Η μυθική και τρομερή καταβόθρα της Αρχαίας Σπάρτης υπάρχει στην πραγματικότητα;
Κι όμως ναι, υπάρχει
και βρίσκεται στο χωριό Τρύπη της Λακωνίας, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Σπάρτη.Το μεγάλο βάραθρο κοντά στην αρχαία Σπάρτη, στους πρόποδες του Ταΰγετου, που κατά την αρχαιότητα ταυτίζετε με τους «Αποθέτες», εκεί δηλαδή όπου οι αρχαίοι Σπαρτιάτες λέγεται ότι έριχναν τα ανάπηρα ή καχεκτικά βρέφη προκειμένου έτσι να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους.
Ήταν επίσης ο τόπος όπου ρίπτονταν οι κακούργοι και οι αιχμάλωτοι πολέμου. Ο Στράβων το αποκαλεί «δεσμωτήριον το παρά Λακεδαιμονίους σπήλαιο τι».
O αρχαίος ιστορικός Πλούταρχος αναφέρει στον βίο του Λυκούργου, ότι οι γονείς του κάθε νεογέννητου το έφερναν εμπρός σε μία επιτροπή γερόντων που το εξέταζαν.
Εάν το έβρισκαν υγιές και αρτιμελές το παρέδιδαν στην πόλη να ανατραφεί, ενώ στην αντίθετη περίπτωση το «απέπεμπον εις τας λεγομένας Αποθέτας», έναν βαραθρώδη τόπο στον Ταΰγετο, έτσι ώστε το δύσμορφο βρέφος να πεθάνει μεν από βέβαιο φυσικό θάνατο, αλλά η πολιτεία να μη μιανθεί από την εκτέλεση του. Εξάλλου, τα τραγικά αυτά πλάσματα δεν έβρισκαν πάντα τον θάνατο εκεί. Πολλοί πήγαιναν και τα διέσωζαν, τα παιδιά αυτά γίνονταν οι «θρεπτοί» δούλοι. Τα οστά που βρέθηκαν ανήκαν σε ενήλικες και όχι σε βρέφη. Οι ερευνητές συμπέραναν πως τελικά έριχναν ενήλικες κατάδικους ή αιχμαλώτους.
Ο Ηρόδοτος κάνει λόγο για εκτελέσεις αιχμαλώτων που γίνονταν πάντα νύχτα αλλά στη φυλακή. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Καιάδα. Ίσως εκεί να ρίχνονταν τα σώματα μετά την εκτέλεση.

Στο χωριό Παρόρι, υπάρχει πράγματι άνοιγμα ενός σκοτεινού σπηλαίου, πλην όμως ο Παυσανίας, στη περιγραφή του για την απόδραση του Αριστομένη από τον Καιάδα, αναφέρεται σε απότομο και βαθύ φαράγγι, ανάλογο με το «βάραθρο» των Αθηναίων, από το άνοιγμα του οποίου μπορούσε να περάσει μόνο μια αλεπού.
Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, στον Καιάδα ρίχτηκαν από τους Σπαρτιάτες ο ήρωας του Β΄ Μεσσηνιακού πολέμου, Αριστομένης ο Ανδανιεύς μαζί με 50 αιχμαλώτους Μεσσηνίους. Κατά τη πτώση του όμως εκείνη ο Αριστομένης πρόλαβε να πιαστεί αρχικά από τα φτερά ενός αετού και στη συνέχεια από την ουρά μιας αλεπούς που τον οδήγησε στην έξοδο.
Επίσης στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες κατακρήμνισαν και το νεκρό σώμα του βασιλιά τους Παυσανία, που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία.
Απέχει από τη σημερινή Σπάρτη περίπου 10 χιλιόμετρα, και βρίσκεται σε ένα φαράγγι κοντά στο γραφικό χωριό Τρύπη. Η είσοδός του έχει επιχωματωθεί και σήμερα έχει διάμετρο μισό μέτρο.
Το εξερευνημένο τμήμα του έχει μήκος 50 μέτρα. Το σπήλαιο ήταν γνωστό για πολλά χρόνια ότι είχε μέσα οστά, όμως η πρώτη συστηματική έρευνα έλαβε χώρα το 1983. Τα οστά σχηματίζουν ένα παχύ στρώμα στο βάθος του σπηλαίου και προέρχονται από ενήλικες άντρες μαζί με λίγες γυναίκες. Υποστηρίζεται ότι τα οστά δεν κατέληξαν εκεί σκόρπια, αλλά ρίχθηκαν ως ακέραια σώματα, ο χώρος βρίθει ανθρώπινων οστών, που ανήκαν κυρίως σε άνδρες ηλικίας 18- 35 ετών.
Το σπήλαιο δεν αποτελεί οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο.
Δείτε το εντυπωσιακό σπηλαιοβάραθρο από ψηλά στο βίντεο που ετοίμασε η ομάδα Up Stories.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου