωμένο ψαροχώρι των ΗΠΑ, δύο κατασκευαστές ποδηλάτων

πέταξαν το πρώτο αεροπλάνο, αλλάζοντας τον κόσμο για πάντα. Η πρώτη πτήση των αδερφών Ράιτ διήρκεσε μόλις 12 δευτερόλεπτα και κάλυψε μια απόσταση 37 μέτρων, μικρότερη από το μήκος ενός τρέχοντος Airbus A320 ή ενός Boeing 747. Ήταν η πρώτη φορά που ένας άνδρας πραγματοποίησε μια πλήρως ελεγχόμενη πτήση με κινητήρα με ένα αεροπλάνο βαρύτερο από τον αέρα.

Ο Wilbur (1867 - 1912) και ο Orville Wright (1871 - 1948) ενδιαφέρθηκαν να πετάξουν το 1878, όταν ο πατέρας τους Milton τους έδωσε ένα παιχνίδι από καουτσούκ που έμοιαζε με ελικόπτερο. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα τα δύο αδέρφια ξεκίνησαν μια εταιρεία κατασκευής και μάρκετινγκ ποδηλάτων στη γενέτειρά τους, το Ντέιτον του Οχάιο. Αυτό που έμαθαν για τα ποδήλατα - η ανάγκη για ανθεκτική, ελαφριά κατασκευή, η σημασία της ισορροπίας, του ελέγχου και της αντίστασης του αέρα - ήταν πολύτιμα για την κατασκευή ενός αεροπλάνου.

Το 1899 άρχισαν να κατασκευάζουν ανεμόπτερα και να ανακαλύπτουν μέσω της πρακτικής τους νόμους της αεροναυπηγικής, με τη δημιουργία μιας αεροδυναμικής σήραγγας στο Dayton. Το 1903 ήταν έτοιμοι να κάνουν το μεγάλο άλμα, έχοντας κατασκευάσει αξιόπιστους κινητήρες και έλικες. Το σημείο δοκιμών τους ήταν ένα παραθαλάσσιο χωριό στη Βόρεια Καρολίνα που ονομάζεται Kitty Hawk. Επιλέχθηκε για τους συνεχείς ανέμους και τις πολλές αμμουδιές του, χρήσιμες για τη φάση της προσπάθειας και την αποφυγή ατυχημάτων και τραυματισμών.

Το αεροπλάνο που κατασκεύασαν ονομαζόταν Flyer 1. Ήταν δίπλα και φτιαγμένο από ξύλο ελάτης. Ζύγιζε 341 κιλά μαζί με τον πιλότο, μήκος 6,5 μέτρα, άνοιγμα φτερών 12,3 μέτρα, ενώ το ένα του φτερό ήταν μεγαλύτερο από τα άλλα εκατοστά, για να έχει μεγαλύτερη σταθερότητα στο αεροσκάφος. Ο κινητήρας κατασκευάστηκε αρχικά από τον υπάλληλο της Wright, Charlie Taylor, και δανείστηκε πολλά από την τεχνολογία ποδηλάτων επειδή οι κινητήρες των αυτοκινήτων ήταν πολύ βαριές. Ο πιλότος ήταν τοποθετημένος μπρούμυτα και χρησιμοποίησε ένα μοχλό για να κατευθύνει το πηδάλιο.

Το 1899 άρχισαν να κατασκευάζουν ανεμόπτερα και να ανακαλύπτουν μέσα από την πράξη τους νόμους της αεροναυτικής, με τη δημιουργία μιας αεροδυναμικής σήραγγας στο Ντέιτον. Το 1903 ήταν έτοιμοι να πραγματοποιήσουν το μεγάλο άλμα, αφού κατασκεύασαν αξιόπιστους κινητήρες και έλικες. Το πεδίο των δοκιμών τους ήταν ένα παραθαλάσσιο χωριό στη Βόρεια Καρολίνα, που ονομαζόταν Κίτι Χοκ. Το διάλεξαν για τους σταθερούς ανέμους του και τις πολλές αμμουδιές του, χρήσιμες για τη φάση της προσγείωσης και την αποφυγή ατυχημάτων και ανεπιθύμητων τραυματισμών.

Το αεροπλάνο που κατασκεύασαν είχε το όνομα Flyer 1 (Αεροπόρος 1). Ήταν διπλάνο και κατασκευασμένο από ξύλο ελάτης. Είχε βάρος 341 κιλά μαζί με τον πιλότο, μήκος 6,5 μέτρα, άνοιγμα πτερύγων 12,3 μέτρα, ενώ το ένα φτερό του ήταν μεγαλύτερο από το άλλο κατά μερικά εκατοστά, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη ευστάθεια στο αεροπλάνο. Η μηχανή ήταν πρωτότυπη κατασκευή του υπαλλήλου των Ράιτ, Τσάρλι Τέηλορ, και δανειζόταν πολλά στοιχεία από την τεχνολογία του ποδηλάτου, επειδή οι κινητήρες των αυτοκινήτων είχαν πολύ μεγάλο βάρος. Ο πιλότος ήταν τοποθετημένος μπρούμυτα και με ένα μοχλό κατηύθυνε το πηδάλιο.

Η πρώτη πτήση του Flyer 1 έγινε στις 14 Δεκεμβρίου με πιλότο τον Γουίλμπουρ, που κέρδισε τον Όρβιλ στο στρίψιμο του νομίσματος. Δεν ήταν το ίδιο τυχερός και στην πτήση, αφού το αεροπλάνο δεν πρόλαβε να πάρει ύψος και κατέπεσε, ευτυχώς χωρίς ο Γουίλμπουρ να πάθει το παραμικρό. Το αεροπλάνο έπαθε ζημιές και χρειάστηκαν τρεις μέρες για να επισκευαστούν.

Στις 17 Δεκεμβρίου το Flyer ήταν έτοιμο με τον Όρβιλ στο κόκπιτ». Ήταν 10:35 το πρωί, όταν το αεροπλάνο απογειώθηκε αυτοδύναμα και μετά από 12 δευτερόλεπτα στον αέρα προσγειώθηκε κανονικά. Ο Όρβιλ Ράιτ είχε γράψει ιστορία. Στη συνέχεια, τα δύο αδέλφια πραγματοποίησαν, εναλλάξ, τρεις ακόμα πτήσεις σε ευθεία γραμμή, με την τελευταία να διαρκεί 59 δευτερόλεπτα και να διανύει μια απόσταση 260 μέτρων.