Σαν απομεινάρια άλλης εποχής, τότε που η παιδοψυχολογία ήταν αχαρτογράφητα
νερά για τον μέσο Έλληνα γονιό, αυτές οι φράσεις- πεποιθήσεις σέρνονται ακόμα τόσο επίμονα και τόσο διαχρονικά λάθος. Συνήθως πρόκειται για ατάκες που έχουμε «δάνειο» από τα δικά μας σπίτια και ανόητα συντηρούμε ακόμα απευθύνοντάς τις στα παιδιά μας. Λέξεις που κόκαλα δεν έχουν, αλλά κόκαλα τσακίζουν σαν τραύματα σε παιδικές ψυχές. Ας φάμε μία τσίχλα καλύτερα.
Σαν απομεινάρια άλλης εποχής, τότε που η παιδοψυχολογία ήταν αχαρτογράφητα νερά για τον μέσο Έλληνα γονιό, αυτές οι φράσεις- πεποιθήσεις σέρνονται ακόμα τόσο επίμονα και τόσο διαχρονικά λάθος. Συνήθως πρόκειται για ατάκες που έχουμε «δάνειο» από τα δικά μας σπίτια και ανόητα συντηρούμε ακόμα απευθύνοντάς τις στα παιδιά μας. Λέξεις που κόκαλα δεν έχουν, αλλά κόκαλα τσακίζουν σαν τραύματα σε παιδικές ψυχές. Ας φάμε μία τσίχλα καλύτερα.
Είναι πολύ περισσότερες από 10 οι φράσεις που επιβαρύνουν ένα παιδί. Για παράδειγμα, η ατάκα «μπράβο, αλλά μπορούσες και καλύτερα», δεν ανταμείβει καθόλου την προσπάθεια του παιδιού. Βασικά σκεφτείτε πώς θα νιώθατε εσείς αν, αφού έχετε κάνει ό,τι μπορείτε, κάποιος που αγαπάτε, υπολογίζετε και εκτιμάτε σας πει ότι μπορείτε και καλύτερα. Πρόκειται για τοποθετήσεις που είτε προσβάλλουν, είτε μειώνουν την αυτοπεποίθηση ενός παιδιού, είτε ανακυκλώνουν πολύ λάθος αντιλήψεις. Και προφανέστατα δεν είναι μόνο βλαβερές, αλλά και επιδραστικές γιατί αν δεν ήταν, κανείς δεν θα τις έλεγε μέχρι σήμερα.
Οι 10 φράσεις που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά μας- Ατάκες επεισοδίου
Άκουσα τις προάλλες στην παιδική χαρά παππού παιδιού να ρωτάει άλλο παιδάκι «ποιον αγαπάς πιο πολύ τον μπαμπά ή τη μαμά»; Τι λέτε κύριε.
«Κανείς, ποτέ, σε καμία ηλικία δεν πήρε τα πόδια του επειδή η μαμά του αναρωτιόταν φωναχτά “γιατί είσαι τεμπέλης”»;
«Εδώ ειναι το σπίτι μου και θα κάνεις ό,τι λέω εγώ» και μάντεψε ποιος βιάζεται να φύγει από το σπίτι.
σπίτι.
πηγη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου